donatieknop english
zaterdag, 20 augustus 2011 14:22

irProjector: 'watching the watchers'

Zonder dat we het zelf beseffen worden we dagelijks door tientallen camera's gefilmd en gefotografeerd. Maar door wie worden we eigenlijk bekeken, en beseffen die mensen áchter de camera's eigenlijk wel dat hun werk een continue aantasting van andermans privacy vormt? Deze laatste vraag inspireerde de jonge kunstenaar Peter van de Werve (25) bij zijn afstudeerproject irProjector. De letters 'ir' staan voor infrared: met behulp van infrarood licht projecteert Van de Werve levensgrote boodschappen in het gezichtsveld van beveiligingscamera's in de Rotterdamse binnenstad. Deze boodschappen zijn voor het gewone oog onzichtbaar, maar verschijnen wél op de monitors van de camera's. De infrarode projecties confronteren de bewakers achter de monitors met boodschappen als "Gefeliciteerd! U bent de zoveelste voyeur", "Wat zit je haar leuk vandaag!" en "Error 404: privacy not found!" Dit doorbreekt als het ware het eenrichtingsverkeer van openbaar cameratoezicht: door de boodschappen op hun monitors wanen de beveiligingsmedewerkers zichzelf bespied i.p.v. andersom. Hopelijk zet dit hen aan het denken over de privacy van de mensen die zij dagelijks monitoren...

Privacy First beschouwt dit kunstproject als een geniaal initiatief en hoopt dat de boodschap ervan door velen zal worden opgepikt.

Bekijk ook onderstaande video en lees dit artikel over de irProjector. Andere kunstprojecten van Peter van de Werve vindt u op zijn website: www.petervdwerve.nl.

Gepubliceerd in Kunstcollectie
dinsdag, 12 juli 2011 14:14

Het blikje waarin je je geheimen bewaart

De jonge kunstenares Menah (Marleen Wellen) is in juni 2011 afgestudeerd in illustratie aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Haar afstudeerproject heet 'Ik wil het blikje zijn waar je je geheimen in bewaart' en is "in wezen een lofzang op de kwetsbaarheid die wij mensen voelen bij het delen van informatie." Uit haar scriptie-onderzoek "bleek namelijk dat openheid, iets waar ik altijd van heb genoten, inderdaad met risico's komt, zeker in het huidige informatietijdperk." In haar eindexamenwerk heeft Menah daarom "geprobeerd een statement te maken waarin openheid niet hoeft te worden gezien als naïef, maar eerder als een uitnodiging tot saamhorigheid." Over haar project schreef Menah ons verder het volgende:

"De inspiratie voor mijn eindproject was het gevoel dat ik krijg wanneer mensen mij een geheim of persoonlijk verhaal vertellen.

Ik word vaak in vertrouwen genomen. De verhalen die met mij zijn gedeeld geven me zo'n ontroerd en wollig gevoel. Dat mensen mij vertrouwen met hun geheim, en ik over de wereld loop met die geheimen opgeslagen in mijn lichaam. Het enige dat ik hoef te doen om ze te beschermen, is ze daar te laten.

In het licht van het informatietijdperk lijkt het delen van informatie nieuwe risico's met zich mee te brengen. Want waar gaan de dingen heen die ik over mezelf zeg? Wat wil de overheid met mijn gegevens, en waar gaat mijn informatie heen op het internet?

Eenmaal van ons onthecht, zo blijkt uit mijn onderzoek, maakt onze persoonlijke informatie ons kwetsbaar. Op verschillende manieren kan er misbruik worden gemaakt van onze gegevens.

Het leek erop dat ik afscheid moest nemen van het idee dat openheid een goed iets is, en we moeten stoppen met delen wie we zijn. Doch dit was iets dat ik niet graag liet gebeuren.

Daarom bedacht ik een plan, een manier waarop we onszelf kunnen blijven delen met elkaar.

Dat is om de verantwoordelijkheid voor de kwetsbaarheid die komt met het vertellen over onszelf, niet bij de verteller van die informatie te leggen, maar bij de luisteraar.

Als we allemaal respectvol en integer omgaan met elkaars informatie, kan openheid blijven bestaan. Want zonder geheimen kan er geen vertrouwen zijn, en zonder openheid geen verbondenheid tussen mensen.

Voor mijn project nodigde ik mensen uit om mij iets te vertellen waarvan ze niet willen dat anderen het weten. Zeventien mensen waren bereid mij hiermee te helpen. Hun geheimen heb ik geïllustreerd, zijzelf spelen een hoofdrol in het beeld. Hun gezicht, naam en geboortejaar bevinden zich onder een kraslaag.

Op die manier geven zij het publiek vertrouwen over hun geheim.

De keuze om te schenden of beschermen ligt bij de ontvanger van de geheimen.

Door mijn scriptie, waarin dit onderwerp wordt besproken, te includeren in mijn project, probeer ik mensen een morele overweging te laten maken. Eentje waar nieuwsgierigheid een rol in mag spelen, maar vooral ook het bewustzijn van de kwetsbaarheid die men in handen heeft. Op die manier wordt het krassen, of bewust niet krassen, een symbolisch besluit: niet alleen over het lot van de mensen zelf, maar ook over de omgang met vertrouwen in het algemeen."

Hieronder staan enkele afbeeldingen uit Menah's project (klik voor groter formaat). Meer afbeeldingen zijn te zien op haar website en weblog.

5

11

17

22

Gepubliceerd in Kunstcollectie

De Utrechtse kunstenares Sofie Groot Dengerink exposeert van 10 juli t/m 21 augustus 2011 met haar kunstproject '© Google Privacy' in het Gemeentemuseum in Den Haag. Dit kunstproject maakt onderdeel uit van de ZomerExpo 2011 'Anoniem Gekozen'. In 2010 studeerde Groot Dengerink af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht met haar project '© 2020'. '© Google Privacy' is hierop het vervolg en zal net als bij haar afstudeerproject een aantal interieurs tonen die zichtbaar zijn in Google Maps.

© Google Privacy is een virtuele straat waarbij de kijker een bijzonder binnenkijkje krijgt in de levens van de bewoners ervan. Gefascineerd door de digitale wereld van Google en de wisselwerking met de analoge wereld laat Sofie Groot Dengerink, door screenshots van Google Maps te verwerken in haar werk, zien hoe ver de digitale inbreuk op de privacy gaat. In haar werk vraagt zij zich af: 'Hoe veel verder kan het nog gaan?'

Sofie: "Nu valt er nog relatief weinig te zien in de woonkamers, maar wat als er in de toekomst nog betere camera's gebruikt zullen worden waardoor je daadwerkelijk kunt inzoomen tot ín de woonkamers. Tot je werkelijk kunt lezen wát er op de rekeningafschriften staat die op tafel liggen... Je hele privéleven ligt letterlijk op straat, met dit verschil dat deze straten over heel de wereld en op elk moment van de dag te bekijken zijn. Streetview is openbaar terrein, en Google zet deze beelden zonder medeweten van de bewoners online. Vroeger liep je als het donker was over straat en kon je naar binnen gluren bij de huizen waarvan de gordijnen niet dicht waren, 'dan kun je zien hoe of het bankstel staat bij Mien'. Tegenwoordig doe je dat veilig thuis, vanachter je eigen bureautje."

"Niets blijft meer geheim in de internetcultuur van tegenwoordig. Veel mensen die ik opzocht, waarvan ik het interieur had 'gefotografeerd', wisten nog niet eens dat hun interieur zo duidelijk zichtbaar is in Google Maps, en schrokken daar van. Sommigen wilden dan ook niet meewerken aan mijn project. Begrijpelijk natuurlijk. Staat er ineens een meisje voor je deur met een foto van jouw eettafel vol met persoonlijke paperassen met de vraag of ze die mag afdrukken en gebruiken. Nu kun je nog net niet zien wat er precies op de papieren staat, maar dit is nog maar een kleine stap verwijderd van het daadwerkelijk inzoomen ín de woonkamer. Dat probeer ik met dit onderzoek te laten zien. De foto's zijn puur een screenshot van mijn beeldscherm. De navigatie die uit Google lijkt te komen heb ik er wel zelf weer overheen getekend."

In © Google Privacy krijg je net een beetje meer informatie te zien over het leven in deze digitale parallelle wereld (klik voor groter formaat):

huis1

huis2

huis3

huis4

huis5

In 2010 ontwierp Sofie Groot Dengerink een tram 'Amstertram Maps' voor het GVB en momenteel is zij bezig met een installatie 'Digital Transformation' voor Capgemini, Les Fontaines. Meer werk van Sofie Groot Dengerink, waarbij de digitale/analoge wereld de leidraad is, is te zien op www.copyright2020.com en www.sofiegd.nl.

Gepubliceerd in Kunstcollectie

Project #3528 is een kunstexpositie over hedendaags privacy(verlies). Het project is een initiatief van vijf studenten aan de Hogeschool van Amsterdam met als doel "opkomende fotografen en filmmakers een laagdrempelig podium te bieden. De combinatie tussen kunst en een maatschappelijk relevant thema als privacy is een uniek concept dat een kans behoort te krijgen binnen de gevestigde orde van fotografie en film."

Privacy First juicht dit initiatief van harte toe en attendeert u graag op de website van Project #3528.

Hieronder treft u de flyer van de expositie aan (klik erop voor een vergroting):

flyer_3528_medium

Gepubliceerd in Kunstcollectie

Het illustratie-afstudeerproject van Wouter Corduwener (Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, juni 2011) gaat over "de te ver doorgeschoten vercommercialisering en automatisering in het openbaar vervoer en op luchthavens." Hierdoor verliezen veel mensen volgens hem hun persoonlijke vrijheid tijdens het reizen. Voor zijn project heeft Corduwener een beeldarchief in boekvorm gemaakt van de ontwikkelingen van nu op stations, luchthavens, metrostations etc. Voor Privacy First schreef hij de volgende toelichting:

"Ik heb als doel om een weerspiegeling te laten zien van de maatschappij, maar dan wel in een vieze vijver met veel rimpels. Ik vind het geweldig om op deze manier mijn ervaringen met het openbaar vervoer te delen met mijn medepassagiers. Doordat ik dagelijks verhalen hoor van andere ontevreden reizigers, wordt dit maatschappelijke probleem sterk geaccentueerd.

Nadat ik zelf naar deze locaties ben gegaan en telkens goed observeerde wat er om me heen gebeurde, ben ik snel op ideeën gekomen.

Op basis hiervan heb ik een eigen beeldverhaal gemaakt. Je kruipt hier in de huid van een reiziger, die na een zware werkperiode onderweg is naar het vliegveld om te genieten van een welverdiende vakantie.

Vanaf het moment dat de hoofdpersoon op het eerste station nadert, ben je als lezer toeschouwer van de hedendaagse veranderingen op het gebied van controles. Ik heb technologische vernieuwingen en maatschappelijke ontwikkelingen van tegenwoordig m.b.t. dit thema veel sterker aangezet om de lezer aan het denken te zetten.

Je privacy is nul, omdat er overal camera’s staan en omdat je geen zeggenschap meer hebt over je persoonlijke eigendommen. Door die waarschijnlijk efficiënte, maar ook zeer onpersoonlijke bejegening, word je als mens gereduceerd tot een gebruiksartikel (vervoersvee).

Hoe verder je door het boek bladert, des te absurder de gebeurtenissen worden. Later lijkt het verhaal zich zelfs in de toekomst af te spelen. Je wordt op het vliegveld gefouilleerd door een reuzenrobot en het decor van de locatie in deze scène is angstaanjagend."

Het einde van het verhaal verklappen wij natuurlijk niet. Om daar achter te komen zou u het boek van 54 pagina’s kunnen bestellen. Voor reserveringen van dit boek of vragen kunt u mailen naar woutercorduwener (at) hotmail.com. 

Op 30 juni 2011 hield Corduwener een expositie in Utrecht (klik voor groter formaat):

Aankondigingsposter expositie Wouer Corduwener

Hieronder treft u enkele illustraties uit het boek aan (klik voor groter formaat):

instappen nieuwinchecken nieuwinchecken 2 nieuwinchecken misluktlaatste halte nieuw


    


Gepubliceerd in Kunstcollectie

Het jongerenfestival Breakin'Walls had in april 2011 privacy als thema en ging daarom "op zoek naar de grens van de openbare ruimte: wat is nog privé in een tijd waarin wij alles delen? Beveiligingscamera's, reality-soaps, lekkende wiki's en telefooncamera's brengen steeds vaker gewild en ongewild verslag uit van zowel privézaken als gebeurtenissen in de openbare ruimte. Al je privégegevens staan tegenwoordig geregistreerd: van je boodschappen tot je tramritje. Maar wat is de consequentie van de openbaarheid van al die privé-informatie? Moeten wij nu echt alles van elkaar weten?" In het festivaldebat met Privacy First kwamen dit soort vragen aan de orde. Bekijk hieronder de promo van Breakin'Walls SPRING 2011:

Gepubliceerd in Kunstcollectie
dinsdag, 08 maart 2011 16:38

(Valse) Angst?

Tijdens het Fotofestival Naarden 2007 presenteerde het fotografencollectief LOS de publicatie '(Valse) Angst?' :

"Los constateert angst. Angst is in Nederland een opkomend begrip. Volgens verschillende instanties, individuen en groeperingen is angst alomtegenwoordig. Steeds meer facetten van angst in onze samenleving zijn collectief voelbaar en confronterend aanwezig. Je wordt terloops geacht dit te onderkennen. Maar is deze angst terecht? Of is dit valse angst? Los plaatst een rode vlag bij deze ontwikkelingen. Het constant creëren van angst zorgt voor een dwangmatige waakzaamheid, waanbeelden en onnodige terechtwijzingen. Wie (valse) angst zaait zal ook oogsten."

In deze publicatie staat met name de angst voor terrorisme en de daarmee gepaard gaande stortvloed aan privacybeperkende anti-terrorismemaatregelen centraal. Het hele project is online te zien op www.valseangst.nl

Gepubliceerd in Kunstcollectie
vrijdag, 28 januari 2011 00:38

De kunst van veiligheid en privacy

Freelance journalist Dimitri Tokmetzis is vooral bekend als de man achter het populaire 'privacy-weblog' denaaktemens.nl Op dit weblog plaatste Tokmetzis eind 2009 een artikeltje genaamd "De kunst van veiligheid en privacy" met daarin verwijzingen naar het werk van Matthias Megyeri, Dunne & Raby, Paul Kirps en Bansky; klik HIER.

Een interessant interview met Tokmetzis zelf verscheen enkele maanden later op de website van het Platform Bescherming Burgerrechten.

Gepubliceerd in Kunstcollectie
zondag, 23 januari 2011 00:25

Vingerafdrukkunst

Voor een uniek kunstwerk hoeft u niet verder te kijken dan uw eigen vingerafdruk. Dit realiseerde men zich ook bij de Canadese kunsthandel DNA 11. Deze kunsthandel werkt volgens de slogan "From Life Comes Art". Hun nieuwste product is een staaltje echte "levenskunst": vingerafdruk-schilderijen. U kunt hier van uw eigen vingerafdruk een kunstwerk laten maken. Eerst krijgt u een starterskit thuisgestuurd, waarop u uw vinger kunt stempelen. Daarna stuurt u de hele boel terug, kiest uw favoriete kleuren en grootte, en voilà! Surf voor meer informatie naar http://www.dna11.com/gallery_finger_prints.asp

(Met dank aan de tip van Anne van Doorn.)

Gepubliceerd in Kunstcollectie
donderdag, 20 januari 2011 15:30

Privacy, the Game

Eind 2009 presenteerden Sense Studios en Fabian Valkenberg in samenwerking met het Mediafonds Privacy, the Game: een spannend videospel waarin privacy en de gegevens die overheden en bedrijven van je verzamelen centraal staan. Het spel is eigenlijk een interactieve strip waarin gaandeweg duidelijk wordt wat er mis is met het mantra "ik heb niets te verbergen". Bekijk hieronder de trailer of speel meteen het spel op www.privacythegame.nl

Meer over dit spel, de totstandkoming en de makers ervan lees je op het weblog van Privacy, the Game.

Gepubliceerd in Kunstcollectie
Pagina 2 van 3

Onze Partners

logo Voys Privacyfirst
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
banner ned 1024px1
logo demomedia
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100
Control Privacy
IIR banner

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon