donatieknop english
donderdag, 25 oktober 2012 12:50

To hack, or not to hack...

Door Adriaan Bos  

Minister Opstelten wil wettelijk vastleggen dat justitie computers mag hacken. Zo kan de politie een computer overnemen door daar spyware op te plaatsen, zonder dat de gebruiker van die computer daar iets van merkt. Op die manier kan tegenwicht worden geboden aan criminelen die steeds inventiever gebruik maken van informatietechnologie. Moeten we daar bezwaar tegen hebben?

De computer is straks de nieuwe tank

Het is duidelijk dat de cybercriminaliteit een zorgelijke ontwikkeling is. In zijn begin dit jaar verschenen boek "Het einde van de privacy" zegt trendwatcher Adjiedj Bakas: Cyberwarfare wordt een taak van het vernieuwde leger, de computer is straks de nieuwe tank. En wat voor tank! Welke publieke voorziening is tegenwoordig niet computergestuurd, variërend van de watervoorziening tot luchthavens, telefoonverkeer, ziekenhuizen, het betalingsverkeer en de bevoorrading van supermarkten. Door die computers over te nemen kan chaos worden gecreëerd. Dat kan een actie van de ene tegen de andere natie zijn, maar ook terroristen en criminelen kunnen zoiets ondernemen. Geen bezwaar dus tegen het hacken van computers door de politie, als tegenwicht?

Een vergaande inbreuk op de privacy

Het overnemen van een computer stelt de politie in staat die van voor naar achter te doorzoeken, inclusief alle privé-gegevens die daar op staan. Dus ook het complete e-mailbestand (inclusief bijvoorbeeld de correspondentie tussen een verdachte en diens advocaat, of diens heimelijke minnaar/minnares), bezochte websites, alle betalings- en administratiegegevens en een persoonlijk dagboek vol gedachten en fantasieën kunnen worden doorgenomen. Dat is een zeer vergaande inbreuk op de privacy. Niet alleen van de verdachte, maar ook van derden die met de verdachte communiceren. Geen bezwaar zal de overheid zeggen, het middel wordt alleen ingezet bij verdenking van strafbare feiten van een zekere ernst (aldus de brief van de minister van 15 oktober jl. aan de Tweede Kamer), en bovendien moet de rechter eerst toestemming geven. Is dat voldoende waarborg, nu en in de ongewisse toekomst?

Privacy moet wijken voor veiligheid

Die oneliner is opgekomen in de VS na 9/11. De politiek in Nederland gaat daar gretig in mee als zich een ernstig incident voordoet, zeker als dat door de media en verontwaardigde burgers breed wordt uitmeten. Met als gevolg veel, vaak disproportionele gelegenheidsmaatregelen. Ons land komt steeds meer vol te hangen met camera's, er worden digitale bestanden aangelegd voor uiteenlopende doelen, die na verloop van tijd worden verruimd door bestanden aan elkaar te koppelen. De technologie van gezichtsherkenning breekt door, een centraal DNA-bestand voor alle burgers komt op ons af. In een vrijdag jl. uitgelekt wetsvoorstel zou staan dat het voor justitie mogelijk moet worden om DNA-materiaal uit de zorg op te eisen voor opsporingsdoeleinden. Als we zo doorgaan zou Orwells '1984' heel goed '2084' kunnen zijn. Gaat het zo ver komen?

Kunnen wij blijven vertrouwen op onze democratische rechtsstaat?

Nog een keer Bakas over onze toekomst: Ieder individu heeft straks een digitale identiteit (inclusief DNA-paspoort en medisch dossier). Die is opgeslagen in de Cloud en kun je, zo zegt hij, selectief toegankelijk maken, behoudens één uitzondering: De enige die overal toegang toe heeft is de overheid. Hoe gaat de overheid om met al die informatie, die haar zo veel macht over burgers geeft? In autoritaire staten laat zich het antwoord raden. Kunnen wij blijven vertrouwen op onze democratische rechtsstaat, op richtlijnen uit Brussel? Een democratie kenmerkt zich onder meer door bescherming van de burger tegen een overmatig bemoeizuchtige overheid. Maar wat is een overheid meer dan een reflectie van haar burgers. Hoe groot kan de invloed van een PVV-achtige partij worden, of van een Gouden Dageraad? Welke garantie hebben we dat een overheid in de toekomst, onder druk van een crisis en/of populistische onverdraagzaamheid, hele andere normen en waarden hanteert, en onze digitale identiteit misbruikt om haar doelen te bereiken?

De klassieke strijd tussen goed en kwaad

In mijn roman 'Advocaat van de waarheid', die onder meer laat zien hoe het ethisch besef in de samenleving kan verschuiven in tijden van crisis, zegt iemand: 'Je zei net dat technologie dienstbaar moet zijn aan de samenleving. Volgens mij zijn we hard op weg naar het tegenovergestelde. We raken volledig in de ban van technologie, als een ring die we niet meer van onze vinger af krijgen. Die maakt iets in ons wakker wat gevaarlijk is. We staren ons blind op de schittering, we raken verslaafd aan de macht die de ring ons geeft. Intussen zien we niet de gestaag groeiende schaduw waarin het licht van ons innerlijk weten dooft.' Dat is natuurlijk een knipoog naar 'The lord of the rings', naar de ring die steeds meer greep krijgt op Frodo Baggins en hem probeert te verleiden de macht van de ring te misbruiken. Zelfs de meest zuiveren van geest kunnen de donkere kant van de ring nauwelijks weerstaan. Het is de klassieke strijd tussen goed en kwaad.

Predictive policing

Predictive policing wordt in opsporingskringen de toekomst van de politie genoemd. Alle burgers digitaal in kaart brengen in een centrale database en daar via algoritmen een risicoanalyse op loslaten: alles wat afwijkt van 'het normale' zou verdacht kunnen zijn. Goed voor de veiligheid in de samenleving, en 'wie niets te verbergen heeft hoeft niets te vrezen'. Maar wie te veel (preventief) wil controleren en te vaak roept dat privacy moet wijken voor veiligheid, of de naam van een ministerie verandert in Veiligheid en (pas daarna) Justitie, begeeft zich op glad ijs.

Het recht om met rust gelaten te worden

Het recht om door de overheid met rust gelaten te worden is door de eeuwen heen bevochten en één van de belangrijkste pijlers van de democratie. We leven in een samenleving waarin de technologische mogelijkheden onbegrensd lijken. Technologie heeft ons veel gebracht, maar dat heeft ook een schaduwkant. Die duistere kant kan de meest elementaire menselijke waarde aantasten: onze persoonlijke vrijheid!

To hack, or not to hack...

De overheid mag de computers van haar burgers niet hacken, in ieder geval niet zonder een heldere visie die de privacy van burgers respecteert en waarborgt, ook in de toekomst. Die visie lijkt er nu niet te zijn.


Oorspronkelijke titel: 'De schaduwkant van technologie: to hack, or not to hack...', http://adriaanbos.blogspot.nl/2012/10/de-schaduwkant-van-technologie-to-hack.html, 24 oktober 2012 (met toestemming overgenomen van de auteur).
In maart 2012 verscheen de roman Advocaat van de waarheid; klik HIER voor een introductie.

Gepubliceerd in Columns

Onlangs wijdde KRO Reporter een televisie-reportage aan een concept-wetsvoorstel van minister Edith Schippers (Volksgezondheid) om politie en justitie toegang te geven tot lichaamsmateriaal bij ziekenhuizen en zogeheten biobanken. Het gaat dan om menselijk weefsel, bloed en DNA dat voor medisch onderzoek is opgeslagen en alsnog door politie en justitie zou kunnen worden gebruikt voor opsporingsdoeleinden. In juni 2012 besloot minister Schippers echter om het betreffende wetsvoorstel (Wet zeggenschap lichaamsmateriaal) niet bij de Tweede Kamer in te dienen, mede n.a.v. een kritische consultatieronde bij relevante maatschappelijke organisaties. Het was volgens Schippers aan het nieuwe kabinet om te bepalen "of er überhaupt een Wet zeggenschap lichaamsmateriaal nodig is". Op Radio Noord-Holland vond hier vanmiddag een discussie over plaats met als centrale vraag: moeten politie en justitie toegang krijgen tot medisch DNA? De hele uitzending (inclusief reacties van de landelijke artsenfederatie KNMG, Stichting Privacy First en kinderrechtenorganisatie Defence for Children) staat HIER online (16.00-17.00u). Klik HIER voor schriftelijke reacties van luisteraars en beluister hieronder het fragment met Vincent Böhre van Privacy First:

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"Bij de aanvraag voor de id-kaart worden geen vingerafdrukken meer opgenomen. Daarnaast vraagt de Raad van State aan het Europees Hof of het afgeven van vingerafdrukken voor id-documenten niet in strijd is met de grond- en mensenrechten.

Het Nederlandse paspoort en id-kaart krijgen, als de aanvrager tenminste 18 jaar is en het kabinet akkoord gaat, een geldigheidsduur van tien jaar (nu vier jaar). Tevens is het bij de aanvraag van een id-kaart niet langer nodig om vingerafdrukken af te geven. Deze wijzigingen zijn doorgevoerd in de nieuwe Paspoortwet, waarmee de ministerraad vrijdag akkoord is gegaan. De nieuwe regels gelden waarschijnlijk vanaf oktober 2013.

Dat het verplicht afstaan van drie vingerafdrukken voor de aanvraag van een id-kaart wordt afgeschaft, komt omdat de pas in de nieuwe Paspoortwet niet langer als reisdocument wordt aangemerkt. De pas blijft desondanks bruikbaar om naar dezelfde landen af te reizen als met de huidige id-kaart het geval is. Bij verlies van paspoort of id-kaart wordt bij de aanvraag van een nieuwe geen extra kosten meer in rekening gebracht.

Stichting Privacy First roept het Nederlandse parlement op om het wetsvoorstel ter afschaffing van vingerafdrukken in id-kaarten zo spoedig mogelijk aan te nemen. "Vooruitlopend op de verwachte aanname van het wetsvoorstel dient de afname van vingerafdrukken voor identiteitskaarten per direct te worden stopgezet of tenminste (als tijdelijke oplossing) een vrijwillig karakter te krijgen", meldt de organisatie.

Voor strijders tegen de aantasting van hun privacy is dit goed nieuws. Desondanks blijft het verplicht afstaan van vingerafdrukken voor de aanschaf van een Nederlands paspoort recht overeind staan. Diverse personen en privacy-organisaties zijn de afgelopen tijd daartegen uit protest juridische procedures gestart, onder meer in Den Haag, Nuth, Skarsterlân en Amsterdam.

Maar vandaag bereikte ons meer hoopvol nieuws. De Raad van State wil namelijk een zogeheten prejudicieel advies hebben van het Europees Hof van Justitie voordat het verder oordeelt over deze juridische procedures die zijn aangespannen tegen de Staat en enkele gemeentelijke overheden. De lopende procedures zijn opgeschort in afwachting van het oordeel van het Europees Hof.

De Raad van State (RvS) wil nu van het Hof in Luxemburg weten of de Europese verordening, die lidstaten van de Europese Unie verplicht tot het opnemen van vingerafdrukken in paspoorten en reisdocumenten, in strijd is met het recht op privacy. Naar het oordeel van de RvS is "op voorhand niet duidelijk of de beperking van het recht op privacy evenredig is in verhouding tot het belang om misbruik van paspoorten en reisdocumenten te voorkomen."

Daarnaast wil de Raad van State weten of de Europese verordening behalve op paspoorten ook van toepassing is op de Nederlandse identiteitskaart. Ten slotte wil de RvS duidelijkheid of al dan niet moet worden gewaarborgd dat de vingerafdrukken niet voor andere doeleinden worden verzameld en gebruikt dan voor de afgifte van een paspoort of id-kaart."

Bron: Ravage Digitaal, 28 september 2012.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"Wie een identiteitskaart aanvraagt hoeft straks niet meer zijn vingerafdruk af te staan, zo blijkt uit een wijziging van de Paspoortwet waarmee de Rijksministerraad op voorstel van minister Spies van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties heeft ingestemd. De identiteitskaart wordt in de Paspoortwet niet langer als reisdocument aangemerkt.

Daardoor hoeft niet meer te worden voldaan aan de Europese verordening die bepaalt dat in een reisdocument vingerafdrukken moeten worden opgenomen. Overigens blijft het mogelijk om met de identiteitskaart, als document voor grensoverschrijding, naar dezelfde landen te reizen als nu het geval is. De geldigheidsduur van de identiteitskaart wordt verlengd naar 10 jaar.

Stopzetten
De ministerraad heeft ermee ingestemd het voorstel tot wijziging van de Paspoortwet en het advies van de Raad van State in te dienen bij de Tweede Kamer. Stichting Privacy First roept het Nederlandse parlement op om het wetsvoorstel ter afschaffing van vingerafdrukken in ID-kaarten zo spoedig mogelijk aan te nemen.

"Vooruitlopend op de verwachte aanname van het wetsvoorstel dient de afname van vingerafdrukken voor identiteitskaarten per direct te worden stopgezet of tenminste, als tijdelijke oplossing, een vrijwillig karakter te krijgen", zo laat de stichting weten."

Lees HIER het hele artikel bij Security.nl.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"Het hoofd van de Algemene Inlichtingen- en Veiligheidsdienst (AIVD) is geen voorstander van Big Brother, zo liet hij tijdens een lezing bij Stichting Privacy First weten. Rob Bertholee was door de privacybeschermer uitgenodigd om over de AIVD te komen spreken en het recht op privacy. Zo ging hij in op verschillende taken waar de dienst zich mee bezighoudt, de bevoegdheden die het heeft en wat voor invloed dit op de maatschappij of privacy van burgers kan hebben.

Zo stelt Bertholee dat de koppeling en internationale uitwisseling van gegevens door de burger ervaren kan worden als 'Big Brother' en dat men zich hier zorgen over maakt. Iets waar Bertholee als burger zegt zich ook zorgen over te maken.

Big Brother
Geconfronteerd met een vraag vanuit het publiek over nieuwe, voorspellende technieken en het effect dat dit kan hebben op maatschappelijk gedrag stelt Bertholee "geen voorstander te zijn van Big Brother. Er zijn grenzen aan wat je wel en niet kunt doen. Dat heeft ook te maken met de risico’s die je bereid bent te lopen als maatschappij."

Bertholee eindigt zijn lezing door nog eens te benadrukken dat de AIVD geen dossiers van iedereen bijhoudt, niet iedereen onder de tap houdt, niemand neerschiet, niemand arresteert, niemand klemrijdt, niemand martelt, niet elke computer hackt, geen handhavende bevoegdheden heeft, geen druk op mensen uitoefent en geen journalisten ronselt. Mythes die de AIVD ook op de eigen website probeert te ontzenuwen."

Bron: Security.nl, 21 september 2012.

Gepubliceerd in Privacy First in de media
vrijdag, 21 september 2012 16:59

Aanbevelingen voor kabinetsformatie

Gistermiddag verzond het Platform Bescherming Burgerrechten een brief met aanbevelingen aan informateurs Wouter Bos en Henk Kamp op het terrein van 1) privacy, 2) democratie & rechtsstaat en 3) nieuwe technologieën. De brief is mede-opgesteld en ondertekend door Stichting Privacy First. Speerpunten van Privacy First in de brief zijn de verplichte uitvoering van Privacy Impact Assessments, strikte toetsing van wetgeving en beleid aan nationale en Europese privacywetgeving, de ontwikkeling van privacy by design en privacy enhancing technologies, de instelling van een Constitutioneel Hof en opheffing van het verbod op constitutionele toetsing, actieve openbaarheid van bestuur, vrijwillige i.p.v. verplichte toepassing van biometrie en een verbod op de invoering van mobiele vingerscanners bij de politie. Hieronder volgt de volledige tekst van de brief:

Tweede Kamer der Staten-Generaal
T.a.v. de informateurs
Dhr. drs. W.J. Bos en dhr. H.G.J. Kamp
Postbus 20018
2500 EA Den Haag

Afschrift aan: fractievoorzitters Tweede Kamer

Amsterdam, 20 september 2012
Betreft: aanbevelingen van het Platform Bescherming Burgerrechten t.b.v. kabinetsformatie

Geachte heren,

Graag willen wij u als Platform Bescherming Burgerrechten een aantal aanbevelingen voorleggen die drie terreinen bestrijken, namelijk 1) privacybeschermende wetgeving en maatregelen, 2) onderwerpen die de democratische rechtsstaat betreffen en ons aller persoonlijke vrijheid en burgerrechten raken en 3) nieuwe technologieën en daaraan verbonden risico’s voor de privacy.

De laatste jaren is in Nederland een tendens te bespeuren waarbij ieder maatschappelijk probleem met een standaard-recept lijkt te worden benaderd, namelijk meer digitale registratie, meer koppeling van bestanden en centrale ontsluiting van systemen en databanken die voor steeds meer functionarissen en derde partijen toegankelijk worden, inperking van professionele autonomie, preventieve controle en profiling.

Het lijkt erop of men, vooral in de politiek, gevoed door media en de vox populi voorzover ook weer beïnvloed door de media, in deze instrumenten een beheersing van de samenleving ziet die tot meer orde en rust en veiligheid zou moeten leiden.

Naar onze mening is het omgekeerde nu steeds vaker het geval.

Digitalisering brengt namelijk met zich mee dat de hoeveelheid gegevens die over iedere burger wordt opgeslagen steeds groter, onoverzichtelijker en onbeheersbaarder wordt. Dit geldt des te meer voor gegevens die foutief zijn ingevoerd, verkeerd gekoppeld of verouderd zijn.

Met de exponentiële toename van digitale registraties nemen de risico’s van datalekken navenant toe en ontstaan nieuwe vormen van identiteitsfraude en -diefstal. Daarmee wordt de onveiligheid van digitale systemen een onveiligheid die burgers direct bedreigt. Daarnaast is er een risico dat burgers door digitale profilering verworden tot hun digitale ‘dubbelgangers’. De autonomie van de vrije en participerende burger die zo belangrijk is in een democratische rechtsstaat komt daarmee ernstig in gevaar.

Terug naar een maatschappij zonder internet of digitale bestanden is echter iets wat wij geenszins voorstaan en is inhoudelijk onmogelijk.

Echter een verstandig gebruik van technische middelen, waaronder dataopslag en biometrie en andere technische verworvenheden, zal noodzakelijk zijn willen wij onze democratische rechtsstaat met de bijbehorende grondrechten overeind houden.

Juist in deze tijd van onvoorziene technische mogelijkheden moeten wij ons eens temeer realiseren hoe belangrijk de grondbeginselen van onze samenleving zijn. Iedere keer zal dan ook een afweging moeten plaatsvinden waar de grenzen van het toelaatbare liggen en hoe eventuele alternatieven in de menselijke sfeer zoals meer persoonlijke controles maar ook hulp en dienstverlening wenselijk dan wel noodzakelijk zijn.

Daartoe hebben wij de volgende aanbevelingen geformuleerd:

PRIVACY

1. De principes van noodzakelijkheid, proportionaliteit en subsidiariteit dienen een bepalende rol te spelen bij de opstelling van alle wetgeving en beleid die een inbreuk maakt op de persoonlijke levenssfeer.
2. Bij alle wetgeving en beleid die de persoonlijke levenssfeer kan aantasten dient een onafhankelijke Privacy Impact Assessment (PIA) te worden uitgevoerd.
3. Privacy by design moet als uitgangspunt gelden bij alle ICT-projecten die betrekking hebben op de verwerking van persoonsgegevens en in het verlengde daarvan de persoonlijke levenssfeer van burgers. De ontwikkeling van privacy enhancing technologies (PET) krijgt hoge prioriteit.
4. De Wet bescherming persoonsgegevens (Wbp) en relevante bepalingen van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens alsmede het Handvest van de Grondrechten van de Europese Unie dienen strenger te worden gehandhaafd.
5. Er dient een universele opt-out mogelijkheid te zijn bij de verwerking en koppeling van persoonsgegevens en biometrie, noodzakelijke uitzonderingen daargelaten.[1]
6. Het College Bescherming Persoonsgegevens (CBP) dient meer middelen en bevoegdheden te krijgen, waaronder een boetebevoegdheid. Burgers dienen een klachtrecht bij het CBP te krijgen.
7. Het DDJGZ (Digitaal Dossier Jeugdgezondheidszorg, voormalig EKD) blijft uitsluitend een medisch dossier met de daaraan verbonden privacy-eisen.

DEMOCRATIE & RECHTSSTAAT

8. Er dient een Constitutioneel Hof te komen. Tevens dient het verbod op constitutionele toetsing en het verbod van direct beroep tegen algemeen verbindende voorschriften (art. 8:2 Awb) te worden afgeschaft.
9. Er dient een publiek debat te komen over de noodzaak van beperking van grondrechten.[2]
10. De overheid dient vier algemene mensenrechtelijke plichten opnieuw in acht te nemen, te weten het Naleven, Beschermen, Verwezenlijken en Promoten van alle mensenrechten, inclusief de burgerrechten.
11. Het primaat van de formele wetgever dient in ere te worden hersteld. Er moet zeer voorzichtig worden omgesprongen met holle kaderwetgeving die middels AMvB’s en ministeriële regelingen moet worden ingevuld en waarbij in de praktijk van de uitvoering de privacy in het geding kan raken.[3]
12. Bij alle wetgeving en beleid dienen de onschuldpresumptie en het verbod op zelfincriminatie (nemo tenetur) weer als uitgangspunt te gelden.
13. Er wordt een onderzoek of parlementaire enquête naar de kosten van de controlestaat ingesteld. Naar aanleiding van dat onderzoek zouden de kosten naar verhouding beperkt moeten worden.[4]
14. Het College voor de Rechten van de Mens dient meer financiële middelen en volledige procesbevoegdheid te krijgen.
15. De overheid dient transparanter te worden door modernisering en versterking van de Wet openbaarheid van bestuur (Wob). De Wob krijgt als uitgangspunt actieve openbaarheid van bestuur in plaats van de huidige passieve openbaarheid.
16. Er dient meer transparantie te komen bij de Raadsgroepen en werkgroepen van de Europese Unie.
17. Er dient een openbaar overzicht te komen van het stemgedrag van ieder Kamerlid gedurende zijn/haar gehele politieke loopbaan.
18. Er dient meer aandacht te worden besteed aan mensenrechteneducatie, waaronder voorlichting over de risico’s van het afstaan van je persoonsgegevens aan derde partijen.

NIEUWE TECHNOLOGIEËN

19. Niet alles wat technisch mogelijk is, dient ook te worden toegepast. Er dienen heldere grenzen te worden gesteld aan de inzet van nieuwe controle-technologieën. Technologie behoort de vrije mens en de vrije samenleving te dienen in plaats van andersom.
20. Van biometrische registratie mag slechts sprake zijn op vrijwillige basis.
21. Openbaar cameratoezicht met gezichtsherkenning, geluidsopnamen op gespreksniveau en automatische gedragsprofilering dienen te worden verboden.
22. Er worden geen mobiele vingerscanners bij de politie ingevoerd.

Wij hopen u met deze aanbevelingen van dienst te zijn en zijn graag tot een nadere toelichting bereid.

Namens het Platform Bescherming Burgerrechten, verblijf ik,
Hoogachtend,

Vincent Böhre
voorzitter Platform Bescherming Burgerrechten

Namens de volgende Platformdeelnemers:
Humanistisch Verbond
Stichting KDVP
Stichting Meldpunt Misbruik ID-plicht
Ouders Online
Stichting Privacy First
Burgerrechtenvereniging Vrijbit
Jacques Barth (vanuit Stichting Brein & Hart i.o.)
Joyce Hes (adviseur Platform Bescherming Burgerrechten)
Kaspar Mengelberg (vanuit DeVrijePsych)

[1] Opt-out mogelijkheden zouden onder meer mogelijk moeten zijn bij: a) DBC-systematiek in de GGZ, b) alle vormen van centrale registratie en c) alle vormen van gebruik van biometrie. Als aantekening hierbij willen we stellen dat we als eerste prioriteit hebben om überhaupt voorzichtig te zijn met koppeling van bestanden en het gebruik van biometrie en centrale registraties, waar alternatieven zouden moeten worden overwogen.
[2] Op dit moment wordt de aantasting van grondrechten bijna als vanzelfsprekendheid doorgevoerd in het kader van bijvoorbeeld fraudebestrijding (sociale zekerheid) of kostenreductie (GGZ) waarbij de professionele autonomie en het vertrouwensbeginsel tussen behandelaar en patiënt worden aangetast, of bij “gewone” bureaucratische controle (onderwijs, politie e.d.). Naar onze mening wordt het tijd hierover een publiek debat te voeren waarin een bureaucratisch centralisme in combinatie met de zogenaamde marktwerking en instrumentalisme wordt gelegd naast een type benadering waarin professionele autonomie en grondrechten weer centraal staan.
[3] Nu zien we meer dan eens dat er sprake is van “vermijding” van formele wetgeving. De Tweede en Eerste Kamer moeten genoegen nemen met vage beloftes van een minister ‘dat het allemaal wel goed komt’ of zelfs soms aantoonbare onjuistheden. Dat wreekt zich met name op het terrein van de privacy. Als namelijk in de praktijk van de uitvoering een spanning gaat optreden met de Wbp kan de wetgever niet meer zo makkelijk en zeker niet met terugwerkende kracht alsnog gaan ingrijpen. Ook in dit verband kan een Privacy Impact Assessment nuttig zijn.
[4] Bart de Koning geeft een schatting van deze kosten in 2008 van 3,5 miljard euro in zijn boek Alles onder controle. Als we echter ook de immateriële kosten zouden berekenen van alle (eerstelijns) professionals die gedwongen worden een groot deel van hun tijd aan administratieve en inefficiënte controle-eisen te besteden wordt de rekensom veel groter.

Gepubliceerd in Wetgeving

"De grensbewakingscamera's die sinds een maand in werking zijn gesteld langs de Nederlandse grenzen, zijn omstreden. @migoBoras is bedoeld om criminelen op de korrel te nemen, maar de angst bestaat dat de onschuldige automobilist het slachtoffer wordt van het Big Brother-systeem.

Het camerasysteem heeft een flinke hap genomen uit de privacy van automobilisten langs de Nederlandse grens. @migoBoras kan iedere verdachte auto door de marechaussee aan de kant laten zetten, zonder dat er sprake hoeft te zijn van enige vorm van verdenking. @migoBoras (Border Observation, Registration and Analysis System) is bedoeld om criminelen aan de Nederlandse grens sneller te kunnen oppakken, maar het gevaar bestaat dat juist de onschuldige weggebruiker de dupe wordt. De Piratenpartij vreest ervoor dat criminelen de mazen in het net snel zullen ontdekken, terwijl de nietsvermoedende automobilisten zonder enige verdenking van de weg geplukt zullen worden.

Het systeem herkent verdachte auto's die aan de grens Nederland in of uit willen rijden. Welke auto verdacht is, wordt vooraf ingegeven in een datasysteem. De camera 'ziet' een vergelijkbare auto met een kenteken uit een vooraf ingegeven land en alarmeert dan. Motoragenten kunnen de gesignaleerde auto vervolgens aanhouden en controleren. Er wordt niet gecontroleerd op het kenteken als zodanig, maar op land van herkomst. @migoBoras, dat ook in de VS en Groot-Brittannië gebruikt wordt, lijkt vooral geschikt om mensen te betrappen die hun boetes of verzekeringen te laat betalen.

Het systeem kostte de Nederlandse overheid 20 miljoen en moet dag en nacht bemand worden. Gegevens over de effectiviteit ontbreken echter. Ook is niet bekend hoeveel tijd de marechaussee kwijt is aan automatisch gegeneerde meldingen door @migoBoras. Cijfers over het aantal veroordeelde misdadigers, het aantal voorkomen misdrijven en het aantal valse verdenkingen zijn niet beschikbaar.

Dat @migoBoras omstreden is, mag duidelijk zijn. Het systeem (en het gebrek aan wetgeving eromheen) wordt onderzocht door de Europese Commissie, vooral op aanwijzen van de Duitse regering. De oosterburen zijn veel kritischer op de privacyschending. De Nederlandse overheid kan voor de rechter worden gedaagd wegens schending van het recht op privacy en de schending van het Verdrag van Schengen. Dat overweegt Stichting Privacy First. "Het systeem heeft nog steeds geen voldoende wettelijke basis en is niet noodzakelijk", laat Vincent Böhre weten. @migoBoras dreigt bovendien binnenkort te worden uitgebreid met vier weken opslag van ieders reisbewegingen middels automatische nummerplaatherkenning.

Onlangs heeft de Europese Commissie groen licht gegeven voor de operationalisering van een afgeslankte versie van het systeem. Het Europese Hof van Justitie heeft echter nog geen groen licht gegeven. Wel werd het reeds bestaande Mobiel Toezicht Veiligheid (MTV) van de Koninklijke Marechaussee (KMar) op Nederlandse grenswegen goedgekeurd."

Bron: Telegraaf online (Binnenland), 10 september 2012. Saillant detail: dit artikel is 24 uur offline geweest n.a.v. "klachten vanuit een ministerie" bij de Telegraafredactie. Op dinsdagmiddag 11 september 2012 werd het door de Telegraaf in ietwat gecorrigeerde, geactualiseerde vorm opnieuw online gezet. Tevens zijn alle 335 reacties onder het (oorspronkelijke) artikel gewist; deze reacties zijn HIER echter nog te lezen.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"Stichting Privacy First stapt mogelijk naar de rechter om het inzetten van camera's aan de grens te verbieden. Volgens de club is het systeem ondanks goedkeuring van de Europese Commissie in strijd met de privacywetgeving.

De camera's werden eerder deze maand ingevoerd op vijftien plaatsen langs de Nederlandse grens. De marechaussee kan zo effectiever optreden tegen bijvoorbeeld mensenhandel of illegale migratie. Verdachte auto's die vallen onder een risicoprofiel worden er tussenuit gepikt en gecontroleerd.

Volgens Privacy First is er nog steeds geen specifieke wettelijke basis voor het systeem dat de naam @migoboras draagt en wordt iedereen op de grenswegen zo 'een potentiële verdachte'. De club noemt de maatregel verder onnodig en disproportioneel.

De camera's waren bij aankondiging al omstreden vanwege de inbreuk op de privacy. De controles waren mogelijk in strijd met het Schengen-akkoord over het vrije verkeer van personen en goederen binnen Europa, maar volgens de Europese Commissie is daar geen sprake van. Er is nog geen gerechtelijk oordeel over het camerasysteem." (Bron)

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"Stichting Privacy First stapt mogelijk naar de rechter om het inzetten van camera's aan de grens te verbieden. Volgens de club is het systeem ondanks goedkeuring van de Europese Commissie in strijd met de privacywetgeving.

De camera's werden eerder deze maand ingevoerd op vijftien plaatsen langs de Nederlandse grens. De marechaussee kan zo effectiever optreden tegen bijvoorbeeld mensenhandel of illegale migratie. Verdachte auto's die vallen onder een risicoprofiel worden er tussenuit gepikt en gecontroleerd.

Volgens Privacy First is er nog steeds geen specifieke wettelijke basis voor het systeem dat de naam @migoboras draagt en wordt iedereen op de grenswegen zo 'een potentiële verdachte'. De club noemt de maatregel verder onnodig en disproportioneel.

De camera's waren bij aankondiging al omstreden vanwege de inbreuk op de privacy. De controles waren mogelijk in strijd met het Schengen-akkoord over het vrije verkeer van personen en goederen binnen Europa, maar volgens het Europees Hof [sic] is daar geen sprake van." (Bron)

Naschrift Privacy First: onlangs heeft de Europese Commissie (na oppervlakkig onderzoek) groen licht gegeven voor de operationalisering van een afgeslankte "light-versie" van @migo-Boras. In tegenstelling tot bovenstaand bericht is echter géén sprake van groen licht door het Europese Hof van Justitie: dit Hof keurde onlangs slechts het reeds bestaande Mobiel Toezicht Veiligheid van de KMar op Nederlandse grenswegen goed. Over @migo-Boras heeft het Hof zich niet uitgelaten; dat zal alsnog gebeuren zodra een Nederlandse rechter er een zogeheten 'prejudiciële vraag' over stelt aan het Hof, of zodra Nederland voor het Hof wordt gedaagd.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"Stichting Privacy First stapt mogelijk naar de rechter om het inzetten van camera's aan de grens te verbieden. Volgens de club is het systeem ondanks goedkeuring van de Europese Commissie in strijd met de privacywetgeving. De camera's werden eerder deze maand ingevoerd op vijftien plaatsen langs de Nederlandse grens. De marechaussee kan zo effectiever optreden tegen bijvoorbeeld mensenhandel of illegale migratie. Verdachte auto's die vallen onder een risicoprofiel worden er tussenuit gepikt en gecontroleerd.

Volgens Privacy First is er nog steeds geen specifieke wettelijke basis voor het systeem dat de naam @migoboras draagt en wordt iedereen op de grenswegen zo 'een potentiële verdachte'. De club noemt de maatregel verder onnodig en disproportioneel.

De camera's waren bij aankondiging al omstreden vanwege de inbreuk op de privacy. De controles waren mogelijk in strijd met het Schengen-akkoord over het vrije verkeer van personen en goederen binnen Europa, maar volgens de Europese Commissie is daar geen sprake van. Er is nog geen gerechtelijk oordeel over het camerasysteem." (Bron)

Gepubliceerd in Privacy First in de media
Pagina 17 van 22

Onze Partners

logo Voys Privacyfirst
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
banner ned 1024px1
logo demomedia
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100
Control Privacy
Procis

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon