donatieknop english
donderdag, 30 maart 2017 14:05

Concept-dagvaarding tegen sleepnetwet Wiv

Coalitie waarschuwt Eerste Kamer voor Wet op Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten

Op initiatief van Privacy First heeft een coalitie van maatschappelijke organisaties vandaag de Eerste Kamer gewaarschuwd: als de nieuwe Wet op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (Wiv) ongewijzigd wordt aangenomen, betekent dit een massale schending van het recht op privacy en andere fundamentele burgerrechten. Mocht de Senaat het huidige wetsvoorstel desondanks goedkeuren, dan volgt een rechtszaak tegen de Nederlandse Staat. Onder leiding van Boekx Advocaten heeft de coalitie daartoe vandaag een concept-dagvaarding (pdf) bij de Eerste Kamer ingediend. Naast Privacy First bestaat de kopgroep van NGO's vooralsnog uit de Nederlandse Vereniging van Journalisten (NVJ), de Nederlandse Vereniging van Strafrechtadvocaten (NVSA) en het Platform Bescherming Burgerrechten.

Fundamentele bezwaren

In onze uitgebreide concept-dagvaarding wordt uiteengezet welke fundamentele bezwaren de aangesloten organisaties hebben tegen de bevoegdheden die de diensten zullen krijgen met het nieuwe wetsvoorstel. Als de Wiv ongewijzigd door de Eerste Kamer wordt aangenomen, zal die wet een schending inhouden van het recht op privacy, het recht op vrijheid van meningsuiting en als onderdeel daarvan het recht op vertrouwelijke communicatie, het recht op een eerlijk proces en het recht op effectieve rechtsbescherming. De Grondwet schrijft voor dat de Wiv buiten toepassing moet blijven wanneer deze wet in strijd is met internationale verdragen, zoals het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en het EU Handvest van de Grondrechten. Tenminste zeven onderdelen van het wetsvoorstel voor de Wiv schenden die verdragen:

1) de bevoegdheid tot bulkinterceptie ("sleepnet");

2) de regeling van bronbescherming;

3) de bevoegdheid tot het hacken van derden;

4) de bevoegdheid om derden te dwingen om aan ontsleuteling mee te werken;

5) de regeling van de notificatieplicht;

6) de regeling over samenwerking met buitenlandse inlichtingen- en veiligheidsdiensten; en

7) de inrichting van het toezicht.

Dovemansoren

De bezwaren van de coalitie tegen het wetsvoorstel zijn eerder uitvoerig ter kennis van het kabinet en de Tweede Kamer gebracht. Vergelijkbare kritiek is eveneens geuit door o.a. de Raad van State, de Raad voor de Rechtspraak, het College voor de Rechten van de Mens, de Autoriteit Persoonsgegevens, de Commissie van Toezicht op de Inlichtingen- en Veiligheidsdiensten (CTIVD) en 29 vooraanstaande wetenschappers. Tot nu toe echter tevergeefs. De brede maatschappelijke bezwaren lijken aan dovemansoren gericht. De coalitie heeft daarom besloten om de kritiek op het wetsvoorstel te verwoorden in een dagvaarding, om daarmee zo helder mogelijk te laten zien welke juridische bezwaren er zijn tegen de nieuwe bevoegdheden die de inlichtingen- en veiligheidsdiensten krijgen. De kritiek is gebaseerd op rechtspraak van de hoogste Europese rechters, die de afgelopen jaren meerdere strenge vonnissen hebben uitgevaardigd over wetgeving met betrekking tot geheime diensten.

De coalitie hoopt dat de Eerste Kamer het huidige wetsvoorstel zal verwerpen en dat het niet nodig zal zijn de aangenomen wet aan de rechter voor te leggen.

Oproep

De huidige concept-dagvaarding kan nog worden aangevuld. Privacy First roept alle maatschappelijke organisaties en relevante bedrijven op om zich bij de coalitie aan te sluiten. Daartoe kan contact worden opgenomen met het Public Interest Litigation Project (PILP, t.a.v. Jelle Klaas) in Amsterdam.

Klik HIER voor de gehele concept-dagvaarding (pdf, 51 pp).

Lees ook Netkwesties.nl, 15 februari 2017: 'Rechtszaak dreigt tegen breed aangenomen WIV'.
Villamedia, 31 maart 2017: 'Mogelijke rechtsgang om sleepnetwet Wiv'.

Lees HIER het eerdere commentaar van Privacy First bij het huidige wetsvoorstel.

Gepubliceerd in Rechtszaken

De campagne Specifieke Toestemming van Privacy First en het Platform Bescherming Burgerrechten maakt na drie jaar actie de balans op.

Na bijna drie jaar actie te hebben gevoerd tegen de nieuwe EPD-wet van minister Schippers, mag onze campagne Specifieke Toestemming een bescheiden maar belangrijk succes vieren. De wet waartegen we hebben gelobbyd, is tot onze spijt aangenomen. Er zijn echter een aantal belangrijke lichtpunten, en nog meer redenen om de komende tijd deze wet en haar gevolgen zeer kritisch te blijven volgen. We beginnen met de lichtpunten:

Onze campagnemissie kreeg brede steun van maatschappelijke organisaties en academici

Een groot aantal maatschappelijke organisaties en academici op het gebied van privacy, ICT en gezondheidszorg onderschrijft de missie van onze campagne al sinds haar lancering. Die brede steun laat zien dat vele organisaties en personen met deskundigheid en statuur onze zorgen delen. Ons standpunt is dan ook verre van controversieel: we strijden om de rechten die patiënten al sinds vanouds hebben in de zorg ook te waarborgen bij het digitaal uitwisselen van medische gegevens. We zijn desalniettemin trots dat we al die tijd namens een grote en relevante groep onze boodschap onder de aandacht hebben kunnen brengen.

We hebben de politieke discussie over patiëntprivacy en toestemming op scherp gesteld

Vanaf haar lancering heeft Specifieke Toestemming een zeer duidelijk onderscheid gemaakt tussen specifieke, rechtmatige toestemming zoals die is vastgelegd in privacywetgeving en mensenrechtenverdragen, en de brede, generieke toestemming die minister Schippers mogelijk wilde maken met dit wetsvoorstel. Daarmee hebben we een belangrijke invloed gehad op hoe er over deze wet is gediscussieerd. Regelmatig werd onze input aangehaald in debatten die Eerste en Tweede Kamerleden met de minister voerden. Ook waren we deel van het expertpanel waarmee de Eerste Kamer in april dit jaar een hoorzitting organiseerde over de privacy-aspecten van de nieuwe EPD-wet.

Voor het eerst sinds de verwerping van het Elektronisch Patiëntendossier (EPD) werd weer een stevig inhoudelijk debat over patiëntprivacy gevoerd. We hopen dat onze campagne een basis heeft gelegd voor een duurzame discussie over hoe vertrouwelijkheid in de zorg in het digitale tijdperk dient te worden gewaarborgd.

Dankzij een cruciale motie blijven privacyvriendelijke alternatieve systemen mogelijk

Met de aanname van de motie-Teunissen, waarvoor we in de laatste dagen van het wetgevingstraject hard hebben gelobbyd, kunnen alternatieve systemen naast het Landelijk Schakelpunt (LSP) blijven bestaan. De regering wordt in de motie verzocht “ervoor zorg te dragen dat toegang tot het medisch dossier niet alleen gecentraliseerd, maar ook decentraal mogelijk zal blijven.”

Er zitten grote risico’s aan een centraal toegangssysteem zoals het LSP, zo waarschuwden hoogleraren tijdens de expertmeetings in de Eerste Kamer. Met de motie-Teunissen blijft het mogelijk om bij elke zorgverlener apart te kunnen aangeven welke gegevens deze met welke andere zorgverleners mag delen – zonder dat dit aan een centraal systeem zoals het LSP is verbonden. Zo voorkom je als patiënt dat je toestemmingen (en dus ook informatie over welke zorgverleners je bezoekt) in een landelijk register worden opgeslagen en blijven ze alleen bij de zorgverlener bewaard.

Er zal uiteraard krachtig op moeten worden toegezien dat de motie ook echt vorm krijgt en uitgevoerd wordt.

Helaas zijn er weinig echte lichtpunten te melden:

In zijn algemeenheid is deze wet een privacydraak die de patiëntprivacy en het medisch beroepsgeheim ondermijnt. Hieronder lichten we toe waarom, en waarop we de komende tijd strak moeten gaan letten.

De “gespecificeerde toestemming” die patiënten straks moeten geven is onbegrijpelijk

Deze wet introduceert een problematische vorm van toestemming: gespecificeerde toestemming. Anders dan de naam doet vermoeden, is deze vorm van toestemming weinig specifiek. Het kan alles betekenen van een ongerichte toestemming om tienduizenden zorgverleners in Nederland inzage in je dossier te geven, tot het beschikbaar stellen van een doktersrecept voor de apotheker om de hoek.

Gespecificeerde toestemming creëert de mogelijkheid om patiënten een vage toestemmingsvraag te stellen met onoverzichtelijke gevolgen. Een voorbeeld daarvan kan nu al worden gevonden in de folders die VZVZ verspreidt voor deelname aan het LSP. Mensen worden geregeld een opt-in formulier onder de neus geschoven met het verzoek te tekenen omdat anders de medicatieveiligheid niet gegarandeerd zou kunnen worden. Vergelijkbare risico’s voorzien we voor het nog te introduceren online patiëntenportaal, waarmee patiënten straks zelf de regie zouden moeten voeren over wie hun medische gegevens kunnen inzien. Hoe geïnformeerd is de toestemming die patiënten geven? Hoe wordt voorkomen dat men uit onwetendheid of “voor de zekerheid” maar een brede, ongerichte toestemming geeft? De praktijk van “gespecificeerde toestemming” zal scherp in de gaten gehouden moeten worden.

Overigens staat nog niet eens vast of de patiënt in de praktijk echt zo’n specifieke keus zal kunnen maken. De minister heeft het er zelf vooral over dat toestemming gegeven moet kunnen worden voor categorieën van zorgverleners. De huidige systemen (lees: het LSP) zijn niet uitgerust om iets anders dan generieke toestemming te geven en ICT-partijen en zorgkoepels moeten de komende drie jaar “gespecificeerde toestemming” vormgeven en implementeren – tot nog toe lijken deze partijen de toestemming steeds zo ruim mogelijk te willen maken. We bevelen de Tweede Kamer daarom met klem aan om dit traject kritisch te volgen. Om te voldoen aan de motie-Bredenoord (D66) zouden zowel de juridische uitwerking van “gespecificeerde toestemming” als de implementatie ervan onderwerp moeten zijn van Privacy Impact Assessments en de eisen zoals geformuleerd in de motie-Franken (2011).

De komende drie jaar wordt het uit de wet geschrapte Generieke Toestemming gedoogd

In de drie jaar dat “gespecificeerde toestemming” moet worden uitgewerkt en geïmplementeerd, wil de minister dat patiënten generieke toestemming kunnen geven: de toestemmingsvorm die de Tweede Kamer juist uit het wetsvoorstel schrapte. Dit plan diende minister Schippers zelf nog in tijdens de behandeling in de Senaat. Een kwalijke zaak waartegen Specifieke Toestemming fel heeft geageerd.

Hierdoor krijgt het LSP, dat zo ongeveer alles waartegen Specifieke Toestemming campagne voert in de praktijk brengt, ruim baan. Ook zullen de generieke toestemmingen die in de komende drie jaar worden gegeven naderhand geldig blijven. In de praktijk zal dit plan er dan ook op neerkomen dat VZVZ deze periode kan gebruiken om zoveel mogelijk patiënten met een brede generieke toestemming te laten deelnemen aan het LSP. De monopoliepositie van dit systeem zal dan binnen niet al te lange tijd een voldongen feit zijn.

Specifieke toestemming blijft echter een fundamenteel recht, vastgelegd in artikel 8 van het EVRM. Daar verandert de invoering van bredere toestemmingsvormen niets aan. Daarom is het ook zo kwalijk dat het LSP, een systeem dat enkel met generieke toestemming werkt, nu vrij doorgang krijgt. Er moet op worden toegezien dat ook na de invoering van dit wetsvoorstel het mogelijk blijft om specifiek toestemming te verlenen. Om dat recht op te eisen, is het nog steeds mogelijk om vanaf de website van Specifieke Toestemming een zeggenschapsbrief naar uw zorgverlener te sturen.

Het digitaal inzage- en afschriftrecht verklaart de patiëntprivacy vogelvrij

Tot slot hebben we grote bedenkingen bij het nieuwe recht van de patiënt om online een kopie van het medisch dossier te downloaden of dit in één keer te uploaden naar de cloud. Zonder de dossierhoudend arts (die een beroepsgeheim heeft) als tussenpersoon lopen patiënten een groot risico om hun medische gegevens zonder veel nadenken, met een druk op de knop af te staan aan partijen die niet gebonden zijn aan het beroepsgeheim. Zowel de LHV als de KNMG hebben reeds aangegeven grote risico’s te zien in een dergelijke achterdeur naar het medisch dossier.

De Tweede Kamer zou de implementatie van het online patiëntenportaal, dat ook toegang gaat geven tot de digitale kopie van het medisch dossier, daarom ook zeer kritisch moeten volgen.

Andere zaken om de komende tijd in de gaten te houden:

VP Huisartsen voert een rechtszaak tegen de landelijke uitrol van het LSP. De bodemprocedure startte in 2014 en momenteel loopt de cassatiezaak bij de Hoge Raad. In deze zaak speelt ook de toestemming die patiënten in het LSP kunnen geven een belangrijke rol.

Wetsvoorstel 33980 geeft zorgverzekeraars de bevoegdheid om bij een vermoeden van fraude het medisch dossier bij zorgverleners op te eisen. Dit alles zonder voorafgaande toestemming van de patiënt. Een onnodige en disproportionele inbreuk op de patiëntprivacy. PrivacyBarometer heeft een brievenactie waaraan iedereen zou moeten meedoen.

De Autoriteit Persoonsgegevens (AP) moet intensiever toezien op de uitwisseling van medische gegevens, zo stelt een motie van de Eerste Kamer. We maken ons echter grote zorgen over hoe de toezichthouder deze taak inhoudelijk zal opvatten. In de afgelopen jaren heeft de AP juist het LSP gefaciliteerd, door goedkeuring te verlenen aan de private uitrol van het systeem.

Gepubliceerd in Medische privacy

Vandaag werd bekend dat uitzendbureau Tempo-Team uitzendkrachten wil verplichten om in- en uit te klokken met hun vingerafdruk. Dit vormt per definitie een inbreuk op het recht op privacy en lichamelijke integriteit: vingerafdrukken zijn immers hoogstpersoonlijk en vormen een onlosmakelijk onderdeel van iemands lichaam en identiteit. Deze inbreuk op de privacy is ongerechtvaardigd, want niet noodzakelijk en disproportioneel. Daarmee is sprake van een onrechtmatige privacyschending.

Privacy First ontvangt al jaren klachten over registratie van vingerafdrukken bij bedrijven, waaronder sportscholen, zwembaden en videotheken. Standpunt van Privacy First is dat dergelijke registratie nooit verplicht mag worden maar altijd vrijwillig dient te zijn en vergezeld dient te gaan van een privacyvriendelijk alternatief. Zelfs bij "vrijwillige" registratie kan immers nog sprake zijn van privacyschending: onder druk van een werkgever zal immers vaak geen sprake zijn van rechtsgeldige (vrije, ongedwongen) toestemming van werknemers of uitzendkrachten om hun vingerafdrukken te laten registreren. Met andere woorden: naast privacyschending is vaak ook sprake van machtsmisbruik en, in de sfeer van private dienstverlening tussen bedrijven en klanten, oneerlijke handelspraktijken. De mate van beveiliging (middels encryptie) doet daarbij niet ter zake: dit doet immers niet af aan het feit dat mensen onterecht gedwongen worden om hun vingerafdrukken te laten registreren. Hetzelfde geldt voor bedrijfsmatige overwegingen van "efficiency": dit is onvoldoende om een inbreuk op de privacy te kunnen rechtvaardigen.

Het is hoog tijd dat aan deze praktijken een einde wordt gemaakt, hetzij door ingrijpen van het College Bescherming Persoonsgegevens, hetzij middels een rechtszaak. Zou u graag zelf een dergelijke zaak willen beginnen? Neem dan contact op met Stichting Privacy First!

Nog mooier zou het echter zijn wanneer bedrijven gaan inzien dat privacy een mensenrecht is dat zij zélf dienen te respecteren tegenover hun werknemers en klanten. Maatschappelijk verantwoord ondernemen anno 2015 is privacyvriendelijk ondernemen. Privacy kan daarbij een selling point zijn. Met ons nieuwe initiatief Privacy First Solutions zijn wij graag bereid om bedrijven hierbij de helpende hand (en mogelijk zelfs een podium) te bieden!

Update: luister HIER naar de interviews met Privacy First over dit onderwerp op Radio 1 en BNR Nieuwsradio.

Gepubliceerd in Biometrie

"De campagne Specifieke Toestemming van Privacy First is tegen de nieuwe EPD-wet van minister Schippers van VWS. Volgens Privacy First is het wetsvoorstel van Schippers oude wijn in nieuwe zakken. Vier jaar geleden haalde Schipper's voorstel voor het elektronisch patiëntendossier het niet. Nu wel? En wat is eigenlijk tegen het wetsvoorstel?" Beluister hieronder het hele interview:

Bron: http://www.amsterdamfm.nl/nieuwe-epd-wet-nieuwe-wijn-in-oude-zakken/, 4 maart 2015.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"De nieuwe EPD-wet van minister Schippers laat patiënten toestemming verlenen waarvan ze de gevolgen niet kunnen overzien, wat in strijd is met het recht op privacy en het medisch beroepsgeheim. Daarvoor waarschuwt de campagne Specifieke Toestemming in een brief aan de Eerste Kamer.

Specifieke Toestemming is een initiatief van een groep bezorgde burgers, Privacy First en de Stichting Bescherming Burgerrechten. Volgens het initiatief maakt het wetsvoorstel "Cliëntenrechten bij elektronische verwerking van gegevens" het mogelijk om met een eenmalige toestemming medische gegevens toegankelijk te maken bij elke zorgverlener met wie de patiënt contact heeft gehad.

Geeft de patiënt bij één zorgverlener toestemming, dan kunnen op basis hiervan namelijk ook gegevens bij andere zorgverleners worden ontsloten. De minister noemt dit in haar voorstel "gespecificeerde toestemming", maar het wetsartikel in kwestie laat in feite genoeg ruimte over voor een carte blanche. "Een toestemming met zo'n reikwijdte is zowel vanuit het recht op privacy van de patiënt als het beroepsgeheim van de zorgverlener ondenkbaar", zo stelt Specifieke Toestemming.

Gevolgen

Het initiatief waarschuwt dat een patiënt die bij één zorgverlener toestemming voor het delen van gegevens geeft, niet weet welke informatie vervolgens ook ontsloten kan worden uit de dossiers van andere zorgverleners, van apothekers en huisartsen tot specialistische zorgverleners en ziekenhuizen. "Hij staat daarmee niet in de positie om over het ontsluiten van gegevens een weloverwogen beslissing te maken waarvan hij de gevolgen kan overzien."

Volgens Specifieke Toestemming moet bij het delen van medische persoonsgegevens het voor de patiënt op voorhand duidelijk zijn om welke gegevens het gaat, en wie deze met welk doel kan raadplegen. De nieuwe wet van minister Schippers zou niet aan deze eisen voldoen. De D66-fractie van de Eerste Kamer heeft de regering inmiddels gevraagd om op de brief van Specifieke Toestemming te reageren."

Bron: https://www.security.nl/posting/420746/Eerste+Kamer+gewaarschuwd+voor+nieuwe+EPD-wet, 4 maart 2015.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"Privacy First roept automobilisten op massaal te stoppen met het invoeren van hun kenteken bij parkeerautomaten. De rechter oordeelde vorige week dat dit niet verplicht is. Cition gebruikt het kenteken om te controleren of betaald is. "Massale burgerlijke ongehoorzaamheid moet tot afschaffing leiden," zegt voorzitter Bas Filippini."

Bron: Parool 5 februari 2015, p. 15.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"De stichting Privacy First roept op tot burgerlijke"ongehoorzaamheid, door niet langer juiste kentekens in te voeren bij de parkeerpalen in de stad. ,,Je hebt het recht op anonimiteit in de openbare ruimte, en daar hoort het recht op anoniem parkeren volgens ons bij'', aldus een zegsman van de stichting."

Bron: Gooi- en Eemlander, Haarlems Dagblad, IJmuider Courant, Leidsch Dagblad & Noordhollands Dagblad, 5 februari 2015, sectie Binnenland.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

Naar aanleiding van onze gewonnen rechtszaak tegen de gemeente Amsterdam lanceerde Privacy First vandaag een nationale bezwaaractie tegen kentekenparkeren. Beluister hieronder de toelichting van Privacy First voorzitter Bas Filippini op Radio Noord-Holland:



Zie tevens http://www.rtvnh.nl/nieuws/159065/oproep-privacy-first-vul-massaal-onjuist-kenteken-in-bij-parkeerautomaat.

Gepubliceerd in Privacy First in de media
donderdag, 05 februari 2015 08:00

Maak bezwaar tegen kentekenparkeren!

Privacy First roept op tot nationale bezwaaractie tegen kentekenparkeren na uitspraak rechtbank Amsterdam

Op 30 januari 2015 stelde de rechtbank Amsterdam Stichting Privacy First in het gelijk: parkeerders mogen geen boete krijgen als zij weigeren om bij het parkeren hun kenteken in te voeren. Privacy First ontvangt sindsdien dagelijks vragen van burgers over onterechte parkeerboetes. Om hieraan tegemoet te komen zet Privacy First vanaf vandaag een nieuw model-bezwaarschrift tegen kentekenparkeren online.

Wilt u dit bezwaarschrift meteen downloaden? Klik hieronder:

BEZWAARSCHRIFT TEGEN KENTEKENPARKEREN (Word-versie)
BEZWAARSCHRIFT TEGEN KENTEKENPARKEREN (Odt-versie)

Aanleiding voor de zaak was een parkeerboete die de voorzitter van Privacy First ontving wegens het niet invoeren van zijn kenteken in een Amsterdamse parkeerautomaat. Dit omdat verplichte invoering van kentekens bij parkeren in strijd is met het recht op privacy. Iedere burger heeft immers het recht op privacy in de zin van anonimiteit in de openbare ruimte, ook als men ergens de auto parkeert. Dit recht wordt beschermd door artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.

De rechtbank Amsterdam ging in het vonnis helaas niet op de privacy-aspecten in, maar bepaalde wel dat aan parkeerders geen boete mag worden opgelegd als zij kunnen aantonen voor hun parkeerplek betaald te hebben. De uitspraak komt daarmee feitelijk neer op hetgeen Privacy First met de zaak had beoogd: vrijwillig i.p.v. verplicht kentekenparkeren! Dit vonnis is niet alleen van belang voor de gemeente Amsterdam, maar voor álle Nederlandse gemeenten die kentekenparkeren hebben ingevoerd of dat momenteel van plan zijn.

Vooralsnog weigert de gemeente Amsterdam echter aan het vonnis van de rechter gehoor te geven: men blijft parkeerders die geen kenteken willen invoeren beboeten. Privacy First eist dat de gemeente hier per direct mee stopt en de parkeerautomaten aanpast: vrijwillige i.p.v. verplichte kentekenregistratie! Tevens eist Privacy First dat de gemeente het parkeerbeleid verandert en een privacyvriendelijk alternatief invoert, bijvoorbeeld nummervakparkeren middels anonieme parkeervaknummers i.p.v. persoonlijke kentekens, mét anonieme betalingsmogelijkheden.

Parkeerders die desondanks een parkeerboete (hebben) ontvangen kunnen daartegen vanaf nu eenvoudig in bezwaar gaan. Conform de uitspraak van de rechter zullen alle boetes wegens het niet invoeren van een kenteken immers moeten worden vernietigd. Reeds betaalde boetes zullen door de gemeente moeten worden terugbetaald. Om burgers hierin te helpen plaatst Privacy First vandaag een speciaal model-bezwaarschrift online. In het bezwaarschrift heeft Privacy First alvast de voornaamste bezwaren tegen kentekenparkeren voor u ingevuld. U kunt dit echter naar eigen inzicht wijzigen of aanvullen. Vergeet niet een kopie van uw betaalbewijs (kwitantie van de parkeerautomaat) mee te sturen! U kunt het bezwaarschrift hieronder downloaden:

BEZWAARSCHRIFT TEGEN KENTEKENPARKEREN (Word-versie)
BEZWAARSCHRIFT TEGEN KENTEKENPARKEREN (Odt-versie)

Dit bezwaarschrift is te gebruiken door iedereen in Nederland die met een onterechte boete bij kentekenparkeren wordt geconfronteerd. Privacy First verwacht dat vele duizenden mensen hiervan gebruik zullen maken. Kentekenparkeren wordt daardoor onrendabel en onhoudbaar. Hoe meer mensen bezwaar aantekenen, hoe eerder kentekenparkeren zal worden afgeschaft en vervangen door een privacyvriendelijk alternatief.

Zowel de gemeente Amsterdam als Privacy First beraden zich momenteel nog over een eventueel hoger beroep tegen het vonnis van de rechtbank Amsterdam. In een dergelijk hoger beroep zullen alle privacy-aspecten rond kentekenparkeren opnieuw in volle omvang aan de orde komen en zal de rechter genoodzaakt zijn om zich alsnog over die aspecten uit te spreken. Via deze website houdt Privacy First u op de hoogte van de ontwikkelingen.

Voor onze werkzaamheden zijn wij overigens geheel afhankelijk van donaties. Klik HIER als u donateur wilt worden!


MODEL-BEZWAARSCHRIFT TEGEN KENTEKENPARKEREN

[adres parkeerbeheer gemeente X]

[datum], [plaats]

Betreft: bezwaarschrift tegen boete (kentekenparkeren)

Geachte heer/mevrouw,

Op [datum] ontving ik een parkeerboete met aanslagnummer [......]. Hierbij maak ik bezwaar tegen deze boete. Dit aangezien kentekenparkeren een schending van mijn recht op privacy vormt en de daarop gebaseerde boete dus onrechtmatig is. Hieronder licht ik dit kort toe.

Als burger heb ik recht op privacy in de zin van anonimiteit in de openbare ruimte. Dit recht wordt beschermd door artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM). Verplichte invoering van mijn kenteken om te kunnen parkeren vormt een schending van dit recht, aangezien deze kentekenregistratie niet voldoet aan de volgende vereisten om een inbreuk op mijn privacy te kunnen rechtvaardigen: de maatschappelijke noodzakelijkheid, de wettelijke voorzienbaarheid (inclusief privacywaarborgen) en het vereiste dat het economisch welzijn van het land in het geding is (een gemeente is immers geen land). Voor betaald parkeren bestaan bovendien privacyvriendelijke alternatieven, bijvoorbeeld invoering van anonieme parkeervaknummers en controle van het betaalbewijs achter de voorruit. Bij kentekenparkeren wordt derhalve niet voldaan aan de wettelijke criteria van noodzakelijkheid, proportionaliteit en subsidiariteit. Daarnaast heb ik als burger het recht om met wettige betaalmiddelen die anonimiteit verschaffen – zoals contant geld – te kunnen betalen voor parkeerdiensten. Zonder dergelijke betaalmogelijkheden vormt kentekenparkeren tevens een schending van mijn recht op privacy in de zin van anonieme betaling.

Bij het parkeren had ik overigens wel aan mijn betaalverplichtingen voldaan; zie bijgevoegde kopie van mijn betaalbewijs. Behalve op basis van privacyschending dient uw besluit tot naheffing (parkeerboete) dan ook tevens te worden vernietigd wegens strijd met artikel 20 van de Algemene wet inzake rijksbelastingen; zie de uitspraak van de rechtbank Amsterdam d.d. 30 januari 2015 in de zaak van de voorzitter van Stichting Privacy First tegen kentekenparkeren, ECLI:NL:RBAMS:2015:358. Deze uitspraak van de rechtbank Amsterdam is in vergelijkbare zaken bevestigd door het Hof Amsterdam én door de Hoge Raad, zie bijvoorbeeld het arrest van het Hof Amsterdam d.d. 5 november 2015 (ECLI:NL:GHAMS:2015:4471) en het arrest van de Hoge Raad d.d. 26 februari 2016 (ECLI:NL:HR:2016:316).

Op basis van bovenstaande rechtsgronden verzoek ik u tot vernietiging van uw besluit tot naheffing.

In afwachting van uw reactie,
met vriendelijke groet,

[handtekening]

[naam]
[adres]

Bijlage: kopie betaalbewijs d.d. [.....].

Gepubliceerd in Acties

Patiënten moeten samen met hun arts precies kunnen bepalen wie toegang krijgt tot hun medisch dossier. Alleen op deze manier kan worden voorkomen dat, in een tijd van toenemende digitalisering, medische gegevens van de Nederlandse burger te grabbel komen te liggen. Op initiatief van Stichting Privacy First en Stichting Bescherming Burgerrechten begint een groep bezorgde burgers daarom vandaag een grootschalige internetcampagne voor medische privacy.

Huidige systemen waarmee zorgverleners medische gegevens uitwisselen zijn onveilig, omdat ze geen harde begrenzing stellen aan de toegang tot iemands medische dossier. Wanneer een patiënt toestemming geeft om zijn medische gegevens te delen – bijvoorbeeld via het LSP (Landelijk Schakelpunt, het voormalige Elektronisch Patiëntendossier, EPD) – worden diens gegevens vaak toegankelijk voor vele (mogelijk wel tien- tot honderdduizenden) zorgverleners. Deze kunnen vaak zonder voorafgaande controle van de patiënt of zijn arts inzage krijgen in het medisch dossier.

De toestemming die de patiënt voor deze systemen geeft is generiek, en stelt geen beperkingen aan de toegang tot het medisch dossier. Uitbreiding van toegang met extra zorgverleners in de toekomst is mogelijk, en vaak voorzien. Bovendien is de toegang tot het medisch dossier zo ingericht, dat de arts niet meer zelf kan controleren wie toegang krijgt tot welke gegevens. Zorgverleners kunnen zo nauwelijks meer persoonlijk garant staan voor hun medisch beroepsgeheim en de vertrouwelijkheid van patiëntgegevens.

Ondermijning toegankelijkheid van de zorg

Het risico dat vertrouwelijke gegevens over iemands lichamelijke en geestelijke gesteldheid door onzorgvuldigheid of kwade opzet onder ogen van onbevoegden komen wordt groter naarmate de mate van toegang toeneemt. Als artsen  geen directe controle hebben over en zicht hebben op wat er met medische gegevens gebeurt, kunnen patiënten er op hun beurt niet meer van op aan dat wat ze met hun arts bespreken niet onder ogen komt van derden. Dit ondermijnt de vertrouwensrelatie tussen arts en patiënt en bedreigt daarmee de toegankelijkheid van de zorg.

Zeggenschap terug waar deze hoort: bij arts en patiënt

Een systeem waarbij de zeggenschap van de arts en de patiënt over de toegang tot medische gegevens wel in stand blijft is technisch en praktisch haalbaar. De campagne voert  specifieke toestemming aan als noodzakelijke voorwaarde voor uitwisseling van medische gegevens. Hierbij maken de arts en de patiënt goede afspraken over de uitwisseling van gegevens. Een fijnmazige, specfieke toestemming is essentieel voor het waarborgen van vertrouwen in en toegankelijkheid van de zorg.  Arts en patiënt moeten samen precies kunnen bepalen welke gegevens voor wie inzichtelijk zijn. Zo houden zij de controle over de uitwisseling van gegevens.

Een nieuwe discussie is hard nodig

Bij politiek en bestuurders dient het besef te ontstaan dat ook bij het digitaal uitwisselen van gegevens het recht op zeggenschap van de patiënt over wie welke gegevens kan inzien, gegarandeerd moet en kan worden. En dat een doelmatige uitwisseling van gegevens tussen zorgverleners die bij een behandeling betrokken zijn – maar niet met meer zorgverleners dan nodig – prima mogelijk is. Om een betere garantie van privacyrechten in de praktijk te waarborgen, vraagt de campagne patiënten hun arts aan te schrijven om specifieke toestemming mogelijk te maken. Bij systemen zoals het LSP kan dat niet.

Via de website van de campagne kunnen mensen een zeggenschapsbrief aan hun arts sturen, waarmee zij kunnen aangeven aan welke voorwaarden de uitwisseling van hun medische gegevens moet voldoen. Hiermee kunnen artsen hun belangenorganisaties en ICT-leveranciers oproepen om specifieke toestemming mogelijk te maken. Omdat zorgverleners wettelijk verantwoordelijk zijn voor het medisch beroepsgeheim, verwachten de initiatiefnemers dat zorgverleners aan de oproep in de brief zullen voldoen.

Een Missie Statement, ondertekend door onder andere het Nederlands Juristen Comité voor de Mensenrechten, de Johannes Wier Stichting en Bits of Freedom, roept beleidsmakers, bestuurders en ICT-leveranciers in de zorg op om specifieke toestemming mogelijk te maken en weer het leidende principe bij zorgcommunicatie te maken.

Red uw medische privacy: ga naar SpecifiekeToestemming.nl!

Bekijk hieronder de promo van de campagne:

Gepubliceerd in Medische privacy
Pagina 1 van 3

Onze Partners

logo demomedia
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
 
 
banner ned 1024px1IIR banner
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100logo CPDP 2017

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon