donatieknop english
dinsdag, 26 november 2013 08:37

Meekijken met bewakingscamera’s

Een draadloos camerasysteem kan zonder veel moeite opgepikt worden door een externe ontvanger. Met deze kennis liep Roeland van Doorn door woonwijken in Breda waarbij hij beelden van bewakingscamera’s van buurtbewoners opnam. Dit materiaal monteerde hij in een videoinstallatie en in een film voor het project ‘Er Gaat Niets Gebeuren’ waarmee van Doorn dit jaar is afgestudeerd aan de St. Joost academie in Breda.

Van Doorn deed zijn onderzoek in een woonwijk, omdat camera’s daar verrassender zijn dan in het centrum. Terwijl hij rondliep ving hij beelden van straten en tuinen op, maar net zo makkelijk te onderscheppen zijn beelden van camera’s die binnenshuis geplaats zijn. Van Doorn snapt niet dat mensen hier zo achteloos mee omgaan. “Als mensen het uitzenden, al doen ze dat niet bewust, dan is het deel van de openbare ruimte. Als de buurman een vergelijkbare ontvanger heeft kan hij net zo goed deze beelden bekijken”.

In principe heeft iedereen die gefilmd of gefotografeerd wordt het recht om de beelden te zien. Dit is bij particuliere beveiligingscamera’s erg moeilijk na te leven aangezien het lang niet altijd duidelijk is wie de eigenaar van de camera is. Van Doorn nam ook beelden op terwijl hij zich liet filmen door de camera’s, hij poseerde zich voor de camera, waar hij vervolgens lang bleef staan en direct de lens in kijkt. Hiermee stelt hij de vraag wie er nou precies naar wie kijkt: de eigenaar van het camerasysteem naar hem of hij via deze beelden naar de bewoners?

Van Doorn werd wel eens benaderd door buurtbewoners die hem zagen rondlopen met een camera. “Overal hangen camera’s maar als ze iemand op straat zien lopen met een camera, is dat angstaanjagend. Ik vind het juist meer beangstigend als ik niet weet wie er kijkt en waarom. Is er een camera geplaatst om het eigen huis te bewaken of om de buren te bespieden?”

De film 'Er Gaat Niets Gebeuren' is eind november te zien tijdens het Internationale Documentaire Festival in Amsterdam (IDFA); klik HIER voor tijdstippen en locaties.

www.ergaatnietsgebeuren.nl

www.facebook.com/ergaatnietsgebeuren
 

Gepubliceerd in Kunstcollectie
zaterdag, 24 augustus 2013 17:38

Gedicht over Vrijheid

 

Onderstaand gedicht van Osho werd aan Privacy First toegezonden door kunstenaar Abraham Lüttger

 



Wie weet dat hij vrij is, is vrij.
 
Voor vrijheid hoef je verder niets te doen. 
Alleen te weten dat je vrij bent is voldoende. 
Vrijheid komt niet voort uit wat je doet, 
vrijheid komt voort uit wat je weet. 
vrijheid is niet het resultaat van handelen, 
vrijheid is de vrucht van weten. 

 Van de hand van Lüttger zelf verscheen in de lente van 2013 het inspirerende werk Morgenlicht - Woorden van Liefde & Hoop in Kommervolle Tijden. Dit boekje is verkrijgbaar bij boekhandel Schimmelpennink. Deze werd in 2012 door NRC Handelsblad uitgeroepen tot de beste boekhandel van Nederland. morgenlicht

Gepubliceerd in Privacy Bibliotheek
zondag, 11 november 2012 17:40

Panopticon

Panopticon verscheen eind oktober 2012 op internet en is in de optiek van Privacy First de beste Nederlandstalige documentaire over privacy tot nu toe. Bekijk 'm hieronder en oordeel zelf:

Gepubliceerd in Videocorner
donderdag, 24 mei 2012 17:22

Expositie: hoeveel is je privacy waard?

"Hoeveel is je privacy waard?"
Deze vraag zal iedere bezoeker bij de kassa van het Haagse Museum voor Communicatie de komende maanden moeten beantwoorden. Tot september 2012 besteedt het museum namelijk uitgebreid aandacht aan het onderwerp privacy. En dat begint dus met... korting op de entreeprijs, in ruil voor je persoonlijke informatie! Voor niets gaat de privacyzon (niet) op.

In opdracht van het museum deed onderzoeksbureau Ruigrok onderzoek naar de waarde van privacy onder het Nederlandse publiek. Naar aanleiding van dit onderzoek heeft het museum straatinterviews afgenomen. Deze straatinterviews worden in het museum gepresenteerd. Ook komt het thema privacy aan bod in de museumtentoonstellingen W.E. Blog, het Rijk van Heen en Weer en Briefgeheimen. Parallel aan de expositie organiseert het museum twee Communicatiecafé's: op 7 juni over "Eerste Hulp bij Privacy" en op 14 juni over "De Kunst van Privacy". Meer over de expositie en de Communicatiecafé's lees je HIER op de website van het museum.

Hieronder een fragment uit één van de straatinterviews:

Gepubliceerd in Kunstcollectie
maandag, 23 april 2012 19:22

Blik op de toekomst

Vanmiddag werd officieel bekend dat het kabinet-Rutte gevallen is. Privacy First hoopt dat spoedige verkiezingen snel tot een nieuw, privacyvriendelijker kabinet zullen leiden. Ter eerste inspiratie presenteren wij u daartoe graag een gedicht:



Blik op de toekomst

mijn lijf is mijn lijf niet meer

maar gezichtsscan, vingerafdrukken

bloed, dna,

mijn lijf is mijn lijf niet meer

maar van hen die het

staande houden, betasten

op zoek naar....

mijn lijf is mijn lijf niet meer

maar pixels

in een camera

en ik opgesplitst

deel voor deel

data

zoek mijn lijf

dat schreeuwt om mij

 

Dit gedicht is afkomstig uit de dichtbundel 'Kwijt' van Joyce Hes (uitgeverij Free Musketeers, 2011). Joyce Hes is juriste, oud-voorzitter van de Coornhert Liga en vice-voorzitter van de Stichting Bescherming Burgerrechten. Een interview met haar naar aanleiding van dit gedicht vindt u HIER.

Gepubliceerd in Kunstcollectie
zaterdag, 17 maart 2012 15:34

De man zonder paspoort

Deze week trof Privacy First in haar archief een prachtige parel aan. Het is een gedicht van Joost van Kersbergen dat op 3 oktober 2010 werd uitgezonden in het programma Spoken op FunX Radio. Het audio-fragment vindt u hieronder in mp3.

 

 

Hier de tekst: 

De man zonder paspoort

Daar gaat de man zonder paspoort,

zonder nummer van de staat,

zonder chip en zonder code,

het is alsof hij niet bestaat.

Hij liep naar binnen bij de bakker,

en zei met een zachte stem:

"Luister, beste makker,

weet jij soms wie ik ben?"

De bakker, die moest lachen,

en tikte met z'n vinger tegen 't hoofd:

"Ik kan niet veel zeggen van de ander,

maar wel van de één z'n dood."

Dus hij ging maar naar de slager,

daar stond een hele lange rij,

keek naar de mensen hun gelaat

en dacht: "Ik ben niet anders dan jij."

De slager keek 'm aan en zei:

"Meneer, wat mag het zijn?"

Hij zei: "Kunt u mij misschien vertellen,

waarom hoort mijn vlees er niet bij?"

De slager was geplaagd en zei:

"Ach jongen, schei toch uit,

voor grappen heb ik nu geen tijd,

je zit niet in de juiste Kuip."

Dus hij ging naar de dokter,

en kwam daar bij de assistent.

Die vroeg of het een spoedgeval was,

of hij een afspraak had gepland.

Hij zei dat hij de dokter wilde spreken

en zat met een prangende vraag.

Ze vroeg hem waar hij was verzekerd,

want er was morgen wel plaats.

"Oh, maar dat is een probleem",

zei opeens de assistent.

"U staat niet in ons systeem."

En dat was ze niet gewend.

De assistent die zei wat wrang:

"Helaas meneer, helaas,

ik kan u niet helpen ben ik bang,

omdat u niet in de computer staat."

"Maar ik sta hier nu toch echt",

zei de man totaal verbaasd.

Dus toen zei de assistent:

"Ga eens naar een advocaat."

Dus hij zocht een advocaat,

maar van de advocaat geen enkel spoor.

Hij vroeg een jongeman op straat, die zei:

"Zoek naar een luxe kantoor."

Het kantoor had hij gevonden,

maar geen advocaat te zien.

Aan de balie zat een jongedame:

"Kan ik u helpen misschien?"

Hij zei: "Ik zoek een advocaat,

want ik heb een groot probleem.

Ik geloof dat ik niet besta,

want ik sta niet in 't systeem."

Met wenkbrauwen omhoog zei ze:

"Meneer, u maakt een grap."

"Nee", zei hij, "was 't maar zo,

dan had ik geen advocaat nodig gehad."

"Nou", zei de dame geïrriteerd,

"de advocaat heeft vandaag geen tijd,

maar als ik u was, meneer,

zou ik eens gaan informeren bij de overheid."

"Sorry jongedame, de overheid,

dat klinkt me nogal vaag,

waar kan ik die dan vinden?"

"Nou, die vindt u in Den Haag."

Dus hij ging op pad,

slechts gedragen door zijn benen,

richting de grote stad,

langs de velden en de wegen.

Zo lopend langs de bomen

zag hij prachtig mooie vlinders.

"Zij hebben toch ook geen code,

maar bestaan daarom niet minder."

Dus hij besloot Den Haag te mijden,

en floot ongestoord het lied

mee met de vogels en de bijen en dacht:

"Dan besta ik toch lekker niet."

Gepubliceerd in Kunstcollectie
maandag, 19 december 2011 12:40

The Catalogue: gezellig winkelen?

De klant is koning. Maar geldt dat ook nog als u tijdens het winkelen compleet wordt doorgelicht en geprofileerd met behulp van camera's, databanken en RFID-tags? Zonder dat u dit beseft en zonder dat u hier iets aan kunt doen? Hoe koninklijk is dat? 
Een filmpje van de Britse videokunstenaar Chris Oakley laat een winkelcentrum zien waarin iedereen ongemerkt wordt gereduceerd tot een digitaal consumptieprofiel: klik HIER om de video "The Catalogue" (2004) te bekijken. Wordt dit het winkelcentrum van de toekomst? Niet als het aan Privacy First ligt. Als klant dient u immers koning te blijven, ook over uw eigen 'profiel'.

Gepubliceerd in Kunstcollectie
zondag, 09 oktober 2011 12:29

Privacy proefballonnetje

Veel mensen vinden privacy een zwaar thema. Om het iets luchtiger te maken toont Privacy First u graag onderstaande foto van de Amerikaanse kunstenaar William Lamson. Als ludiek protest tegen de "controlemaatschappij" liet deze kunstenaar ballonnen voor het oog van bewakingscamera's zweven. Misschien ook als metafoor? Proefballonnetjes met betere ideeën voor een gezonde democratie? Privacy First ziet uw privacyvriendelijke proefballonnetjes graag tegemoet!

Intervention

Gepubliceerd in Kunstcollectie
zaterdag, 20 augustus 2011 14:22

irProjector: 'watching the watchers'

Zonder dat we het zelf beseffen worden we dagelijks door tientallen camera's gefilmd en gefotografeerd. Maar door wie worden we eigenlijk bekeken, en beseffen die mensen áchter de camera's eigenlijk wel dat hun werk een continue aantasting van andermans privacy vormt? Deze laatste vraag inspireerde de jonge kunstenaar Peter van de Werve (25) bij zijn afstudeerproject irProjector. De letters 'ir' staan voor infrared: met behulp van infrarood licht projecteert Van de Werve levensgrote boodschappen in het gezichtsveld van beveiligingscamera's in de Rotterdamse binnenstad. Deze boodschappen zijn voor het gewone oog onzichtbaar, maar verschijnen wél op de monitors van de camera's. De infrarode projecties confronteren de bewakers achter de monitors met boodschappen als "Gefeliciteerd! U bent de zoveelste voyeur", "Wat zit je haar leuk vandaag!" en "Error 404: privacy not found!" Dit doorbreekt als het ware het eenrichtingsverkeer van openbaar cameratoezicht: door de boodschappen op hun monitors wanen de beveiligingsmedewerkers zichzelf bespied i.p.v. andersom. Hopelijk zet dit hen aan het denken over de privacy van de mensen die zij dagelijks monitoren...

Privacy First beschouwt dit kunstproject als een geniaal initiatief en hoopt dat de boodschap ervan door velen zal worden opgepikt.

Bekijk ook onderstaande video en lees dit artikel over de irProjector. Andere kunstprojecten van Peter van de Werve vindt u op zijn website: www.petervdwerve.nl.

Gepubliceerd in Kunstcollectie
dinsdag, 12 juli 2011 14:14

Het blikje waarin je je geheimen bewaart

De jonge kunstenares Menah (Marleen Wellen) is in juni 2011 afgestudeerd in illustratie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Haar afstudeerproject heet 'Ik wil het blikje zijn waar je je geheimen in bewaart' en is "in wezen een lofzang op de kwetsbaarheid die wij mensen voelen bij het delen van informatie." Uit haar scriptie-onderzoek "bleek namelijk dat openheid, iets waar ik altijd van heb genoten, inderdaad met risico's komt, zeker in het huidige informatietijdperk." In haar eindexamenwerk heeft Menah daarom "geprobeerd een statement te maken waarin openheid niet hoeft te worden gezien als naïef, maar eerder als een uitnodiging tot saamhorigheid." Over haar project schreef Menah ons verder het volgende:

"De inspiratie voor mijn eindproject was het gevoel dat ik krijg wanneer mensen mij een geheim of persoonlijk verhaal vertellen.

Ik word vaak in vertrouwen genomen. De verhalen die met mij zijn gedeeld geven me zo'n ontroerd en wollig gevoel. Dat mensen mij vertrouwen met hun geheim, en ik over de wereld loop met die geheimen opgeslagen in mijn lichaam. Het enige dat ik hoef te doen om ze te beschermen, is ze daar te laten.

In het licht van het informatietijdperk lijkt het delen van informatie nieuwe risico's met zich mee te brengen. Want waar gaan de dingen heen die ik over mezelf zeg? Wat wil de overheid met mijn gegevens, en waar gaat mijn informatie heen op het internet?

Eenmaal van ons onthecht, zo blijkt uit mijn onderzoek, maakt onze persoonlijke informatie ons kwetsbaar. Op verschillende manieren kan er misbruik worden gemaakt van onze gegevens.

Het leek erop dat ik afscheid moest nemen van het idee dat openheid een goed iets is, en we moeten stoppen met delen wie we zijn. Doch dit was iets dat ik niet graag liet gebeuren.

Daarom bedacht ik een plan, een manier waarop we onszelf kunnen blijven delen met elkaar.

Dat is om de verantwoordelijkheid voor de kwetsbaarheid die komt met het vertellen over onszelf, niet bij de verteller van die informatie te leggen, maar bij de luisteraar.

Als we allemaal respectvol en integer omgaan met elkaars informatie, kan openheid blijven bestaan. Want zonder geheimen kan er geen vertrouwen zijn, en zonder openheid geen verbondenheid tussen mensen.

Voor mijn project nodigde ik mensen uit om mij iets te vertellen waarvan ze niet willen dat anderen het weten. Zeventien mensen waren bereid mij hiermee te helpen. Hun geheimen heb ik geïllustreerd, zijzelf spelen een hoofdrol in het beeld. Hun gezicht, naam en geboortejaar bevinden zich onder een kraslaag.

Op die manier geven zij het publiek vertrouwen over hun geheim.

De keuze om te schenden of beschermen ligt bij de ontvanger van de geheimen.

Door mijn scriptie, waarin dit onderwerp wordt besproken, te includeren in mijn project, probeer ik mensen een morele overweging te laten maken. Eentje waar nieuwsgierigheid een rol in mag spelen, maar vooral ook het bewustzijn van de kwetsbaarheid die men in handen heeft. Op die manier wordt het krassen, of bewust niet krassen, een symbolisch besluit: niet alleen over het lot van de mensen zelf, maar ook over de omgang met vertrouwen in het algemeen."

Hieronder staan enkele afbeeldingen uit Menah's project (klik voor groter formaat). Meer afbeeldingen zijn te zien op haar website en weblog.

5

11

17

22

Gepubliceerd in Kunstcollectie
Pagina 1 van 2

Onze Partners

logo demomedia
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
 
 
banner ned 1024px1IIR banner
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100logo CPDP 2017

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon