donatieknop english
maandag, 27 januari 2014 11:56

Nieuwjaarstoespraak voorzitter Privacy First

Op donderdagavond 16 januari jl. hield Stichting Privacy First haar Nieuwjaarsborrel in het CREA Theater in Amsterdam met als gastsprekers Jacob Kohnstamm en Simon Davies. Hoofdonderwerpen van de avond waren de nieuwe EU-verordening voor gegevensbescherming en het NSA-afluisterschandaal. Hieronder het eerste deel van ons verslag: een samenvatting van de toespraak van Privacy First voorzitter Bas Filippini.

Video-boodschap Bas Filippini 16 januari 2014. Foto: Maarten Tromp

Profiling

Aan het begin van de avond hield Privacy First voorzitter Bas Filippini via een live videoverbinding vanuit Curacao een inleidende toespraak waarin hij waarschuwde voor actuele privacygevaren die iedereen bedreigen. Grootste gevaar is profiling: "total control van alle privécommunicatie van burgers, bedrijven en overheden, met daarin profiling d.m.v. keywords zodat je de 'anomalieën' eruit kan halen en kan kijken wie er 'in de pas loopt'. Ik vind dat een hele enge ontwikkeling", aldus Filippini.

Verkrampte overheid

De reactie van de overheid op het NSA-schandaal noemde Filippini verkrampt: "De overheid is niet in staat om in de eigen spiegel te kijken. Liegen, bedriegen, zaken omdraaien en verdraaien. Dat is de reactie van de overheid, in plaats van te reageren vanuit het vertrouwen waaruit onze samenleving is opgebouwd. Klokkenluiders worden staatsvijanden. Alles wordt omgedraaid. De houding van de overheid tegenover haar eigen burgers is volkomen respectloos. Binnen de NSA beschouwt men burgers als domme zombies die zelf betalen voor hun eigen controle, terwijl de NSA door diezelfde burgers betaald wordt en zichzelf niet wil laten controleren. Dat creëert wantrouwen bij burgers. Privacy First wil zeer strenge regels en handhaving om misstanden zoals bij de NSA te voorkomen."

Elektronisch concentratiekamp

Volgens Filippini is er ook een groot voordeel bij het NSA-schandaal: "Eindelijk beginnen burgers te beseffen in wat voor elektronisch concentratiekamp zij door de overheid worden gesponnen. Buiten dat concentratiekamp hangt een groot bord met als opschrift "IT macht frei". En dat is nou juist datgene waarvoor we IT niet willen inzetten. De overheid heeft een taak in het handhaven en verzorgen van de privécommunicatie en privacy van haar eigen burgers, en niet om technologie in te zetten om de burgers te beknotten en steeds verder te beperken in hun uitingsvormen. Dat leidt tot zelfcensuur en een kille, koude samenleving."

Nederland als gidsland

Filippini waarschuwde ook voor function creep: het steeds verder opschuiven van de doelen waarvoor IT wordt ingezet. Zo is de ring rond Amsterdam inmiddels een elektronische slotgracht geworden en kan iedere automobilist door kentekenparkeren continu worden gemonitord. Daarnaast drong Filippini aan op onafhankelijke en toegankelijke rechtspraak die niet gekoppeld is aan het ministerie van Veiligheid en Justitie, welk ministerie volgens Filippini overigens weer gewoon het ministerie van Justitie zou moeten gaan heten "zonder dat Orwelliaanse Veiligheid ervoor". In de visie van Privacy First zou een vrij land als Nederland een gidsland moeten worden op het terrein van privacy. Om dat te bereiken voert Privacy First juridische acties en gesprekken met verantwoordelijken binnen overheden en bedrijven, waarin bestuurders worden aangesproken op hun eigen morele verantwoordelijkheid en de inzet van privacy by design en privacy-enhanced technology. Filippini: "Dat zijn altijd positieve gesprekken waarin we vaak voor dezelfde zaken blijken te strijden. Privacy First doet dit met weinig middelen, de overheid doet het met miljoenen en miljarden. Toch geloof ik dat wij als kleine stichting het verschil kunnen maken. Je ziet dat bijvoorbeeld met de Paspoortwet: vingerafdrukken worden niet langer opgeslagen en er komt een identiteitskaart zonder vingerafdrukken."

Oproep

Privacy First gaat door met de rechtszaak tegen de Paspoortwet en is onlangs tevens een zaak begonnen tegen het gebruik van illegale buitenlandse inlichtingen door de AIVD. Daarnaast heeft Privacy First rechtszaken tegen kentekenparkeren en trajectcontroles in voorbereiding, "en zo zijn er nog veel meer onderwerpen waartegen wij rechtszaken willen beginnen," aldus Filippini. De voorzitter van Privacy First wenste iedereen vervolgens "een vrij 2014" en sloot af met een dringende oproep:  "Om onze rechtszaken te kunnen blijven financieren heeft Privacy First u hard nodig: steun ons, wordt donateur en praat erover met anderen!"

Gepubliceerd in Columns

Als organisatie die privacy hoog in het vaandel heeft staan past natuurlijk ook privacyvriendelijke hosting van onze website. Dus draaien de websites van Privacy First (privacyfirst.nl en privacyfirst.eu) sinds deze maand op de servers van Greenhost in Amsterdam. Hier ging een grondige verkenning van buitenlandse mogelijkheden aan vooraf, variërend van hosting vanuit een nucleaire bunker in Zweden tot VPN-tunnels naar Zwitserland en een oud fort in de Noordzee. Greenhost liet deze buitenlandse concurrentie echter ver achter zich door de getoonde klantvriendelijkheid en snelle respons, duurzaamheid en lage kosten voor betrouwbare, veilige hosting met gebruikmaking van Privacy by Design. Zelfs de fysieke locatie is een pré: Greenhost is in Amsterdam gevestigd op een steenworp afstand van Privacy First. Daarnaast is Greenhost al jaren een vertrouwde partner van menige maatschappelijke organisatie, waaronder Bits of Freedom. Wat voor Privacy First echter de doorslag gaf is dat Greenhost zich al jaren een privacy-pionier toont waar menig ICT-bedrijf een voorbeeld aan zou kunnen nemen, ook tegen de politieke waan van de dag in. Zo stopte Greenhost in 2009 met het loggen van emailgegevens en riep andere bedrijven op hetzelfde te doen. Ook schreef Greenhost begin 2011 een praktische handleiding voor de beveiliging van internetverkeer: de Basic Internet Security Manual. Deze initiatieven getuigen niet alleen van lef en leiderschap, maar ook van maatschappelijk verantwoord ondernemerschap in de zin van privacyvriendelijk ondernemerschap. In die zin hebben Greenhost en Privacy First een gedeelde maatschappijvisie. Privacy First ziet de samenwerking met Greenhost de komende jaren dan ook vol vertrouwen tegemoet!

Gepubliceerd in Online Privacy

Naar aanleiding van de draconische afluisterpraktijken door de Amerikaanse NSA konden luisteraars bij BNR Nieuwsradio vanochtend reageren op de volgende stelling: "Ik houd er altijd rekening mee dat ik afgeluisterd wordt." Veel luisteraars (60%) bleken het hier mee eens. Dat is buitengewoon zorgwekkend, omdat het laat zien dat massale afluisterpraktijken funest zijn voor een vrij land als Nederland. Het leidt bij mensen immers tot zelfcensuur en tot een "chilling effect" (verstarring, verkilling) in de maatschappij. Daardoor komt de vrije ontwikkeling van individuele mensen én van onze democratische samenleving als geheel in gevaar. De NSA mag zich dan graag als Big Brother gedragen, daarom hoeven wij als vrije burgers nog geen angstige "Big Brothers van onszelf" te worden... Beluister hieronder het hele fragment bij BNR

Gepubliceerd in Privacy First in de media
zaterdag, 24 augustus 2013 17:38

Gedicht over Vrijheid

 

Onderstaand gedicht van Osho werd aan Privacy First toegezonden door kunstenaar Abraham Lüttger

 



Wie weet dat hij vrij is, is vrij.
 
Voor vrijheid hoef je verder niets te doen. 
Alleen te weten dat je vrij bent is voldoende. 
Vrijheid komt niet voort uit wat je doet, 
vrijheid komt voort uit wat je weet. 
vrijheid is niet het resultaat van handelen, 
vrijheid is de vrucht van weten. 

 Van de hand van Lüttger zelf verscheen in de lente van 2013 het inspirerende werk Morgenlicht - Woorden van Liefde & Hoop in Kommervolle Tijden. Dit boekje is verkrijgbaar bij boekhandel Schimmelpennink. Deze werd in 2012 door NRC Handelsblad uitgeroepen tot de beste boekhandel van Nederland. morgenlicht

Gepubliceerd in Privacy Bibliotheek

Door onze gastcolumnist.  

Internet: de digitale snelweg waarvan niemand eigenaar is. En ondanks het feit dat er geen eigenaar is, gaan de ontwikkelingen van de technologie op Internet razendsnel. Dit komt doordat een aantal bedrijven intensief samenwerken. Het gaat om W3C (WorldWideWeb Consortium), IETF, IESG, IAB, ISOC en IANA. Ook de Amerikaanse overheid en bedrijven in telecommunicatie, satellieten, netwerken enz. dragen een steentje bij.

Dagelijks ervaart u het gemak van Internet. Mensen surfen, chatten, mailen en registreren er lustig op los. Men geneert zich niet om (alle) privégegevens op het Internet te zetten, soms inclusief foto’s of filmpjes die niets aan de verbeelding overlaten. Al deze vrije informatie-uitwisseling heeft helaas ook een keerzijde. Niet alles kan open en bloot op Internet gezet worden, immers grotere zakelijke instellingen surfen ook op Internet. Als blijkt dat uw op het .net geplaatste informatie schadelijk blijkt voor de onderneming waar u werkt, dan is dit reden voor ontslag. Ook ouders dienen hun kind beter te beschermen tegen - en te informeren over - Internet. Immers, alle gegevens blijven voor altijd circuleren op Internet. Weet u wat men in de toekomst doet met al die overvloed aan informatie en wie dat doet?

Het verloop van de ontwikkeling en de gevaren van Internet zijn de volgende:

  1. Toegang tot Internet is laagdrempelig en voor iedereen toegankelijk. Eerst (web 1.0) bepaalden de dotcom-bedrijven wat op het Internet gepubliceerd werd. De gegevens konden worden gecontroleerd en het desbetreffende bedrijf of de site- eigenaar was verantwoordelijk en dus ook aansprakelijk voor de inhoud.
  2. Tegenwoordig (web 2.0) is iedereen betrokken bij het proces. Men voegt zelf informatie toe en wisselt via zakelijke, vrienden- of andere sites en media als Twitter informatie uit. Soms gebeurt het dat iemand de identiteit van iemand anders aanmaakt en misbruikt op Facebook of Twitter met fictieve informatie. Dit valt niet recht te zetten en helaas, de informatie blijft altijd circuleren. Een bijkomstigheid is bovendien ook nog dat de nationale en internationale wetgeving verschilt. Als veel kennis en informatie op een punt is gebundeld zoals het geval is op bijvoorbeeld LinkedIn en Hyves, dan wordt het al helemaal moeilijk. De vraag is hoe gaat het bedrijf met deze informatie om en wat gaat men ermee doen en hoe betrouwbaar is de informatie eigenlijk die op Internet staat?
  3. De toekomstige stap (web 3.0) zou kunnen zijn de mogelijkheid tot bijvoorbeeld profiling van data en beeldmateriaal. Dit wordt vergemakkelijkt door gebruik van één groot, centraal platform (door gebruik van cloudcomputing: een paar servers verspreid over de wereld) waarop veel websites samenkomen en waarbij het gebruik van lokale servers totaal overbodig wordt gemaakt. Alle op Internet bekende persoonsgegevens kunnen op een snelle en makkelijke manier aan elkaar worden gekoppeld zodat een aardig (doch incompleet) beeld ontstaat van personen. Selectie op kenmerken is een fluitje van een cent. Het Internet is genadeloos, alles blijft bewaard. Een keer fout is altijd fout. De individuele burger heeft geen zeggenschap over de vernietiging van de door hemzelf op het Internet ingevoerde privégegevens. Voorts is hier evenmin sprake van wetgeving die de argeloze burger beschermt. Een marketingmachine zou gegevens kunnen opkopen, waarna u wordt gebombardeerd met een overdaad aan aanbiedingen en kansen.
  4. De laatste stap is het tweede en ware gezicht van Internet: waar alle kennis is verzameld, daar ligt ook de macht. Nu zijn het een handvol toonaangevende bedrijven die zich gezamenlijk bezighouden met het ontwikkelen van het platform. Door de vrije markt economie zal dit aantal sterk verminderen. Daarom is het wenselijk, de belangen van de individuele burger en de problematiek rondom een centrale database wereldwijd op een wettelijke manier vast te leggen waarbij de privacy en de bescherming van de individuele burger prevaleert boven economische belangen.

Wederom stellen wij de vraag: wat is het doel en heiligt het doel de middelen? LinkedIn is inmiddels beursgenoteerd!

Gepubliceerd in Columns

Deze week vond in de Eerste Kamer een belangrijk beleidsdebat met minister Donner en staatssecretaris Teeven plaats over 'de rol van de overheid bij digitale dataverwerking'. In de week voor het debat had Privacy First haar standpunten terzake aan de Eerste Kamer kenbaar gemaakt. Het doet ons deugd dat veel van deze standpunten deze week 'Kamerbreed' zijn overgenomen (door enkele partijen zelfs letterlijk) en dat ook de bewindslieden Donner en Teeven er niet ongevoelig voor bleken te zijn. Dit geldt zowel voor klassieke rechten en beginselen die nodig herbevestigd dienden te worden als voor enkele nieuwe uitgangspunten:

- het recht op uitdrukkelijke, voorafgaande en volledig geïnformeerde toestemming van de burger bij het gebruik van zijn persoonsgegevens, zowel door de overheid als door bedrijven;

- strikte doelbinding en noodzakelijkheid bij het gebruik van persoonsgegevens;

- het recht van de burger op inzage, correctie en eventuele verwijdering van zijn persoonsgegevens; 

- privacy, keuzevrijheid, transparantie en effectiviteit als leidende beginselen bij de opstelling van nieuwe wetgeving;

- het belang van evaluatie- en horizonbepalingen in (nieuwe) wetgeving;

- openbare kosten-batenanalyses;

- openbaarheid van departementale haalbaarheidsstudies, pilots en onderzoeksrapportages;

- invoering van privacy impact assessments (PIA's) en privacy by design;

- ondersteuning van het wetgevend proces d.m.v. expert-meetings en externe advisering.

Zeer teleurstellend was echter de uitspraak van minister Donner dat het vernietigen van opgeslagen vingerafdrukken bij gemeenten nog maanden zou gaan vergen. Hetzelfde geldt voor het feit dat er nog steeds geen 'vingerafdrukvrije' identiteitskaart bestaat; ook dit had allang kunnen worden geïmplementeerd. Privacy First had er onlangs bij de minister op aangedrongen om dit proces met de grootst mogelijke spoed uit te voeren (hetzij door wijziging van relevante regelgeving, hetzij door technische aanpassingen).

Het concept-stenogram van het Kamerdebat staat HIER online. Onze eigen audio-opnamen van het debat zijn HIER te downloaden. Een groot aantal interessante passages uit het debat (zowel van Kamerleden als bewindslieden) vindt u HIER.

Gepubliceerd in Wetgeving

Door onze gastcolumnist. 

Als u morgen een brief zou ontvangen, waarin u wordt opgeroepen door een daartoe bevoegde Instantie, dat u zich binnen een week verplicht moet laten chippen, dan zult u dit waarschijnlijk niet laten doen, tenzij u daartoe gedwongen wordt. Echter als het proces van chippen van de burger stap voor stap wordt doorlopen, dan wordt de kans dat uw weerstand wegebt snel kleiner. En daarin schuilt nu juist het gevaar.

De microchip is inmiddels een sluipende realiteit die al meer dan tien jaar wordt toegepast. Men is er nog niet aan toe, aldus een trendsettend continent, om gedetineerden te chippen. Dit project is in het eerste decennium van 2000 afgeblazen. De weerstand was nog te hoog.

Inmiddels chipt men wel patiënten (met goedkeuring van de patiënt), met als doel het druppelsgewijs toedienen van medicijnen op afstand. Het gaat om tienduizenden patiënten. Verder wordt promotie gemaakt via de media voor het chippen van bijvoorbeeld Alzheimer-patiënten, want de patiënt weet vaak niet meer hoe hij/zij heet. Middels een microchip kunnen naam, adres, maar ook andere gegevens heel gemakkelijk en efficiënt worden uitgelezen.

Dit product leent zich niet alleen voor medicijngebruik. De chip kan ook data bevatten die vervolgens op afstand worden bediend en uitgelezen. Achter de schermen wordt hard doorgewerkt. Zo wordt de PSID-microchip samen met Microsoft Health Vault (Nasdaq beursgenoteerd) en Google Health (Nasdaq beursgenoteerd) doorontwikkeld. Deze menselijke microchip is, ja u raadt het al, ook Nasdaq beursgenoteerd. En let wel: de ontwikkelingen gaan razendsnel! Ongetwijfeld zal straks het kosten-baten argument op tafel komen als verkoopargument om mensen ervan te overtuigen dat de samenleving te duur en te complex is geworden om iedereen adequaat te kunnen behandelen. Ziekenhuizen worden steeds groter, en dus ook veel logger en krijgen steeds meer mensen te “verwerken”. Dat kost tijd en tijd is geld. Maar dat is echt onzin, want binnen een minuut kunt u miljonair worden, als je de Staatsloterij zou moeten geloven. Op de beurs kunt u ook een klapper maken. Anderen (de meesten van ons) werken echter uren, dagen, maanden tegen een schamel loon en worden nooit rijk.

De overheid zit niet stil. Volgens de hondenchip-informatiesite wordt het per 2011 wettelijk verplicht om hondenpuppies te chippen. Het asiel werkt hier trouwens al aan mee. Als u een hond bij het asiel ophaalt is de kans zeer groot dat de hond gechipt is. Ervaring wijst uit, aldus de hondenchip-website, dat de chip slechts de grootte heeft van een rijstkorrel en dat deze verkleeft aan de huid, dus niet rondzwalkt in het lichaam. Je ziet er helemaal niets van. De chip kost ca. € 27,50 en gaat een hondenleven lang mee. De chip is fraudebestendig (wij wisten niet dat honden konden frauderen!), de chip is uniek en kan gemakkelijk uitgelezen worden. Saillant detail: ook dierenchips zijn Nasdaq beursgenoteerd.

Het is onze Overheid die het chippen van honden wettelijk verplicht. Hoe lang duurt het nog voordat de Overheid het chippen van mensen wettelijk verplicht? Immers de hondenproeftuin biedt onze Overheid interessante informatie over de haalbaarheid. Ingeval de medische sector geen adequaat middel blijkt om de burger collectief gechipt te krijgen is terrorisme vast een goed excuus om de burger alsnog wettelijk collectief te chippen.

Inmiddels is het aan de andere kant van de oceaan in twee staten wettelijk verboden om een menselijk chip, een sensor, transmitter of enig ander opsporingsobject te implanteren. Het zou sjiek zijn als onze Overheid verantwoordelijkheid neemt voor de Nederlandse burger en eenzelfde wet aanneemt als in bovengenoemde twee staten. Regeren is immers vooruitzien. Of zou de Overheid (groot)aandeelhouder zijn? Het zou bij wet verboden moeten worden dat alle chips t.b.v. levende wezens inclusief gerelateerde medische onderdelen beursgenoteerd zijn. Dit werkt prijsverhogend en maakt de Nederlandse maatschappij onbehandelbaar en dus nog zieker. Weet u wie straks de knoppen bedient en met uw informatie aan de haal gaat?

Gepubliceerd in Columns

Ten behoeve van het beleidsdebat in de Eerste Kamer op 17 mei as. over digitale dataverwerking heeft Stichting Privacy First vandaag per email aan de Kamerleden onderstaande aandachtspunten ingebracht. Privacy First hoopt dat deze aandachtspunten leidend zullen zijn in het debat tussen de Kamerleden en de bewindspersonen.

Het motto van Privacy First is “eigen keuzes in een vrije omgeving”. Voor de burger vertaalt dit zich in:

-  het recht op uitdrukkelijke, voorafgaande en volledig geïnformeerde toestemming van de burger bij het gebruik van zijn persoonsgegevens, zowel door de overheid als door bedrijven;

-  elk gebruik van persoonsgegevens dient strikt noodzakelijk en doelgebonden te zijn;

-  de burger heeft te allen tijde het recht op inzage, correctie en eventuele verwijdering van zijn persoonsgegevens;

-  relevante wetgeving dient voor de burger kenbaar en toegankelijk te zijn;

-  geen nieuwe wetgeving zonder voorafgaand democratisch (maatschappelijk) debat.


Voor de overheid en het parlement vertaalt dit zich als volgt:

-  privacy, keuzevrijheid, transparantie en efficiëntie als leidende beginselen bij de opstelling van nieuwe wetgeving;

-  een voorkeur voor formele wetten i.p.v.  Algemene Maatregelen van Bestuur en ministeriële regelingen;

-  geen zogeheten ‘nationale koppen’ (aanvullingen) op Europese implementatiewetgeving;

-  verplichte evaluatie- en horizonbepalingen;

-  een integrale benadering door elke nieuwe wet in samenhang met andere, reeds bestaande wetten en verdragen te beschouwen;

-  een integrale benadering door elke nieuwe technische applicatie in samenhang met andere, reeds bestaande technische applicaties te beschouwen;

-  openbare kosten-batenanalyses;

-  openbaarheid van relevante ambtelijke haalbaarheidsstudies, pilots en onderzoeksrapportages;

-  het verplicht stellen van privacy impact assessments (PIA), privacy by design en privacy enhancing technologies (PET);

-  ondersteuning van het wetgevend proces d.m.v. expert-meetings en externe advisering.


Voor nadere informatie of vragen met betrekking tot bovenstaande punten is Privacy First te allen tijde bereikbaar.

Gepubliceerd in Wetgeving

Door Jeroen van der Ham 

Begin dit jaar was er een storm rond de beveiliging van de OV-chipkaart. Al snel bleek dat er nogal wat mis was met de beveiliging van de kaart zelf. Het bleek redelijk simpel om saldo's op te hogen, blokkades op te heffen of andere aanpassingen aan de kaart te doen. Er waren programma's op internet verschenen waarmee de kaart aangepast kon worden en daar werd door journalisten en Kamerleden ook gebruik van gemaakt. Trans Link Systems (TLS), het centrale bedrijf achter de OV-chipkaart, heeft het misbruik naar eigen zeggen vrij snel gevonden in het back-office systeem. Om data te verzamelen zijn de kaarten ongemoeid gelaten, maar na ongeveer twee weken toch op de zwarte lijst gezet en is aangifte gedaan. Inmiddels zijn er wat meer fraudegevallen geweest, maar is het volgens TLS toch beperkt tot ongeveer 50 gevallen per dag. Fraude met anonieme OV-chipkaarten is te detecteren en te blokkeren, maar de dader opsporen is moeilijk. Echter, dankzij het fraude-detectiesysteem zou dit misbruik niet lonend zijn. Misbruik waar op dit moment nog weinig tegen te doen is, is het thuis inchecken. In de trein is op dit moment niet te detecteren of een OV-chipkaart legitiem is ingecheckt of niet. Ook in het back-office systeem is dit soort misbruik nog niet te detecteren.

Uiteindelijk is de fraude voor de vervoersbedrijven een simpele rekensom. Er was misbruik met het papieren vervoersbewijs en er is nu misbruik met de OV-chipkaart. Dat laatste is moeilijker, maar in de meeste gevallen ook sneller te detecteren en ongedaan te maken. Thuis saldo opladen is bijna niet lonend omdat de kaart al vrij snel geblokkeerd zal worden, waarna er weer een nieuwe kaart gebruikt moet worden. Dezelfde rekensom wordt gebruikt voor de overgang naar de volgende generatie kaart. Het weinige misbruik dat er nu is weegt niet op tegen de extra kosten die het met zich meebrengt om de nieuwe kaart snel uit te rollen. Wat helaas nog niet meegenomen wordt in deze som zijn de kosten voor het draaien en bijhouden van het fraude-detectiesysteem. Dit is een systeem dat eerder niet nodig was en nu een vitaal onderdeel wordt van het hele OV-chipkaartsysteem. Gelukkig is het op dit moment zo dat misbruik van kaarten rechtmatige klanten niet schaadt. Voor zover bekend is het niet mogelijk om tegoeden of gegevens van anderen te stelen, of om OV-chipkaarten onklaar te maken. Wel worden de kosten voor het misbruik uiteindelijk gedragen door alle klanten; dit was eerder ook al het geval. We moeten helaas wel concluderen dat de mensen die anoniem willen reizen hieronder lijden. Het misbruik zal worden gebruikt als een argument om de prijs van de anonieme kaart hoog te houden.

Bron: Rapportage fraude met de OV-chipkaart, Trans Link Systems, februari 2011.

Gepubliceerd in Mobiliteit

Column voorzitter Privacy First, mei 2011 

Privacy First, opgericht begin 2009, gaat in hoger beroep tegen de niet-ontvankelijkverklaring door de rechtbank Den Haag in de rechtszaak voor een betere Paspoortwet. Sinds haar oprichting heeft de stichting een duidelijke lijn gevolgd tegen de schending van de privacy van Nederlandse burgers. Inmiddels zijn diverse verenigingen en stichtingen verenigd in het Platform Bescherming Burgerrechten en worden maandelijks alle thema’s besproken. De Paspoortwet staat helaas niet op zichzelf, maar is slechts één van de thema’s die spelen op het gebied van privacyschending. 

Steeds meer komen we te weten over de plannen van onze (semi)overheid om burgers te bestoken met privacybeperkende maatregelen. De overheid had toch niets te verbergen? In werkelijkheid hebben we anno 2011 te maken met een overheid die haar eigen burgers niet meer vertrouwt en twee klassieke rechtsprincipes volledig heeft omgedraaid in haar onbeperkte streven naar total control:

  • iedereen verdacht totdat het tegendeel bewezen is, en
  • het toepassen van een omgekeerde bewijslast, aanvullend een variant van de wet Bibop, oftewel financiële machtsmiddelen.

De rechtszekerheid voor de burger is in haar basis aangetast met “function creep by design” als uitgangspunt. Waar in eerste instantie criminelen getoetst werden en vervolgens de horeca, zijn nu ook tandartsen aan de beurt. Het paardenmiddel vanuit terrorisme- en criminaliteitsbestrijding wordt moeiteloos toegepast op elke doelgroep die in de toekomst ook maar even afwijkt van “normaal” . Dat laatste natuurlijk bepaald door ijverige ambtenaren achter een bureau. Ver weg van de dagelijkse praktijk, zonder menselijke maat. 

Privacy First staat voor eigen keuzes in een vrije omgeving, een principe dat de overheid volgens ons als uitgangspunt dient te hanteren in een vrije democratische rechtsstaat. Om vervolgens goede wetten te maken, de uitvoering hiervan te regelen naar een menselijke maat en daarna, ja echt daarna, te besluiten hoe en wat te automatiseren in dit proces. Privacy First streeft hierbij naar de oprichting van een toetsend orgaan voor het goedkeuren van alle nieuwe wetgeving aan de Nederlandse grondwet.

De werkelijkheid ten aanzien van onze wetgeving is echter compleet anders. Het patroon herhaalt zich de laatste jaren op telkens dezelfde wijze: zonder enig beleid ten aanzien van een gedegen probleemanalyse door de overheid wordt door grote ICT-bedrijven in Nederland bij elk sociaal-maatschappelijk probleem direct gelobbied voor een miljoenen- of zelfs miljardenverslindende ICT-oplossing. Altijd uitgaand van centrale registratie van een complete doelgroep en opslag van alle activiteiten en gegevens. Er wordt vervolgens niet gekeken naar de burger, de menselijke maat en eventuele betere oplossingen dan centralisatie in systemen, noch of de “oplossing” in proportionele verhouding staat tot het eigenlijke “probleem”.

In het WRR-rapport van maart dit jaar (iOverheid) wordt deze wijze van handelen uitstekend weergegeven en tevens in Europees perspectief geplaatst. Zeer pijnlijke gevallen van persoonsverwisseling in systemen, het uitleveren van Nederlandse burgers aan Oost-Europese EU-landen, het outsourcen van onze paspoortwetgeving aan een Frans defensiebedrijf en het vrijgeven van het complete betalingsverkeer aan de VS spreken boekdelen. Dit alles zonder enige instemming van de burger en zonder enige democratische grondslag. Bepaald door de lobby vanuit het bedrijfsleven.

Professor dr. Smalhout bood vorige week een interessante kijk op het huidige fatsoensniveau bij de overheid, welke met door de burgers betaald belastinggeld diezelfde burger in een stalinistische houtgreep wil krijgen om de criminaliteit en terrorismedreiging tegen te gaan. In het huidige kabinet zijn de voorvechters van deze filosofie weer in diverse uitrustingen te vinden, getuige het trio Donner - Opstelten - Teeven. En de privacybeweging maar denken dat het na Hirsch Ballin niet meer erger zou kunnen…

Het bijzondere van de overheid is dat er, eventueel met andere organisaties, ook na duidelijke afwijzing door burgers ten aanzien van wetten en maatregelen toch gewoon doorgegaan wordt met verder onderzoek, studies en varianten op hetzelfde thema. Een prachtig voorbeeld hiervan is de ANWB, waar de heer Van Woerkom onlangs weer de spionagekast in elke auto opnieuw als prachtige oplossing voor files (?) in Nederland presenteerde. Ditmaal via alle leaserijders in Nederland, afgedwongen via wetgeving. Leaserijders, dat is een gemakkelijker doelgroep, want de baas betaalt en de bedrijven moeten zich aan de wet houden, toch? Geen burgerlijke ongehoorzaamheid, maar via de hardwerkende burger, gestraft voor het nemen van initiatief om zaken te doen. De eigen tombstone voor de heer Van Woerkom: de invoering van de spionagekast. Fantastisch toch?

Hebben we niet een spionagekast in de auto, dan tapt de overheid TomTom’s af voor meer informatie en start de overheid nu met automatische nummerplaatherkenning, 3D-camera’s (met steun van onze EU) en totale-trajectcontroles. Met centrale databases, de bekende ICT-ondersteuning en function creep. Het gebruik van camera’s die gelaatsscans herkennen wordt hier moeiteloos aan toegevoegd, aangezien die inmiddels in bankpinautomaten en zelfs de nieuwe parkeerautomaten zijn ingebouwd. Als handig extraatje worden daar nu sensors aan toegevoegd die “onregelmatige” beelden en geluiden kunnen uitfilteren om eventele ongepaste zaken op straat te signaleren. Privacy First gaat ook hier juridisch actie op nemen. Duidelijke afspraken vanuit democratische rechtsprincipes zijn immers hard nodig op dit thema.

Een ander thema dat Privacy First aan het hart gaat is het zogeheten Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) met als uitsmijter de Diagnose Behandel Combinatie (DBC). Liefst had Den Haag het EPD verplicht gesteld, de lobby vanuit de zorgverzekeraars vroeg daar toch zo duidelijk om. Ook hierin weer centrale databases, miljoenenverslindende ICT-projecten en geen enkele zorg om de vrije keuze van de burger en fundamentele rechtsprincipes, in dit geval het artsengeheim. Zowel “normale” als “abnormale” burgers zijn bekend in één bestand met daarin alle medische vragen, behandelingen, medicijnen etc., zelfs als die burgers hun eigen medische zorg helemaal zelf betalen! 

Terug naar Privacy First, voor goede wetgeving gebaseerd op democratische rechtsprincipes, goede uitvoering en goede inzet van technologie. Met als actievorm rechtszaken en claims voor gedupeerde burgers. Hetzij tegen de overheid, hetzij tegen bedrijven of instellingen die hun vingers niet kunnen thuishouden in het Privédomein van de burger.

Privacy First is voor goede inzet van technologie en stimuleert daarom privacy embedded of privacy enhanced technology (PET). Privacy First is van mening dat juist Nederland hierin voorop kan gaan lopen. Criminaliteit en terrorisme moeten voorkomen en bestreden worden volgens de juiste principes. Mensen die privacy en vrijheid hiervoor opgeven verdienen geen van beide. Staatscriminaliteit en staatsterrorisme zijn tenslotte een veel erger kwaal en al teveel gezien in de geschiedenis. Juist nu is het tijd om te kiezen voor een positieve en vrije toekomst, voor jezelf, je familie en je kinderen. 

Tijd voor een politieke beweging of partij? Wie zal het zeggen?

Bas Filippini

Voorzitter Privacy First

Gepubliceerd in Columns
Pagina 1 van 3

Onze Partners

logo demomedia
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
 
 
banner ned 1024px1IIR banner
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100logo CPDP 2017

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon