donatieknop english

"Privacyvoorvechters hebben geen goed woord over voor de plannen van Achmea om verzekeringskortingen te geven in ruil voor persoonlijke gegevens. "Privacy-discriminatie" wordt genoemd, en het plan zou een "gevaarlijke ontwikkeling" zijn.

Privacy als ruilmiddel

De plannen van Achmea, maar ook intiatieven als die van ING om klantgegevens te verkopen, zorgen ervoor dat 'privacy een ruilmiddel wordt', stellen zowel Reinout Barth van PrivacyBarometer als Vincent Böhre van de stichting Privacy First.

Privacydiscriminatie

"Een dergelijk plan is privacydiscriminatie", zegt Böhre. "Het zorgt ervoor dat iemands privacy niet meer vanzelfsprekend is, maar iets dat is af te kopen. Daardoor betalen rijke mensen en mensen die geven om hun privacy méér voor een verzekering dan wie het niet uitmaakt."

Die conclusie ondersteunt ook Barth van PrivacyBarometer. "Privacy gaat zo geld kosten, terwijl het toch een recht blijft. Wil je dat echt een voorrecht maken voor mensen die het wel willen of kunnen betalen?"

Ook digitale burgerrechtenorganisatie Bits Of Freedom schrijft dat in een blogpost. "Privacy is niet dood, maar het wordt wel voor de rijken." BoF doelt daarmee niet op de korting, maar op het feit dat Achmea de gegevens voor 'een groter doel' verzamelt.

Vrijwillig of niet?

Dat klanten de keuze wel zelf kunnen maken, vinden zowel Barth als Böhre positief. "Dat is gelijk ook het enige positieve aan het plan", zegt die eerste. Böhre beaamt dat: "Dat het opt-in is, is goed. Maar dat moet het wel altijd blijven."

(...)

'Function creep'

Alle organisaties waarschuwen bovendien voor 'function creep', een term die betekent dat er iets anders met de gegevens gebeurt dan aanvankelijk de bedoeling was.

Zo kunnen alle gegevens door de politie of opsporingsdiensten worden opgevraagd. Barth (PrivacyBarometer): "Je neemt een kastje in je auto omdat je daarmee korting krijgt, maar later blijkt dat de politie die gegevens ook wel handig vindt voor opsporingsdoeleinden."

Veranderingen in de voorwaarden

Bovendien kan er in de toekomst van alles veranderen in de voorwaarden van de verzekeraar. Die kan bijvoorbeeld in een keer beslissen dat die gegevens nu ook door mogen worden verkocht, bijvoorbeeld aan adverteerders.

"Daar heb je dan niet voor getekend, maar die gegevens blijven jaren bewaard zodat ze alsnog gebruikt mogen worden."

(...)

Big data

De privacyvoorvechters zijn niet fel tegen 'big data', maar niet in de huidige vorm. Barth: "Big data is waardevol als je het niet toepast op de individuele gebruiker. Adviseer de overheid dan bijvoorbeeld welke gebieden onveilig zijn."

Niet persé slecht

Ook Böhre is niet persé tegen het plan van Achmea. Daar moeten echter wel waarborgen aan zitten. "Je moet de data uiteraard versleuteld opslaan", zegt hij. "Privacy by design, dus zorgen dat de anonimiteit wordt meegenomen in het ontwerp van het systeem. En je zult moeten zorgen dat iedere medewerker die bij de data kan grondig wordt gescreend.""

Bron: http://www.pcmweb.nl/nieuws/privacy-organisaties-fel-tegen-omstreden-plannen-achmea.html,
4 oktober 2015. 

Gepubliceerd in Privacy First in de media

Een groeiend aantal automobilisten heeft een zogeheten dashcam: een camera op het dashboard in de auto. EenVandaag liet voor- en tegenstanders aan het woord, waaronder Privacy First voorzitter Bas Filippini. Bekijk hieronder de hele reportage: 

Gepubliceerd in Privacy First in de media

Dashcams in auto's worden steeds populairder, met alle privacyrisico's van dien. BNR Nieuwsradio legde haar luisteraars de stelling voor dat "dashcams verplicht zouden moeten worden". Driekwart van de luisteraars bleek het hiermee oneens. Beluister hieronder de telefonische reactie van Privacy First voorzitter Bas Filippini of klik HIER voor de hele reportage bij BNR:

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"De opkomst van de dashboard-camera is onstuitbaar. Juridisch zijn er haken en ogen, zeker op wintersport.

Handig. Terwijl de auto op de oprit staat, snort een kleine camera op het dashboard rustig verder. Zo kun je achteraf altijd zien wie er met zijn sleutel over je lak heeft gekrast, of wie de deur van de auto heeft opengebroken om die vergeten laptop van de bijrijdersstoel te plukken.

Maar mag dat eigenlijk wel, zo'n camera urenlang laten lopen? Die vraag wordt steeds actueler nu de dashboard-camera, kortweg dashcam, een onstuitbare opmars doormaakt. Het apparaat is vooral populair om bijzondere ritten te filmen. Dat je bij aanrijdingen kunt bewijzen dat je toch écht van rechts kwam, is mooi meegenomen. Een kans waar politie en verzekeraars op inspelen.
(...)
Wie wil weten of het filmwerk legaal is, zal de vraag moeten beantwoorden waarvoor hij de beelden gebruikt, legt ICT-jurist Arnoud Engelfriet uit. Wie met de camera bewijsmateriaal wil verzamelen bij aanrijdingen, mag vrijwel onbeperkt filmen. Maar bij het parkeren komen al snel de privacyregels in het geding, stelt Engelfriet. Verzekeraars en camerabouwers adviseren om óók te filmen als je auto lange tijd op dezelfde plek staat. Op de eigen oprit bijvoorbeeld. Zo betrap je immers inbrekers en mensen die een parkeerongelukje veroorzaken.

Juridisch ligt dat gevoelig. De dashcam kan op zo'n moment gezien worden als een vaste camera. En dan moet je volgens de privacyregels een waarschuwingsbordje met de tekst 'camerabewaking' ophangen, stelt Engelfriet. Een woordvoerster van het College Bescherming Persoonsgegevens gaat zelfs nog een stap verder. Als je filmt, moet je dat altijd kenbaar maken, stelt ze. Een motorrijder met een camera op de helm, is voor voorbijgangers nog wel herkenbaar. Maar een auto met een camera zou eigenlijk ook tijdens het rijden voorzien moeten zijn van het bordje 'camerabewaking'. Hoe dan ook, in werkelijkheid negeren particulieren deze regels massaal. (...)

Juist op het internet gaat het vaak mis met de combinatie privacy en dashcams. (...) Op de beelden van de dashcam staan immers ook herkenbare gezichten van voorbijgangers en leesbare kentekens.

Een inbreuk op de privacy, volgens de wet. Waakhond Privacy First pleit daarom bij monde van jurist Vincent Böhre voor 'slimme' software in de camera's die kentekens en gezichten meteen onherkenbaar maakt. "Zet er een beveiligingssleutel op. Heb je een aanrijding, dan kunnen verzekeraar, politie of jijzelf met die sleutel de kentekens altijd weer leesbaar maken."

Wie de regels in Nederland ingewikkeld vindt, moet de dashcam op weg naar de wintersport maar helemaal uit laten. In Duitsland is de camera een juridisch wespennest. Zo bepaalde een Duitse rechter dat je voor toeristisch gebruik gerust een camera op je dashboard of op je motorhelm mag monteren. Maar als je de beelden later op internet wil zetten, ben je al bij voorbaat illegaal bezig. Ook het gebruik van de beelden om bij ongelukken aan te tonen dat je onschuldig bent, gaat soms te ver, oordeelt de Duitse rechter.

In Oostenrijk en Luxemburg is het gebruik van de camera's, net als in Portugal, zelfs helemaal verboden, waarschuwt de ANWB. Boetes kunnen oplopen tot enkele duizenden euro's."

Bron: BN/DeStem, Brabants Dagblad, De Stentor, Deventer Dagblad, Dagblad Flevoland, Apeldoornse Courant, Dagblad de Limburger, Gelders Dagblad, De Gelderlander, Limburgs Dagblad, Nieuw Kamper Dagblad, Sallands Dagblad, Veluws Dagblad, Zutphens Dagblad, Zwolse Courant, Twentsche Courant Tubantia, Eindhovens Dagblad, Provinciale Zeeuwse Courant, 14 februari 2015.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

Door onze gastcolumnist.

Verzekeringen: uw hele leven draait om verzekeren. Van alle kanten wordt u bestormd met informatie dat het leven gevaarlijk is van de wieg tot het graf. U maakt of veroorzaakt ongelukken, letselschade, er lopen dieven en brandstichters rond, u kunt zonder inkomen komen te zitten, uw huis heeft te lijden onder lekkages, enz. En daarom moet u zich verzekeren. Wat wij echter vergeten is de basis: een verzekering sluit u af om financiële compensatie te krijgen voor de (soms verplichte, wettelijke) aantoonbare schade. Het gedachtegoed hierachter was dat schade en risico collectief door de hele gemeenschap zouden worden gedragen.

De praktijk wijst iets anders uit. Grote Verzekeringsmaatschappijen hebben een dusdanige status verworven dat men alles over een individu wil weten alvorens tot (soms zeer geringe, of zelfs helemaal geen) compensatie over te gaan. Uw privacy is in het geding terwijl Verzekeringsmaatschappijen en anderen zich tegoed doen aan uw input. Hieronder een aantal zorgwekkende tendensen:

De (lokale) overheid geeft informatie door omtrent uw verhuizing zonder dit vooraf bij u te hebben gemeld. Het Zilveren Kruis bijvoorbeeld ontvangt uw adreswijziging automatisch via De Gemeente Basisadministratie.

Het landelijk Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) lijkt voorlopig van tafel, maar de media melden dat artsen het EPD erg gemakkelijk vinden. Ook is men (wie eigenlijk?) van mening dat 300 miljoen in het project gestopt en nu vervlogen blijkt en dat is zonde. Het besluit van de Eerste Kamer ten spijt. Wat niet wordt vermeld is dat er diverse regionale artsenpraktijken zijn opgezet met een geheel eigen systeem waar geen Verzekeraar aan te pas komt en waar informatie dus ook niet gekoppeld wordt.

Geld blijkt een drijfveer om u consequentieloos in kaart te brengen en er dik aan te verdienen, zonder enige vorm van compensatie. Wij zijn van mening dat nader onderzoek is geboden op misbruik, overmatig gebruik en geldzucht. Denk aan aandeelhouders maar bijvoorbeeld ook periodieke medische onderzoeken van intieme delen. Oproepen voor verplichte baarmoederhals- en borstkankeronderzoeken. Als u wegblijft zonder u af te melden ontvangt u een boze brief. Hoezo? U had zich immers niet aangemeld. Zo vernamen wij dit jaar van vijf vriendinnen dat zij het preventief kankeronderzoek hebben ondergaan waarvan drie dames vervolgens werden opgeroepen voor nader onderzoek in het ziekenhuis omdat zij in de gevarenzone zouden zitten. De drie vrouwen bleken niets te mankeren, maar waren wel dagen ongerust en bang en ondergingen veel stress. En dit terwijl Verzekeringsmaatschappijen bepaalde behandelingen niet meer willen vergoeden zodra deze te duur worden, omdat de behandeling te intensief en te kostbaar zou zijn.

Wat schetste onze verbazing toen wij een busje wilden huren? Naast ons rijbewijs (het gaat notabene om rechtsgeldige legitimatie) moesten wij ook opeens ons paspoort overleggen, want, aldus de baliemedewerkster, ingeval van diefstal van het busje keert de Verzekering anders niet uit. Immers, Polen en Roemenen zouden anders niet meer te traceren zijn.

Een vrouw maakt tienduizenden guldens van haar eigen rekening over op de rekening van haar man bij een grote Verzekeringsmaatschappij na een adviesgesprek met een vertegenwoordiger inzake pensioenvoorzieningen ZZP'ers. Na het woekerpolis-schandaal besluiten man en vrouw dat het geld op de rekening van de vrouw moet worden teruggestort en zij voegt akkoord van haar eega bij de brief, inclusief kopieën van beider paspoorten. De Maatschappij wil niet uitkeren omdat het geld staat geparkeerd op de rekening van de man. De vraag rijst bij ons waarom deze maatschappij wel het geld zondermeer accepteert van de rekening van de vrouw en niet navraagt waarom het geld van de ene rekening naar de ander wordt overgemaakt en evenmin om een verklaring van beider partijen vraagt. Kennelijk is alleen de ontvanger belangrijk?

Dan de "onschuldige gevallen": na het geven van uw privé-informatie en toelaten van taxateurs in uw huis wordt slechts een kleine som geld uitgekeerd. En vaak helemaal niet onder het mom van ouderdom, slijtage, achterstallig onderhoud enz. Spelregels worden jaarlijks gewijzigd en deze regels zijn zelden in uw voordeel. U kunt natuurlijk altijd opzeggen en naar de volgende Verzekeringsmaatschappij stappen die trouwens net zulke onzinnige uitsluitsels verzint. Waarom geven wij al onze gegevens prijs en betalen wij keer op keer premie? U dient als gegevensbron en melkkoe voor de Verzekeringsmaatschappij: wie bent u, hoe is uw gedrag, hoe vaak heeft u schade, enz. Bovendien doet men, ondanks deze schat aan informatie, er alles aan om de schade niet of nauwelijks te dekken. Er wordt veel winst gemaakt ten koste van uw privacy, uw gezondheid en uw geld en goederen.

De vragen die wij graag beantwoord willen hebben zijn:

a. Hoe is de privacy van het verzekerde individu gewaarborgd?

b. Wat doen Verzekeringsmaatschappijen met uw gegevens?

c. Wat doet men met de aan de Verzekeringsmaatschappij gerelateerde (denk aan oneigenlijk gebruik door medici) ondernemingen die aan dit systeem gerelateerd zijn en wat zijn de gevolgen voor het individu op lange termijn?

d. Waarom werkt de overheid mee aan informatievoorziening aan grote Verzekeringsmaatschappijen en wat is het belang hierin voor beide partijen?

e. Hoe kan het dat te pas en te onpas regels worden gewijzigd door de Verzekeringsmaatschappijen ten nadele van de verzekerde, dat uw privacy niet privé blijkt en dat u in veel gevallen niet voldoende wordt gecompenseerd?

Wie fraudeert hier? Wij allen? Het samenbrengen van uw gegevens door de Maatschappijen, de controle of juist uitblijven van controle en het niet uit willen keren of te weinig compenseren door verzekeraar aan verzekerde(n) staat in een totaal andere verhouding dan een kleine oplichter, zoals een jongere waarvan voor de zoveelste keer een dure camera is gestolen tijdens de vakantie. Idem dito voor het declareergedrag van medici.

Wie het weet mag het zeggen.

Gepubliceerd in Columns
zaterdag, 09 april 2011 17:01

Het Knoppenmonster: Banken en Verzekeringen

Door onze gastcolumnist.
 
Stelt u zich eens voor dat u uw (woon)lasten niet meer kunt betalen zodat uw gas, water en licht worden afgesloten, dat u vervolgens uw huis wordt uitgezet en dat uw banktegoed wordt bevroren. Daar komt nog bij dat u uitsluitend mag pinnen in een levensmiddelenzaak als bijvoorbeeld de buurtwinkel A&H ergens in Amsterdam waar cash geld niet meer wordt geaccepteerd “omwille van de veiligheid”. Wat een scenario. U heeft geen onderdak meer, maar ook geen middelen en mogelijkheden om in uw basisbehoeften te voorzien. U bent totaal afhankelijk geworden van goodwill uit uw directe omgeving.

Let op, lieve mensen: dit scenario is veel dichter bij dan u denkt.

In maart 2011 verzekerde een trotse Rabobank-medewerker ons dat de Rabobank verwacht dat binnen vijf tot maximaal tien jaar de hele geldstroom totaal gedigitaliseerd is. Als het inderdaad zover komt, dan houdt dit voor u in dat cash geld is verdwenen en dat alles digitaal gaat. De banken maar ook de Overheid weten dan precies waar, wanneer en waaraan u uw geld uitgeeft. Wat een enorme inbreuk op uw privacy!

Wij vragen ons af: waarom deze actie en wat is hier het nut van? Wie is de klant die elke keer braaf het geld op de bankrekening parkeert? Dat bent u! Hoe komt het dat u als klant onmondig wordt gemaakt. Waarom lezen wij niets over dit onderwerp in de krant en horen wij niets op het journaal, anders dan dat de Duitse Bank roept dat het maken van cash geld miljarden kost? Is dit misschien een voorbode of een vrijbrief om het cash geld dan maar te verwijderen uit het circuit?

Dan hebben we ook nog Verzekeringsmaatschappijen zoals bijvoorbeeld Fortis ASR. Ook ASR is er trots op dat men binnenkort het betalingsverkeer zeker tot 95% heeft gedigitaliseerd. Waarom eigenlijk? Binnen de verzekeringswereld wordt tegenwoordig gesproken over een Nieuwe Wereld. Wij vragen ons af: wat houdt deze Nieuwe Wereld in en waar leidt deze toe? Een snelle vraag waarop ongetwijfeld een complex antwoord volgt.

Dan hebben we nog de Overheid en de Belastingdienst. Dit jaar wordt u als noviteit een compleet door de Belastingdienst ingevuld digitaal aangifteformulier voorgeschoteld. Ingeval er sprake is van bijvoorbeeld vast loondienstverband en een standaard hypotheek, is de Belastingdienst in staat om al deze gegevens voor u tot op de cent uit te werken, aldus de reclamespotjes op tv. Heeft u echter toestemming gegeven aan de diverse instanties dat uw privé-gegevens zomaar worden doorgegeven aan de Belastingdienst? Hoe komt de Belastingdienst aan al uw gegevens?

Vroeger was het simpel: we hadden een spaarvarkentje en stopten daar onze centjes in. Als deze vol was, of eerder, dan sloegen wij het varkentje kapot en gingen wij ons te buiten aan aankopen. Als iemand anders het volle varken meenam en dit namens u uitgaf zeiden we: geen denken aan, dat geld is van mij en dat geef ik zelf uit.

Nu brengen wij het geld naar een bank. Wij weten niet wat ermee gebeurt. Bij opname van hoge bedragen moeten wij zelfs braaf aangeven wat wij met het geld gaan doen. Zijn we weer kleuter geworden? Een kleuter echter weet wie vader of moeder is en hoe ze zijn. In het geval van Banken en Verzekeringen of zo u wilt iemand bij de Overheid weet u niet wie het voor het zeggen heeft en hoe men de knoppen hanteert.

Het zou goed zijn om uw stem te laten horen zolang het nog kan. Ga kritischer met uw privé-gegevens om. U mag vragen stellen en voorwaarden creëren. U bent een volwassen klant en u mag dus keuzes maken die goed voor u zijn. U bent immers geen kleuter meer.

Gepubliceerd in Financiële privacy & PSD2

Onze Partners

logo Voys Privacyfirst
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
banner ned 1024px1
logo demomedia
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100
IIR banner

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon