donatieknop english

Onderstaande oproep verzond Privacy First vandaag aan de Tweede Kamer: 


Geachte Kamerleden, 

Met grote afkeuring heeft Stichting Privacy First kennisgenomen van de geplande invoering van coronatoegangsbewijzen voor de horeca, evenementen en culturele instellingen. Dit zal leiden tot een tweedeling in de samenleving, uitsluiting van kwetsbare groepen en massale schending van ieders recht op privacy. Hieronder zal Privacy First dit kort toelichten.

Zware inbreuk op grondrechten

Het coronatoegangsbewijs (“coronapas”) vormt een zware inbreuk op talloze grondrechten en mensenrechten, waaronder het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer, fysieke zelfbeschikking, lichamelijke integriteit en de vrijheid van beweging in combinatie met andere klassieke mensenrechten zoals het recht op deelname aan het culturele leven en diverse kinderrechten zoals het recht op recreatie. Iedere inperking van deze rechten dient strikt noodzakelijk, proportioneel en effectief te zijn. Bij de coronapas is dit tot op heden echter niet aangetoond en wordt de vereiste noodzakelijkheid in het algemeen belang simpelweg verondersteld. Privacyvriendelijker alternatieven om de maatschappij weer te kunnen openen en normaliseren lijken nooit serieus te zijn overwogen. Reeds om deze redenen kan de coronapas de mensenrechtelijke toets niet doorstaan en dient daarom te worden ingetrokken. In dit verband herinnert Privacy First u tevens graag aan landen zoals Engeland, België en Denemarken waar een vergelijkbare pas bewust niet is ingevoerd of inmiddels weer is afgeschaft. In Nederland is de laatste dagen een groot gebrek aan maatschappelijk draagvlak voor de coronapas gebleken en hebben vele duizenden ondernemers reeds laten weten hier niet aan te zullen meewerken. Privacy First verwacht dan ook dat invoering van de coronapas zal leiden tot massale burgerlijke ongehoorzaamheid en kansrijke rechtszaken tegen de Staat.

Sociale uitsluiting

De invoering van de coronapas is bovendien in strijd met het algemene verbod van discriminatie, aangezien hierdoor een breed maatschappelijk onderscheid wordt geïntroduceerd op basis van medische status. Dit zet het sociale leven onder druk en kan leiden tot grootschalige ongelijkheid, stigmatisering, maatschappelijke segregatie en zelfs mogelijke spanningen, aangezien grote groepen in de samenleving zich (om uiteenlopende redenen) niet (of niet stelselmatig) zullen willen of kunnen laten testen of vaccineren, of een digitaal test- of vaccinatiebewijs zullen kunnen bemachtigen. Reeds tijdens onze Nationale Privacy Conferentie begin 2021 nam Privacy First het standpunt in dat de invoering van een verplicht “coronapaspoort” een maatschappelijk ontwrichtende werking zou hebben.[1] Bij die gelegenheid nam o.a. de Autoriteit Persoonsgegevens nadrukkelijk stelling tegen de invoering van een coronapas. De genoemde maatschappelijke risico’s gelden des te sterker voor de vaccinatiedwang die het coronatoegangsbewijs impliceert. In dit verband herinnert Privacy First u graag aan het feit dat zowel uw Kamer als de Parlementaire Assemblée van de Raad van Europa zich tegen een directe of indirecte vaccinatieplicht hebben uitgesproken.[2] Daarnaast zal de coronapas precedentwerking kunnen krijgen voor andere medische aandoeningen en andere maatschappelijke sectoren, waardoor een veel breder scala aan sociaal-economische mensenrechten onder druk zal komen te staan. Om deze redenen roept Privacy First u op om de invoering van de coronapas te blokkeren.

Meervoudige privacyschending

Vanuit het perspectief van het recht op privacy gelden tevens een aantal specifieke bezwaren en vragen. Allereerst introduceert de coronapas een verplicht “gezondheidsbewijs” voor deelname aan een groot deel van het maatschappelijk leven, in flagrante strijd met het recht op privacy en de bescherming van persoonsgegevens. Middels het verplicht tonen van een ID-bewijs naast de coronapas wordt een geheel nieuwe identificatieplicht in openbare gelegenheden gecreëerd. De bestaande anonimiteit in de openbare ruimte wordt daardoor opgeheven, met alle gevaren en risico’s van dien. Bovendien roept deze nieuwe identificatieplicht vragen op over de bevoegdheid van een ondernemer om de identiteit van een persoon vast te stellen en de gezondheidstoestand door middel van de coronapas te beoordelen.

De onderliggende wetgeving resulteert daarnaast in inconsequente toepassing van bestaande wetgeving op dezelfde handeling, namelijk het testen, met verregaande gevolgen enerzijds voor een belangrijk goed als het medisch beroepsgeheim en het vertrouwen van de burger in dat beroepsgeheim, en anderzijds voor de praktische uitvoering van bewaartermijnen terwijl de verwerking niet verandert. Niet het resultaat van de test moet immers bepalend zijn of de registratie van het testen onder de Wet op de geneeskundige behandelingsovereenkomst (Wgbo) valt (met daarop een medisch beroepsgeheim en een bewaartermijn van 20 jaar) of juist onder de Wet publieke gezondheid (met een bewaartermijn van 5 jaar), maar de handeling van het testen zelf. Bovendien is het de vraag waarom er juist aansluiting is gezocht bij Wpg en/of Wgbo nu het gaat om het verkrijgen van een bewijs voor deelname aan de maatschappij en het niet een medische behandeling (Wgbo) noch publieke gezondheidstaak voor dat doel betreft. Hier zou de enige mogelijkheid voor verwerking van persoonsgegevens ten behoeve van het verkrijgen van een coronabewijs en voor doorbreking van het medisch beroepsgeheim de grondslag toestemming moeten zijn. In dit geval kan er echter geen sprake zijn van de wettelijk vereiste vrijelijk gegeven toestemming, nu het testen en vaccineren een dwingende voorwaarde zal zijn voor deelname aan de maatschappij.

Privacy vereist duidelijkheid

Veel andere zaken zijn en blijven voortdurend onduidelijk: welke gegevens zullen worden opgeslagen, waar, door wie en in welke systemen, in hoeverre vindt internationale en Europese uitwisseling van gegevens plaats, welke partijen met welke doelen hebben toegang of kopiëren gegevens of zetten die in enorme nieuwe, nationale databases met onze gezondheidsgegevens? In hoeverre zal er sprake kunnen zijn van persoonlijke localisering en identificatie, of slechts van incidentele verificatie en authenticatie? Waarom kunnen testuitslagen onnodig lang worden bewaard? Hoe groot zijn de risico’s op hacking, datalekken, fraude en vervalsing? In hoeverre is er überhaupt met enige serieuze aandacht nagedacht over decentrale, privacyvriendelijke technologieën en privacy by design, open source software, dataminimalisatie en anonimisering? Hoe lang zullen testbewijzen kosteloos blijven? Wordt er reeds gewerkt aan de introductie van een “alternatieve digitale drager” naast de CoronaCheck app, namelijk een chip(kaart), met alle bezwaren en risico’s van dien? Waarom is er geen sprake geweest van een onafhankelijke Privacy Impact Assessment (PIA)? Hoe vaak moet het land nog accepteren dat nood- en spoedwetten lekkende privacygaten dichten, als onze overbelaste en onderbezette Autoriteit Persoonsgegevens al opmerkt dat er geen wettelijke grondslag voor verwerking is? Hoe zullen onvoorzien gebruik en misbruik, doelverschuiving (function creep) en profilering worden voorkomen en hoe is het privacy-toezicht geregeld? Zullen er altijd niet-digitale, papieren alternatieven beschikbaar blijven? Waarom wordt het “gele boekje” niet geaccepteerd als privacyvriendelijk alternatief, zoals dat in andere landen wel gebeurt? Wat gebeurt er op de diverse testlocaties met het afgenomen testmateriaal, oftewel ieders DNA? En wanneer zal de coronapas weer worden afgeschaft? Met andere woorden: in hoeverre is dit daadwerkelijk "tijdelijk”?

In de optiek van Privacy First zal invoering van de coronapas slechts tot onwerkbare belasting van ondernemers, talloze wantoestanden en grote maatschappelijke kapitaalvernietiging leiden. Privacy First verzoekt u daarom om invoering van de coronapas te blokkeren. Bij gebreke hieraan behoudt Privacy First zich het recht voor om de wetgeving ter invoering van de coronapas aan internationaal en Europees recht te laten toetsen en door de rechter buiten werking te laten stellen. De voorbereidingen voor een dergelijke rechtszaak worden door ons en vele anderen reeds getroffen. 


Hoogachtend, 

Stichting Privacy First 

 

[1] Zie Nationale Privacy Conferentie 28 januari 2021, https://youtu.be/asEX1jy4Tv0?t=9378, vanaf 2u 36 min 18 sec.
[2] Zie Council of Europe, Parliamentary Assembly, Resolution 2361 (2021): Covid-19 vaccines: ethical, legal and practical considerations, https://pace.coe.int/en/files/29004/html, par. 7.3.1-7.3.2: “Ensure that citizens are informed that the vaccination is NOT mandatory and that no one is politically, socially, or otherwise pressured to get themselves vaccinated, if they do not wish to do so themselves; ensure that no one is discriminated against for not having been vaccinated, due to possible health risks or not wanting to be vaccinated.” Zie tevens o.a. Tweede Kamer, Motie van het lid Azarkan over geen coronavaccinatieplicht (28 oktober 2020), Kamerstuk 25295-676, https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25295-676.html: “De Kamer (...) spreekt uit dat er in de toekomst nooit sprake mag zijn van een directe of indirecte coronavaccinatieplicht”; Motie van het lid Azarkan over toegang tot publieke voorzieningen voor iedereen ongeacht vaccinatie- of teststatus (5 januari 2021), Kamerstuk 25295-864, https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25295-864.html: “De Kamer (...) verzoekt de regering om toegang tot publieke voorzieningen voor iedereen mogelijk te maken ongeacht vaccinatie- of teststatus.”

Een eerdere, vergelijkbare versie van dit commentaar verscheen reeds in maart 2021: 
https://www.privacyfirst.nl/aandachtsvelden/wetgeving/item/1224-standpunt-privacy-first-inzake-concept-wetsvoorstel-testbewijzen-covid-19.html.

Gepubliceerd in Wetgeving

Met grote zorg heeft Privacy First kennisgenomen van het concept-wetsvoorstel testbewijzen covid-19. Onder dit wetsvoorstel zal een negatief corona-testbewijs verplicht worden voor toegang tot openbare gelegenheden, waaronder horeca, evenementen, sport en jeugdactiviteiten, culturele instellingen en waarschijnlijk ook een deel van het (hoger) onderwijs, e.e.a. op straffe van hoge boetes. Dit zet ieders recht op privacy onder druk.

Zware inbreuk op grondrechten

Het concept-wetsvoorstel vormt een zware inbreuk op talloze grondrechten en mensenrechten, waaronder het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer, de lichamelijke integriteit en de vrijheid van beweging in combinatie met andere relevante mensenrechten zoals het recht op deelname aan het culturele leven, het recht op onderwijs en diverse kinderrechten zoals het recht op recreatie. Iedere inperking van deze rechten dient strikt noodzakelijk, proportioneel en effectief te zijn. Bij het huidige concept-wetsvoorstel is dit echter niet aangetoond en wordt de vereiste noodzakelijkheid in het algemeen belang simpelweg verondersteld. Privacyvriendelijker alternatieven om de maatschappij weer te kunnen openen en normaliseren lijken niet te zijn overwogen. Reeds om deze redenen kan het voorstel de mensenrechtelijke toets niet doorstaan en dient daarom te worden ingetrokken.

Sociale uitsluiting

Het voorstel is daarnaast in strijd met het algemene verbod van discriminatie, aangezien hierdoor een breed maatschappelijk onderscheid wordt geïntroduceerd op basis van medische status. Dit zet het sociale leven onder druk en kan leiden tot grootschalige ongelijkheid, stigmatisering, maatschappelijke segregatie en zelfs mogelijke spanningen, aangezien grote groepen in de samenleving zich (om uiteenlopende redenen) niet (of niet stelselmatig) zullen willen of kunnen laten testen. Ook tijdens de recente Nationale Privacy Conferentie van Privacy First en ECP bleek dat de invoering van een verplicht “coronapaspoort” een maatschappelijk ontwrichtende werking kan hebben.[1] Bij die gelegenheid nam o.a. de Autoriteit Persoonsgegevens hier dan ook nadrukkelijk stelling tegen. Dergelijke maatschappelijke risico’s gelden des te sterker voor de indirecte vaccinatieplicht die in het verlengde van het corona-testbewijs ligt. In dit verband herinnert Privacy First graag aan het feit dat recentelijk zowel de Tweede Kamer als de Parlementaire Assemblée van de Raad van Europa zich tegen een directe of indirecte vaccinatieplicht hebben uitgesproken.[2] Daarnaast zal het onderhavige concept-wetsvoorstel precedentwerking kunnen hebben voor andere medische aandoeningen en andere maatschappelijke sectoren, waardoor een veel breder scala aan sociaal-economische mensenrechten onder druk zal komen te staan. Om al deze redenen adviseert Privacy First het kabinet met klem om dit concept-wetsvoorstel in te trekken.

Meervoudige privacyschending

Vanuit het perspectief van het recht op privacy gelden bovendien een aantal specifieke bezwaren en vragen. Allereerst introduceert het concept-wetsvoorstel een verplicht “gezondheidsbewijs” voor deelname aan een groot deel van het maatschappelijk leven, in flagrante strijd met het recht op privacy en de bescherming van persoonsgegevens. Ook introduceert het concept-wetsvoorstel een identificatieplicht “aan de voordeur” bij openbare gelegenheden, in strijd met het recht op anonimiteit in de openbare ruimte. Het wetsvoorstel resulteert daarnaast in inconsequente toepassing van bestaande wetgeving op dezelfde handeling, namelijk het testen, met verregaande gevolgen enerzijds voor een belangrijk goed als het medisch beroepsgeheim en het vertrouwen van de burger in dat beroepsgeheim, en anderzijds voor de praktische uitvoering van bewaartermijnen terwijl de verwerking niet verandert. Niet het resultaat van de test moet immers bepalend zijn of het dossier onder de Wgbo valt (met daarop een medisch beroepsgeheim en een bewaartermijn van 20 jaar) of juist onder de Wet publieke gezondheid (met een bewaartermijn van 5 jaar), maar de handeling van het testen zelf. Bovendien is het de vraag waarom er in het huidige concept-wetsvoorstel aansluiting wordt gezocht bij Wpg en/of Wgbo als het hier enkel gaat om het verkrijgen van een testbewijs met als doel deelname aan de maatschappij (en dus geen medische behandeling noch publieke gezondheidstaak voor dat doel). Hier zou de enige mogelijkheid voor verwerking en voor doorbreking van het medisch beroepsgeheim de grondslag toestemming moeten zijn. In dit geval kan er echter geen sprake zijn van de wettelijk vereiste vrijelijk gegeven toestemming, nu het testen een dwingende voorwaarde zal zijn voor deelname aan de maatschappij.

Privacy vereist duidelijkheid

Veel andere zaken zijn nog onduidelijk: welke gegevens zullen worden opgeslagen, waar, door wie en wat zal er kunnen worden uitgewisseld? In hoeverre zal er sprake zijn van persoonlijke localisering en identificatie, of slechts van incidentele verificatie en authenticatie? Waarom kunnen testuitslagen onnodig lang (5 of zelfs 20 jaar) worden bewaard? Hoe groot zijn de risico’s op hacking, datalekken, fraude en vervalsing? In hoeverre zal er sprake zijn van decentrale, privacyvriendelijke technologie en privacy by design, open source software, dataminimalisatie en anonimisering? Zullen testbewijzen kosteloos blijven en in hoeverre zal er sprake kunnen zijn van privacyvriendelijke diversiteit en keuzevrijheid bij test-applicaties? Wordt er reeds gewerkt aan de introductie van een “alternatieve digitale drager” i.p.v. de CoronaCheck app, namelijk een chip, met alle risico’s van dien? Hoe zullen doelverschuiving (function creep) en profilering worden voorkomen en hoe is het privacy-toezicht geregeld? Zullen er altijd niet-digitale, papieren alternatieven beschikbaar blijven? Wat gebeurt er met het afgenomen testmateriaal, oftewel ieders DNA? En wanneer zullen de corona-testbewijzen weer worden afgeschaft?

Zolang dergelijke bezwaren en vragen onbeantwoord blijven, heeft indiening van dit wetsvoorstel überhaupt geen zin en zal het corona-testbewijs slechts tot maatschappelijke kapitaalvernietiging leiden. Privacy First verzoekt u daarom nogmaals om het huidige voorstel in te trekken en dit niet bij het parlement in te dienen. Bij gebreke hieraan zal Privacy First zich het recht voorbehouden om e.e.a. door de rechter te laten toetsen en onrechtmatig te laten verklaren.


[1] Zie Nationale Privacy Conferentie 28 januari 2021, https://youtu.be/asEX1jy4Tv0?t=9378, vanaf 2u 36 min 18 sec.
[2] Zie Council of Europe, Parliamentary Assembly, Resolution 2361 (2021): Covid-19 vaccines: ethical, legal and practical considerations, https://pace.coe.int/en/files/29004/html, par. 7.3.1-7.3.2: “Ensure that citizens are informed that the vaccination is NOT mandatory and that no one is politically, socially, or otherwise pressured to get themselves vaccinated, if they do not wish to do so themselves; ensure that no one is discriminated against for not having been vaccinated, due to possible health risks or not wanting to be vaccinated.” Zie tevens o.a. Tweede Kamer, Motie van het lid Azarkan over geen coronavaccinatieplicht (28 oktober 2020), Kamerstuk 25295-676, https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25295-676.html: “De Kamer (...) spreekt uit dat er in de toekomst nooit sprake mag zijn van een directe of indirecte coronavaccinatieplicht”; Motie van het lid Azarkan over toegang tot publieke voorzieningen voor iedereen ongeacht vaccinatie- of teststatus (5 januari 2021), Kamerstuk 25295-864, https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-25295-864.html: “De Kamer (...) verzoekt de regering om toegang tot publieke voorzieningen voor iedereen mogelijk te maken ongeacht vaccinatie- of teststatus.”

Gepubliceerd in Wetgeving
woensdag, 20 januari 2021 09:02

Standpunt Privacy First inzake avondklok

In de strijd tegen corona dreigt het demissionaire kabinet deze week een avondklok in te voeren. Vandaag stuurde Privacy First hierover onderstaande oproep aan de Tweede Kamer:

Geachte Kamerleden,

Deze week staat Nederland op een historisch mensenrechtelijk kruispunt: wordt voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog weer een nationale avondklok ingevoerd? Privacy First acht een dergelijk verregaande, generieke maatregel in vrijwel elke situatie verre van noodzakelijk en disproportioneel. Bovendien is de effectiviteit ervan in de strijd tegen het coronavirus tot op heden onbekend. Alleen daarom al kan van de juridisch vereiste maatschappelijke noodzaak van een avondklok geen sprake zijn. Een avondklok zal ook averechts kunnen werken, omdat dit de mentale en (dus ook) fysieke gezondheid van grote groepen in de samenleving schaadt. Daarnaast vormt een avondklok in Nederland een zoveelste stap richting surveillance maatschappij. De inzet van lichtere, gerichte en effectievere maatregelen heeft dan altijd de voorkeur. Mocht desondanks een avondklok worden ingevoerd, dan vormt dat in de optiek van Privacy First een massale schending van het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer en de vrijheid van beweging. Privacy First roept u hierbij dan ook op om dit te voorkomen en de invoering van een avondklok te blokkeren.

Hoogachtend,

Stichting Privacy First

Update 17 februari 2021: deze week deed de rechtbank Den Haag in kort geding een baanbrekende uitspraak door te oordelen dat de avondklok ten onrechte is ingevoerd onder de Wet buitengewone bevoegdheden burgerlijk gezag. De huidige avondklok is daarmee onrechtmatig. Bovendien oordeelde de rechtbank dat er "grote vraagtekens te plaatsen zijn bij de feitelijke onderbouwing door de Staat van de noodzaak van de avondklok. (...) Voordat een vergaande beperking als een avondklok wordt ingevoerd moet duidelijk zijn dat er geen andere, minder verstrekkende maatregelen meer open staan en dat de invoering van de avondklok daadwerkelijk een substantieel effect zal hebben", aldus de rechtbank die hiervan niet overtuigd was. Daarnaast wierp de rechtbank de vraag op waarom niet was gekozen voor een dringend (maar vrijwillig) avondklokadvies. Tevens stelde de rechtbank vast "dat het OMT naar eigen zeggen geen bewijs heeft dat de avondklok een substantiële bijdrage levert aan het terugdringen van het virus." E.e.a. "maakt de stelling van de Staat dat een avondklok onvermijdelijk is minst genomen discutabel en ook niet erg overtuigend gemotiveerd", aldus de rechtbank. (Zie vonnis, ro. 4.12-4.14.)

Het vonnis van de rechtbank Den Haag is in lijn met het eerdere standpunt van Privacy First. Privacy First hoopt dat dit in hoger beroep door het Hof Den Haag zal worden bevestigd en dat het tevens zal leiden tot verwerping van de avondklok door de Eerste en Tweede Kamer.

Gepubliceerd in Mobiliteit

Onder de Corona-noodwet heeft het kabinet de mogelijkheid om allerlei beperkende maatregelen in te voeren, waaronder een brede mondkapjesplicht, tenzij de Tweede Kamer dit deze week verwerpt. Vandaag stuurde Privacy First hierover onderstaande email aan de Tweede Kamer: 


Geachte Kamerleden,

Op 19 november jl. heeft het kabinet de Regeling aanvullende mondkapjesverplichtingen covid-19 bij u ingediend. Onder deze regeling zal het dragen van mondkapjes op talloze locaties (waaronder winkels, stations, luchthavens en onderwijs) per 1 december as. verplicht worden. Periodiek zal deze plicht door het kabinet – zonder instemming van het parlement – kunnen worden verlengd. Op basis van de Corona-noodwet heeft u momenteel zeven dagen de tijd om uw vetorecht uit te oefenen en de inwerkingtreding van een brede mondkapjesplicht te voorkomen. Uiterlijk op 26 november as. zult u dit in stemming kunnen brengen en de voorgestelde mondkapjesplicht kunnen verwerpen.

Over het dragen van mondkapjes is al maanden veel maatschappelijke discussie gaande. Standpunt van zowel het kabinet als het RIVM is herhaaldelijk geweest dat het dragen van een niet-medisch mondkapje nauwelijks effectief is ter bestrijding van het coronavirus. Wetenschappers lijken hierover verdeeld. Tegelijkertijd kan het dragen van mondkapjes ook averechts werken, d.w.z. de gezondheid van mensen juist schaden. Waar wel consensus over bestaat is dat het verplicht dragen van een mondkapje in juridische zin een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer en zelfbeschikking vormt. Dit valt daarmee onder het werkterrein van Privacy First. Het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer (privacy) is een universeel mensenrecht dat in Nederland wordt beschermd door zowel internationale en Europese verdragen als door onze nationale Grondwet. Iedere inbreuk op het recht op privacy dient daarom strikt noodzakelijk, proportioneel en effectief te zijn. Zo niet, dan is sprake van een ongerechtvaardigde inbreuk en derhalve een schending van het recht op privacy als mensenrecht en als grondrecht. Zolang het dragen van niet-medische mondkapjes ter bestrijding van het coronavirus niet effectief gebleken is en zelfs averechtse gezondheidseffecten kan hebben, kan van een maatschappelijke noodzaak ter invoering van een algemene mondkapjesplicht geen sprake zijn. Een dergelijke plicht zou dan immers neerkomen op een maatschappelijk experiment met onvoorziene consequenties. Dit past niet in een vrije democratische rechtsstaat. Privacy First adviseert u daarom om de voorgestelde regeling ter invoering van de mondkapjesplicht te verwerpen en het dragen van mondkapjes op vrijwillige basis te continueren.

Hoogachtend,

Stichting Privacy First

Gepubliceerd in Wetgeving

Aanstaande maandag en dinsdag debatteert en stemt de Eerste Kamer over één van de meest verregaande wetten die Nederland ooit gekend heeft. Gisteren stuurde Privacy First in dat verband onderstaande brief (pdf) aan de Eerste Kamer:

Geachte Kamerleden,

Begin deze week vindt in de Eerste Kamer het debat en de stemming plaats over een wetsvoorstel dat de afgelopen maanden terecht veel kritiek en onrust in de Nederlandse samenleving heeft veroorzaakt. Dit wetsvoorstel heet eufemistisch de Tijdelijke wet maatregelen Covid-19 en is beter bekend als de “Spoedwet”, “Noodwet” of “Coronawet”. Sinds de allereerste concept-versie van deze wet (mei 2020) heeft Privacy First diverse malen kritisch commentaar op het wetsvoorstel geleverd. Ons voornaamste punt van kritiek betrof het totalitaire karakter van deze wet: de minister zou per decreet talloze grondrechten kunnen gaan inperken en het parlement zou daarbij grotendeels buitenspel komen te staan. Dit aspect van de wet lijkt inmiddels slechts te zijn “gerepareerd” voorzover het de betrokkenheid van de Tweede Kamer betreft. Ook in de huidige versie van het wetsvoorstel krijgt de minister nog steeds een breed arsenaal aan beperkende middelen tot zijn beschikking. Daarbij staat de Eerste Kamer nog steeds grotendeels buitenspel. De Tweede Kamer zou inmiddels een “bekrachtigingsrecht” bij maatregelen onder de wet hebben, maar bij nader inzien blijkt dit slechts een verwerpingsrecht onder hoge tijdsdruk. Hieronder lichten wij dit kort toe.

Corona-noodwet als menukaart voor talloze inperkingen van grondrechten

Evenals eerdere versies biedt het huidige wetsvoorstel nog steeds alle mogelijkheden om talloze vrijheden, grondrechten en mensenrechten verregaand te kunnen inperken. Geen enkel segment van de samenleving blijft daarbij gespaard, denk bijvoorbeeld aan de vrijheid van beweging in de openbare ruimte, het openbaar vervoer, onderwijs en kinderopvang, openbare gelegenheden, horeca, evenementen, sport en recreatie, zorginstellingen etc, alles op straffe van hoge boetes. Getuige alle ontwikkelingen in de afgelopen maanden rijst daarbij inmiddels de vraag of de negatieve maatschappelijke, economische en sociale gevolgen van dergelijke maatregelen de veronderstelde positieve effecten niet verregaand en langdurig zullen (gaan) overtreffen. Naar analogie met vroegere uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens: in hoeverre is hier sprake van “destroying society on the ground of defending it?”

Eerste Kamer voortaan buitenspel

Privacy First zal er geen doekjes om winden: zodra u dit wetsvoorstel accordeert, zet u zichzelf als Eerste Kamer gedurende de rest van dit tijdsgewricht grotendeels buitenspel. De Corona-noodwet zal na inwerkingtreding immers voor onbeperkte duur kunnen blijven gelden; periodieke verlenging zal geschieden bij koninklijk besluit en zonder parlementaire goedkeuring. Onder deze wet zullen door de minister (en diens onbekende opvolger(s)) talloze draconische maatregelen genomen kunnen worden, waarbij u als Kamerlid het nakijken zult hebben. Bij iedere nieuwe ministeriële regeling onder de Corona-noodwet zal immers louter de Tweede Kamer het recht hebben om deze binnen een week te verwerpen, waardoor de betreffende regeling niet in werking zal treden (of, bij spoedregelingen, buiten werking zal worden gesteld). Een dergelijk recht krijgt de Eerste Kamer echter niet. Een amendement van die strekking werd in de Tweede Kamer immers recentelijk verworpen.[1] Daarmee heeft de Tweede Kamer de Eerste Kamer in de Corona-crisis buitenspel gezet, in strijd met de systematiek die bijvoorbeeld bij noodsituaties geldt onder art. 103 Grondwet. Los van de vraag of er reeds sprake is van een noodsituatie (quod non), zou dit voor uw Kamer voldoende reden moeten zijn om dit wetsvoorstel geheel te verwerpen.

Tweede Kamer heeft slechts recht van verwerping i.p.v. bekrachtiging van maatregelen

Ten onrechte is de afgelopen tijd (door Kamerleden en zelfs door de Raad van State) gesuggereerd dat maatregelen onder de Corona-noodwet pas in werking kunnen treden nadat de Tweede Kamer hiermee heeft ingestemd.[2] De betreffende passage in het huidige wetsvoorstel (art. 58c lid 2-3) leest echter als volgt: “Indien binnen [een week] de Tweede Kamer besluit niet in te stemmen met de regeling, vervalt deze van rechtswege.” (onderstreping toegevoegd) Dit is dus geen recht van bekrachtiging, maar een recht van verwerping dat actieve besluitvorming vergt, dit alles onder hoge tijdsdruk. Hoe zal dit uitpakken tijdens het Kerstreces? Zie ter vergelijking het bekrachtigingsrecht zoals dat bij noodmaatregelen geldt onder art. 176 Gemeentewet. Het is aan uw Kamer om de interpretatie en toepassing van art. 58c lid 2-3 onder het huidige wetsvoorstel te laten verduidelijken. Tevens adviseert Privacy First u om alsnog een sterker bekrachtigingsrecht voor zowel de Tweede als Eerste Kamer af te dwingen en daartoe het huidige wetsvoorstel te verwerpen. Het behoud van onze vrije democratische rechtsstaat is daarmee het meest gediend.

Hoogachtend,

Stichting Privacy First

 

[1] Zie Kamerstukken II, 2020-2021, 35526, nr. 49.
[2] Zie de plenaire vergadering over het wetsvoorstel in de Tweede Kamer, 7-8 oktober 2020. Zie tevens de brief van de vice-president van de Raad van State met voorlichting over het wetsvoorstel d.d. 22 oktober 2020, Kamerstukken I, 2020-2021, 35526, nr. F, p. 10 (1e alinea) en p. 12 (1e alinea).

Gepubliceerd in Wetgeving

Geachte Kamerleden,

Het kabinet heeft een voorstel voor een noodwet ingediend die regeren per decreet voor langere tijd, op basis van niet-gespecificeerde criteria, informatie en data, mogelijk maakt. Indien u voor deze wet stemt, zet u zichzelf volkomen buitenspel, heft u feitelijk uw eigen bevoegdheden op en geeft u het kabinet en de bevoegde minister vrijwel absolute macht en een carte blanche.

Reeds eerder heb ik aangegeven wat de implicaties van het eerste concept-ontwerp van deze noodwet zijn voor onze samenleving en dat deze gebaseerd is op verkeerde uitgangspunten, een ministerieel decreet, gebrek aan noodzaak en proportionaliteit. Het kabinet heeft vervolgens aangegeven te hebben “geluisterd” naar de kritiek van de Raad van State, maar juist de essentiële onacceptabele zaken overeind gelaten:

- De criteria aangaande de uitgangspunten, de invoering en maatregelen zijn niet vastgelegd en kunnen niet democratisch worden getoetst door het parlement. Een criterium als "dreiging" is al genoeg om draconische ongrondwettelijke maatregelen te implementeren en de wet te activeren.

- De bepalingen aangaande de ministeriële bevoegdheden bieden ruimte voor totale willekeur en ongrondwettelijk optreden. Het parlement mag meekijken maar niet meebeslissen, wat ze er ook van vindt.

- De absurde boetes die direct aan personen en indirect aan bedrijven kunnen worden opgelegd inclusief strafblad en onthouding van een verklaring omtrent gedrag (denk aan hypotheek, opstarten bedrijf etc) blijven van kracht. De minister kan de boetes middels een last onder dwangsom verder opvoeren.

- De looptijd van 6 maanden die per koninklijk besluit telkens met 3 maanden verlengd kan worden. Daarnaast kunnen individuele maatregelen langer doorlopen. Het kabinet kan zonder toetsing of duidelijke criteria de noodwet op elk moment van kracht laten zijn.

Professor Wim Voermans heeft deze zaken uitstekend verwoord in zijn weblog. Privacy First adviseert daarom dit huidige wetsvoorstel niet aan te nemen.

Indien alsnog een dergelijke wet noodzakelijk wordt geacht, zou het moeten gaan om een proces/kaderwet vanuit de volgende condities:

Algemeen

1) Het uitgangspunt moet een brede noodwet voor algemene noodsituaties zijn. Vanuit volledige transparantie in uitgangspunten, doelstellingen en meetmethoden.

Democratische toetsing 

2) De Tweede Kamer moet een normaal bekrachtigings- en amendementsrecht hebben met een ruime meerderheid van stemmen en dit geldt ook voor instemming van de gemeenteraden voor plaatselijke regelingen. Het ministerieel decreet moet uit deze wet.

3) Alle mogelijke maatregelen in de vorm van ministeriële regelingen die een inbreuk (kunnen) vormen op grondrechten moeten voorgelegd worden aan de Eerste en Tweede Kamer en met een ruime meerderheid van tweederde in stemming worden gebracht. Denk hierbij onder andere aan:
a. Structurele invoering van abnormale sociale normen
b. Een nieuwe (plaatselijke) lockdown
c. De inperking van het demonstratierecht (denk aan framing als “evenement”) 
d. Uitstel van verkiezingen
e. Uitbreiding van bestrijdingsmaatregelen en quarantaine
f. Maatregelen inzake verplichte opname, medicatie en vaccinatie
g. Maatregelen achter de voordeur
h. De beperking van personenvervoer en reis- en verblijfsmogelijkheden van burgers
i. De inzet en gebruik van biometrische gezondheidsapps of middelen als toegang tot de samenleving
j. Het verplicht tracken en tracen van burgers
k. Het bezoekrecht in verpleeg- en verzorgingstehuizen
l. Etc.

4) Toetsing door beide Kamers dient te geschieden op basis van een legitieme doelstelling, strikte noodzaak, proportionaliteit en subsidiariteit en onderbouwd door transparante en heldere criteria. Daarnaast moeten andere vakgebieden meegenomen worden inzake de economische en sociale effecten van maatregelen.

5) De gemeenteraden moeten op lokaal niveau regelingen kunnen toetsen en plaatselijk implementeren.

6) Boetes herijken, gevangenisstraffen en strafblad eruit en/of opnieuw bepalen waar mogelijk.

Crisis Management Teams 

7) De rol van wetenschappelijke adviescolleges zoals in deze wet het RIVM / WHO moet sterk worden teruggebracht en onderdeel zijn van een veel breder platform van vertegenwoordigers in de samenleving. Tevens moeten alle leden van het in te stellen crisisteam en onderliggende teams gescreend worden op (dwars)verbanden met het (medisch) industrieel complex of andere (in)directe zakelijke belangen.

Transparantie

8) Het gebruik van een technocratisch dashboard en digitale ondersteuningsmiddelen en het werken met data en cijfers dient volledig transparant te zijn voor elke burger inclusief de onderliggende uitgangspunten en databronnen. Deze dienen op een speciale website voor alle burgers en het parlement real-time beschikbaar te zijn, met eenduidige rapportages inzake het totale beeld van het aantal besmettingen, immuniteit, opnames, mortaliteit en multiple causes in relatie tot een eenduidige doelstelling.

Anti-censuur bepaling 

9) Alle mogelijke behandelmethoden, medicatie en vaccinatie-onderzoeken en resultaten dienen te worden bijgehouden en gepubliceerd op een speciale website, voorzien van peer reviews en studies die volledig onafhankelijk zijn. Inbreng van andere specialismen binnen de samenleving moet kunnen worden toegevoegd. De één waarheid narrative van de WHO en andere beïnvloeders van beleid moet zoveel mogelijk worden voorkomen.

Verhoging directe controleerbaarheid en transparantie overheid

10) In het kader van de transparantie dienen WOB-verzoeken versneld te worden afgewikkeld. Hiervoor moet extra capaciteit worden gereserveerd.

Europese aanbestedingen & afrekenbaarheid beleid 

11) De minister / kabinet heeft de verplichting vooruitlopend op een mogelijke nieuwe crisissituatie de capaciteit in de gezondheidszorg op peil te hebben en een duidelijke begroting met daarin alle te maken kosten, ook voor inkoop van medicatie en behandelmethoden of vaccins transparant te vermelden en waar nodig te verantwoorden door goedkeuring van de Eerste en Tweede Kamer. Uitgangspunt voor alle maatregelen is immers altijd de capaciteit in de gezondheidszorg geweest!

Looptijd wet en onderliggende maatregelen

12) De looptijd van een noodwet mag nooit langer zijn dan maximaal 3 maanden (minder mag ook) na goedkeuring van het parlement en verlenging moet worden aangevraagd bij de Eerste en Tweede Kamer met een ruime meerderheid van minimaal tweederde stemmen. 

13) De looptijd van een door de Kamers goedgekeurde ministeriële regeling mag nooit langer zijn dan maximaal 6 weken. Daarna moet verlenging aangevraagd worden bij de Eerste en Tweede Kamer met een ruime meerderheid van minimaal tweederde stemmen.

Kortom: van machtigingswet naar bekrachtigingswet. Nu het kabinet de maatregelen niet meer kan uitleggen aan de burger komt het kabinet met een agenda van angst, dwang en controle. Aangevuld met onvolledige informatie en rapportages. Terwijl juist liefde voor de medemens en het vertrouwen en vrijheid van de zelfstandig denkende burger de capaciteit in de gezondheidszorg heeft gered.

De door het kabinet voorgestelde muilkorfwet voor parlement en burger is ongekend en ongrondwettelijk. Wij doen hierbij dan ook een klemmend beroep op uw eigen verantwoordelijkheid als Kamerlid, ook voor uw kinderen en toekomstige generaties, om de vrijheid hoog te houden en tegen deze wet te stemmen, ook als dat tegen de lijn van uw eigen fractie ingaat.

Privacy First is graag bereid om hierover met het parlement en het kabinet in overleg te treden.

Bas Filippini,
voorzitter Privacy First

Zie voor een verkorte versie van deze brief als videoboodschap https://www.youtube.com/watch?v=XddPI5rVqD8

Gepubliceerd in Wetgeving

Met grote zorg heeft Stichting Privacy First kennisgenomen van de nieuwe Corona-noodwet zoals die gisteren door het kabinet is ingediend bij de Tweede Kamer. Privacy First acht deze wet volstrekt overbodig, ondemocratisch, maatschappelijk ontwrichtend en juridisch onrechtmatig. Hieronder zal Privacy First dit kort toelichten.

Geen nood, dus geen grond voor noodwetgeving

Bij de indiening van noodwetgeving dient allereerst sprake te zijn van een noodsituatie. Het Corona-virus lijkt inmiddels echter grotendeels uit de Nederlandse samenleving verdwenen. Er is in Nederland allang geen sprake meer van een (dreigende) noodsituatie qua zorgcapaciteit. Dus bestaat er geen enkele aanleiding voor het indienen (laat staan parlementair behandelen en goedkeuren) van de Corona-noodwet zoals die vandaag door het kabinet bij het parlement is ingediend. Naar verwachting zal deze situatie ook niet veranderen. Privacy First adviseert de Tweede Kamer daarom om deze noodwet te verwerpen.

In plaats van invoering nieuwe noodwet dienen huidige noodverordeningen te worden ingetrokken

De huidige noodverordeningen zijn reeds te lang van kracht, zijn ondemocratisch en ongrondwettelijk. Zowel de gemeenteraden als het parlement staan hierbij buitenspel. Onlangs betoogde Privacy First daarom in de Telegraaf dat alle noodverordeningen per direct dienen te worden ingetrokken. Vervolgens dient het huidige stelsel van noodverordeningen te worden geanalyseerd en gedemocratiseerd. Een eventuele nieuwe lockdown zou wettelijk alleen mogelijk moeten zijn als tenminste 75% van beide Kamers ermee instemt.

Corona-crisis vergt een gerichte aanpak op lokaal i.p.v. nationaal niveau

Het Corona-virus laat zich niet bestrijden met een “one size fits all” maatregel zoals de voorgestelde noodwet. Zoals ook in Duitsland steeds vaker wordt betoogd vergt dit geen eenzijdige nationale wetgeving, maar specifieke, tijdelijke ingrepen op lokaal niveau, mits strikt noodzakelijk en proportioneel, met lokale democratische goedkeuring vooraf en de mogelijkheid van toetsing door de rechter.

Noodwet is in strijd met de Grondwet en mensenrechten

De eerste concept-versie van de noodwet was een juridisch gedrocht dat de toets aan de Grondwet en de mensenrechten (waaronder het recht op privacy, het huisrecht en de vrijheid van beweging) op geen enkele wijze kon doorstaan. Dit heeft in de maatschappij terecht tot grote onrust, weerstand en rechtszaken geleid. Desondanks maakt het kabinet nu geen pas op de plaats, maar drukt haar totalitaire noodwet-agenda onverminderd door. Privacy First verwacht dat dit de bestaande maatschappelijke onrust verder zal aanwakkeren en zich als een veenbrand door onze samenleving zal blijven verspreiden. Door de nieuwe noodwet dreigen immers nog steeds de volgende draconische maatregelen:

- Juridisch verplichte “veilige afstand” tussen vrijwel iedereen die niet op hetzelfde adres woont. Volstrekt onnodig dreigt hierdoor de “anderhalvemetersamenleving” juridisch verankerd te worden. Dit kan onze samenleving duurzaam ontwrichten. Dit terwijl de ervaring inmiddels leert dat een vrijwillig beroep op de sociale verantwoordelijkheid van mensen ruim voldoende is.

- Regeren per decreet door de minister(s). In de voorgestelde noodwet wordt dit de standaard praktijk en wordt het parlement grotendeels vleugellam gemaakt (zie o.a. art. 58c en bijbehorende toelichting). Dit geldt zelfs voor kwesties die buiten de noodwet vallen. In art. 58s wordt dit eufemistisch een “vangnet” genoemd: “Indien zich een omstandigheid voordoet waarvoor de (...) geldende maatregelen niet toereikend zijn, kunnen bij ministeriële regeling andere maatregelen worden genomen die de kans op verspreiding van het [Coronavirus] redelijkerwijze beperken.” Dit vormt simpelweg een recept voor toekomstig machtsmisbruik op een breed scala aan onderwerpen. 

- Verbod op groepsvorming, evenementen, verplichte hygiënemaatregelen en beschermingsmiddelen, beroepsverboden, verbod op personenvervoer, onderwijs, kinderopvang etc.

- Alles op straffe van hoge boetes en een strafblad.

- De beruchte Corona-app staat weliswaar niet meer in de nieuwe noodwet, maar zal in een apart wetsvoorstel alsnog juridisch verankerd worden. Daarmee blijft de dreiging van massale invoering van deze surveillance app onverminderd hoog.

Privacy First zal alle noodzakelijke maatregelen tegen deze noodwet treffen

Privacy First zal allereerst langs politieke weg de ingediende noodwet verder onschadelijk trachten te maken. In coalitie met andere relevante organisaties zal Privacy First tevens de mogelijkheden verkennen om eventuele inwerkingtreding van deze noodwet juridisch te verhinderen of de noodwet buiten werking te laten stellen.

Gepubliceerd in Wetgeving
maandag, 29 juni 2020 10:30

Grondrechten van burgers op het spel

Opiniestuk Telegraaf

De noodwet die het kabinet wil invoeren ondermijnt de grondwettelijke rechten van burgers en is daardoor volledig buitensporig. Het zogenoemde dashboard, aangestuurd door technocraten in plaats van democraten, zet de maatregelen om in permanente noodwetgeving. Waar ging de lockdown ook al weer over? Over capaciteitsvergroting in de gezondheidszorg. Over 'samen'. Niet over dwang en controle.

Over de uitgangspunten is geen brede maatschappelijke discussie geweest en de basis is nog steeds het nieuwe abnormaal: social distancing en de anderhalvemetersamenleving. Tevens gaat de wet uit van gewenste of verplichte “sociale gedragsregels”. Welke gedragsregels zijn dat? En van wie? Alsof alle 17 miljoen Nederlanders hier consensus over hebben.

Willekeur

Door het ministerieel decreet is deze wet onderhevig aan totale willekeur, op elk moment. Als de “gedragsregel” morgen is dat wij in zwembroek naar ons werk moeten komen, dan moeten we morgen in zwembroek naar ons werk. Ook biedt het decreet aan de repressiekant een open einde voor machtsmisbruik.

Naast het uitschakelen van het democratisch proces geeft deze wet tevens ruim baan aan het RIVM, dat weer de lijn van wereldgezondheidsorganisatie WHO volgt. De WHO is veel legitimiteit kwijt vanwege agendakaping door roofkapitalisten en staatsregimes, het uittreden van de VS en het klakkeloos opvolgen van resultaten uit frauduleuze onderzoeken in de vakliteratuur. Er is nog maar één waarheid: die van de ongekozen WHO. Geen prettig vooruitzicht als dat de norm wordt, vastgelegd in wetgeving.

Het kabinet claimt dat de crisis alleen onder bedwang kan worden gehouden vanuit de toepassing van informatietechnologie en apps. Maar de corona-app kan uitmonden in een sociale deug-app, een toekomstig biometrisch paspoort dat bepaalt waar je wel en niet welkom bent. Het is de voorkant van een digitale controle-infrastructuur. De minister werkt nu samen met Apple, Google en de Belastingdienst. Worden er automatische 1,5-meterboetes voorbereid op basis van locatiegegevens van de grootste privacyschenders van de afgelopen jaren? En dat met de vervalbepaling van liefst een jaar?

Huisvrederecht

In de praktijk betekent deze voorgestelde wet dat het huisvrederecht wordt opgeheven en de bevoegdheden van ambtenaren (lees BOA’s) verder uitgebreid. Iedereen die niet de bewoner is, kan worden opgepakt, beboet of weggestuurd. Ook omstandigheden in het huis kunnen aanleiding zijn tot optreden.

De wet gaat verder uit van diverse verboden op samenkomsten, bezoeken afleggen, reizen, verblijven tot en met het verbieden van handen schudden! Verder zijn er tal van mogelijke eisen aan beschermende middelen en hygiëne, mogelijk uit te breiden naar (verplichte) quarantaine, behandelingen en vaccinatie.

Ondemocratisch

De noodverordeningen zijn al veel te lang van kracht, in strijd met de Grondwet en ondemocratisch. Zowel de gemeenteraden als het parlement staan buitenspel. Dus: hef alle noodverordeningen per direct op, analyseer de tekortkomingen, maak er beleid op en democratiseer dat. En maak een eventuele nieuwe lockdown wettelijk alleen mogelijk als 75% van de Kamer ermee instemt.

Uitstel moet afstel worden.

Wie gaat slapen in een democratie, kan wakker worden in een dictatuur.

Bas Filippini,
voorzitter Privacy First

Gepubliceerd in de zaterdageditie van De Telegraaf, 27 juni 2020: https://www.telegraaf.nl/watuzegt/2035082270/grondrechten-van-burgers-op-het-spel.

Gepubliceerd in Columns

Op zondag 21 juni 2020 werd op het Malieveld in Den Haag een grootschalig protest tegen de Corona-noodwetgeving georganiseerd. Vele duizenden mensen waren van plan om hier vreedzaam voor hun vrijheid te komen demonstreren. Ondanks een onterecht verbod op deze demonstratie gaven diverse sprekers die voor deze gelegenheid waren uitgenodigd alsnog acte de présence, waaronder Privacy First voorzitter Bas Filippini. Bekijk hieronder zijn gehele toespraak. In de aanloop naar deze demonstratie verscheen Privacy First tevens in het NOS Journaal.

Privacy First zal zich met alle politieke en juridische middelen blijven verzetten tegen totalitaire noodwetgeving, waaronder de Corona-spoedwet. Steunt u ons hierin? Wordt dan donateur van Privacy First!

Update 10 augustus 2020: klik hier voor de Engelstalig nagesynchroniseerde versie van de toespraak.

Gepubliceerd in Wetgeving

Column

In een eerdere column heb ik aangegeven dat deze draconische noodwet de grondwettelijke rechten van burgers ondermijnt en middels een dashboard, aangestuurd door technocraten in plaats van democraten, omgezet wordt in permanente noodwetgeving.

Nederland na 1 juli conform het kabinet:

Jan heeft een verjaardagspartijtje en nodigt zijn ouders, vrienden en bekenden uit. In de supermarkt maakt hij een praatje met een bekende, die zijn app wil checken alvorens het gesprek aan te gaan. Jan voelt zich sociaal onder druk gezet om ook een app te installeren. Buitengekomen krijgt hij van een BOA twee bekeuringen: één voor het schenden van de 1,5 meter en de andere voor het geven van een hand aan een andere bekende die hij tegenkwam. Tevens wordt hem gewezen op zijn leeftijd: hij valt in een risico-categorie.

Hij moet in quarantaine want er verschijnt een rood signaal op zijn net geïnstalleerde app. Hij mag niet meer reizen op straffe van een boete. Hij gaat toch nog even naar het verzorgingstehuis waar zijn ouders zitten maar daar wordt hem de toegang geweigerd. 's Avonds op de borrel thuis wordt aangebeld door twee BOA’s, die uitgerust met wapenstok en pepperspray zijn woning ingaan om te controleren of iedereen zich aan de regels houdt. Aangezien dat niet het geval is krijgen alle aanwezigen een bekeuring en Jan als organisator op de besloten plaats (zijn eigen huis) een zwaardere boete of 2 maanden celstraf. Allen hebben nu een strafblad. Iedereen die geen bewoner is moet vertrekken. Ook zijn nieuwe vriendin, die immers niet in het huis woont en zijn kinderen die bij zijn ex staan ingeschreven.

Heerlijk! Allemaal bij wet geregeld. Wat een geruststelling. Staatsterrorisme.

De eerste opzet van de nieuwe noodwet is schokkend. Enerzijds vanwege het amateurisme in de wetgevingsteksten (afgelopen 10 jaar heb ik niet eerder dergelijk broddelwerk gezien) en anderzijds vanwege de uitgangspunten en inhoud. Het start al met de uitgangspunten, welke veelal gebaseerd zijn op de waan van de dag en niet in het licht staan van onze democratische staatsinrichting:

  • Het classificeren van de huidige epidemie als klasse A epidemie. Wellicht gold dat een aantal maanden geleden. Inmiddels is dit op basis van de huidige ervaringscijfers en ontwikkelingen totaal geen proportionele stelling. Gezien het feit dat de besluitvorming in de Taskforce geheim is en er geen Wob-verzoeken worden ingewilligd is er sprake van willekeur in de aanpak en classificatie.
  • De Orwelliaanse framing inzake social distancing als basis voor “sociale (gewenste) gedragsregels”. Notabene social responsibility onder de burgers heeft de uitbraak onder controle gebracht. Deze wet gaat dus nog steeds uit van de Newspeak anderhalve-meter-samenleving die extreme beperking van de bewegingsvrijheid in onze samenleving tot gevolg heeft.
  • De mogelijkheid inzake flexibel meebewegen en aanpassen aan de situatie onder ministerieel decreet, dus buiten de parlementaire checks en balances. Dit biedt aan de repressiekant een carte blanche voor machtsmisbruik en “function creep”, met andere woorden het steeds verder oprekken van de bevoegdheden en repressie.
  • De centrale en benoemde rol van het RIVM in deze wet en indirect de WHO. De WHO, die meerdere foute inschattingen heeft gemaakt en waarvan de legitimiteit steeds meer ontbreekt door de invloed van enkele grote geldschieters uit dictatoriale regimes en de industrie alsmede de uittreding van de VS. Met als gevolg richtlijnen gebaseerd op bijvoorbeeld een frauduleuze en teruggetrokken publicatie in The Lancet inzake mogelijke goedkope medicijnen. De WHO richtlijnen, door enkelen bepaald, worden op deze wijze direct omgezet in onze wetgeving.
  • De claim dat de crisis vooral onder bedwang is vanuit de toepassing en inzet van digitale (ondersteunende) middelen in plaats van de social responsibility van de burger en de capaciteitsvergroting in de zorg.
  • In de memorie van toelichting vele pagina’s over de Corona-app die er blijkbaar MOET komen. Vanuit de politiek geïnspireerde uitgangspunten is dit de start van een social credit app en dito systeem met uiteindelijk biometrische identificatie als toegangspaspoort naar de maatschappij. Vooral voor reizen en verblijven. Tevens is de app de voorkant van een digitale surveillance infrastructuur.
  • Een vervalbepaling van 1 jaar (!) zodat de noodwetgeving structurele wetgeving wordt.

Vervolgens de zaken die deze wet onder dwang wil afdwingen (gevangenisstraf 1 tot 6 maanden en geldboetes en strafblad):

  • Huisvredebreuk opheffen. Het huis en erf als besloten plaats. Iedereen die niet de bewoner is kan opgepakt en weggestuurd worden. Ook omstandigheden in het huis kunnen aanleiding zijn tot optreden.
  • Uitbreiding en vastlegging bijzondere opsporingsbevoegdheid ambtenaren in de wet geregeld.
  • De risico-inschatting welke nu al tot willekeur en discriminatie leidt, te beginnen met leeftijd met later toevoegingen van andere kenmerken van “gevaar”.
  • Groepsbijeenkomsten waarvan ingeschat wordt dat de “sociale norm” niet gehandhaafd kan worden.
  • Mate en tijdsduur van contact tussen burgers, handen schudden verboden.
  • Reisverbod middels personenvervoer, wellicht uit te breiden met gebruik eigen auto?
  • Bezoekverbod zieken en behoeftigen.
  • Eisen aan beschermende middelen en hygiëne, uit te breiden naar (verplichte) quarantaine, behandelingen en vaccinatie.

Deze wet is een belediging naar alle burgers die vanuit social responsibility weken thuis hebben gezeten om het capaciteitsprobleem in de gezondheidszorg op te lossen (weet u het nog, de reden voor dit alles?). Tevens een belediging naar alle professionele beleidsmakers en rechtswetenschappers die onze rechtsstaat dagelijks vertegenwoordigen en vormgeven. Het bewust aanpassen van wetgeving om structureel de vrijheden van burgers te onderdrukken is staatsterreur en niets anders. Dat is deze wet van dit kabinet: staatsterreur. Ondoordacht en onverantwoordelijk naar de toekomst. Deze wet is fout en stuurt van samen-leving naar apart-leving. Een dergelijke noodwet mag er nooit komen. Dit gaat alleen maar over dwang en controle conform het Chinese model en de afbraak van onze rechtsstaat.

Vanuit deze wet wordt de burger onder andere voor de volgende zaken beboet:

1 maand / geldboete categorie 1

  • 1,5 meter verbod
  • Groepsvorming
  • Publieke plaatsen betreden die niet geopend zijn
  • Deelname aan verboden evenementen.

2 maanden / geldboete categorie 2

  • Overtreding organisatoren in publieke plaatsen
  • Overtreding houders van evenementen
  • Hygiëne/beschermingsovertredingen
  • Overtreding op aanvullende beperkende regels die gesteld worden
  • Overtredingen achter de voordeur indien vrees voor besmetting
  • Overtreding van niet-bewoners en uithuiszetting
  • Overtreding woonzorg bezoek
  • Overtreding toegang kinderopvang
  • Overtreding scholensluiting
  • Specifieke bedrijfssluitingen
  • Diverse overtredingen van bedrijven die zich niet aan de regels houden.

3 maanden / geldboete categorie 3

  • Het (onder druk) verplichten van apps die tracen en tracken buiten de GGD om.


Bas Filippini,
voorzitter Privacy First

Gepubliceerd in Columns
Pagina 1 van 6

Onze Partners

logo Voys Privacyfirst
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
banner ned 1024px1
logo demomedia
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100
Control Privacy
Procis

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon