donatieknop english

Op woensdag 27 april 2011 werd bekend dat er voortaan geen vingerafdrukken meer in gemeentelijke of nationale databanken zullen worden opgeslagen bij de aanvraag van een nieuw paspoort of identiteitskaart. Bekijk hieronder het fragment uit het 8-uur Journaal:

Gepubliceerd in Videocorner

Door onze gastcolumnist. 

Nederland is registratieziek. Als u bij de balie komt van de Overheid, Bank of Verzekering mag (lees: moet) u uw BSN (Burger Service Nummer), rijbewijs of paspoort, geboortedatum, polisnummer enz. afgeven. Als dat overeenkomt en u wordt gevonden in het registratiebestand, is er iemand die u met uw vragen verder helpt. Men weet dan immers wie u bent: een geregistreerde aaneenschakeling van nummers en getallen.

Ook als u telefoneert bent u verplicht om via een labyrint van getallen het menu te doorlopen middels hulp van een robotstemmetje, alvorens u geholpen wordt.

Wij hebben een familielid (wij noemen deze de BOB) die geen toekomst heeft als getrouwd persoon. De BOB is een Hollandse 50-er (blond haar, blauwe ogen, rode wangen), die de pech had ergens in Afrika geboren te zijn. De ouders dachten er indertijd goed aan te doen om bij het verlaten van dat land het originele geboortebewijs uit dat land mee te nemen. Het rommelde er nogal. De BOB heeft weliswaar een Nederlands paspoort, maar de Overheid accepteert het geboortebewijs niet meer ook al gaat het hier om een authentiek document dat voorzien is van authentieke zegels. “Jammer”, zegt de Overheid, “de instantie van het geboorteland moet een nieuw document opsturen waaruit blijkt dat de BOB daar geboren is.” Maar ja, de BOB staat niet meer geregistreerd in Afrika en kan dus niets opvragen of overleggen en mag derhalve niet trouwen. Immers, de ouders hadden het originele document meegenomen. Foutje bedankt. De BOB, kunt u echt bewijzen dat u geboren bent? Dan mag u alsnog trouwen. Dat is het goede nieuws voor vandaag!

Een voorbeeld dat veel mensen raakt is de VOG: een verklaring omtrent goed gedrag. Het is een keurmerk van de Overheid (in dit geval Justitie) voor eenieder die het waagt aan een baan te beginnen, of van baan wil veranderen. Als u al door de sollicitatie heen komt dient u bij steeds meer instanties een VOG te overleggen. Staat uw naam geregistreerd bij Justitie en politie dan heeft u pech: u krijgt de baan waarschijnlijk niet.

Dit is bizar. Immers in Nederland is het (lees: was het) normaal bij verandering van werkgever dat u een getuigschrift meeneemt van voorgaande werkgever(s). Daar waar nieuwkomers begonnen met een baan, kreeg men na een gesprek al dan niet de baan. Het werd gegund of niet.

Het ontslagrecht voorziet er nog steeds in, dat als iemand de wet aantoonbaar heeft overtreden of zich niet gedraagt volgens de geldende bedrijfsregels, deze persoon vervolgens door het bedrijf mag worden ontslagen.

Dankzij de VOG is iemand die een aantekening in het dossier van Justitie en politie heeft, vogelvrij. U komt niet meer aan het werk, ook niet als u opgepakt bent geweest en hiervoor veroordeeld bent en uw straf heeft uitgezeten. De aantekening (ook indien slechts sprake was van een verdenking) blijft nog jaren in het dossier van Justitie zitten. Het is voor de sollicitant ondoorzichtig op welke criteria een VOG wordt afgegeven. Wij kennen provo’s en hippies van vroeger die nu in hoge functies terecht zijn gekomen. Deze mensen maken nu het beleid. Wij vragen ons af: vertrouwt de waard zijn gasten, en zo nee, waarom niet?

Maar wat kan u dat schelen? Nu het goede nieuws: het is binnen uw omgeving dagelijkse kost: kinderen die in aanraking zijn geweest met politie en Justitie, in verband met overmatig drank- en/of drugsgebruik (bijvoorbeeld een party drug), vandalisme enz., hebben een grote kans geen VOG meer te krijgen, dus ook geen werk. De registratie blijft voor kleinere misdrijven vijf jaar bewaard. Hoe zwaarder het misdrijf, hoe langer dit bewaard blijft.

Ziet u de toekomst van uw kind al voor u? Werkeloos en geen uitzicht op beter. Het systeem bewijst dat uw kind niet deugt.

Een aantekening bij Bureau HALT is genoeg om een halt toe te roepen aan de carrière van uw kind. Of wordt het tij nog gekeerd?

Gepubliceerd in Columns
dinsdag, 05 april 2011 18:47

Eerste Kamer torpedeert EPD

Vanmiddag ging eindelijk de langverwachte kogel door de kerk: de invoering van een landelijk Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) werd door de Eerste Kamer met algemene stemmen verworpen. Na 14 jaar en 300 miljoen euro aan investeringen is het landelijke EPD nu aangeland waar het jaren geleden al had moeten zijn: op de Schroothoop der Draconische Wetten. Twee jaar geleden nam de Tweede Kamer hetzelfde plan voor nationale uitwisseling van uiterst gevoelige patiëntengegevens nog in grote meerderheid aan: PvdA, GroenLinks, D66, VVD, ChristenUnie, SGP en CDA stemden toen vóór. Vanmiddag maakten al deze partijen een historische ‘180’. Zelfs het CDA lijkt genezen. Voortschrijdend inzicht? Wie zal het zeggen... In elk geval past deze ontwikkeling in een bredere trend die het laatste jaar gaande is en waarin de politiek steeds meer oog lijkt te krijgen voor de privacy van haar burgers. Privacy First juicht deze ontwikkeling toe en verwacht dat er nog vele andere privacyschendende wetten getorpedeerd zullen worden.

Gepubliceerd in Medische privacy
donderdag, 10 februari 2011 22:37

Britse biometrie-database officieel vernietigd












Eind 2010 besloot Groot-Brittannië om de centrale opslag van biometrische gegevens op te heffen. Op 10 februari 2011 voegde de verantwoordelijke Britse Minister de daad bij het woord en deponeerde hoogstpersoonlijk de laatste hard-drives van de nationale database in een gigantische metaalversnipperaar:

Gepubliceerd in Videocorner
woensdag, 22 december 2010 19:10

Britse biometriedatabase opgeheven

Heuglijk nieuws van onze buren aan de andere kant van de Noordzee: vandaag is het Britse besluit ter afschaffing van ID-kaarten en een nationale biometriedatabase officieel in werking getreden. Dit gebeurde met één pennestreek van Koningin Elizabeth. De verantwoordelijke Britse Minister gaf de volgende toelichting: "De nationale ID-kaart was de overheid op z'n allerslechtst. Het was opdringerig, intimiderend, niet effectief en duur." Goed voorbeeld doet goed volgen. Wanneer volgt Nederland?

Update: meer over dit nieuwsbericht in WebwereldNRC's 'Recht en Bestuur' en NRC Next.

Gepubliceerd in Biometrie
dinsdag, 26 oktober 2010 15:42

Even een pizza bestellen

Bijgaand de beroemdste demonstratie van de gevolgen van de koppeling van databases door bedrijven. 
Deze video van de American Civil Liberties Union (ACLU) is als 'viral' de hele wereld overgegaan en voor zover wij weten zelfs vertoond in het Europese Parlement.

Gepubliceerd in Videocorner
donderdag, 14 oktober 2010 08:40

Gonggrijp: OV-chipkaart draait om database

Bron: Security, 11 mei 2010
Gebruikers die bang zijn dat hun reisgedrag straks wordt vastgelegd in deze database en dat aan de hand daarvan conclusies worden getrokken, hebben juist baat bij een gebrekkige beveiliging. Als de overheid straks zegt dat je bijvoorbeeld in een bepaalde trein hebt gezeten, is dat met een onveilige database veel makkelijker te ontkennen. "Hoe onveiliger de database, des te slechter die zal zijn, des te beter dat is."

Incompetentie

Gonggrijp, die aan de wieg van de Nederlandse hackerconferenties stond, merkt op dat wij als maatschappij baat bij een goed functionerend transportsysteem hebben. "En niet dat deze mensen het verklooien, zodat er straks geen bussen en treinen rijden." In deze gevallen gaat het hem meer om de database dan de beveiliging. De security is echter interessant omdat het de incompetentie van de betrokken partijen laat zien. "Het is een mooie manier om hun totale incompetentie te demonstreren." Het is niet meer dan dat, beveiliging zal volgens Gonggrijp nooit het centrale punt worden.Datzelfde geldt voor de steeds groter wordende verzameldrift van overheid en bedrijfsleven. Het probleem is niet dat bedrijven allerlei informatie verzamelen, maar het feit dat wij het ze als maatschappij geven. "Er is niks pervers aan om alles over je klanten te weten, het is verderfelijk van de maatschappij om ze zover te laten komen."

Gepubliceerd in Mobiliteit
dinsdag, 12 oktober 2010 22:15

"Anoniem reizen in toekomst onmogelijk"

Anoniem reizen is de mogelijkheid voor een individu om zich, onder normale omstandigheden, in een openbare omgeving te kunnen bewegen, zonder dat zijn locatie systematisch en in het geheim voor latere doeleinden wordt opgeslagen. De OV-chipkaart, mobiele telefoon, diensten die je vrienden laten weten dat je in de buurt bent, gratis WiFi en parkeermeters die je vertellen als je meter bijna leeg is, hebben de potentie om deze vorm van privacy weg te nemen. Hierdoor wordt het voor anderen mogelijk om aan de hand van het reisgedrag allerlei zeer persoonlijke vragen te stellen of je hiermee op andere manieren te confronteren.

"Als je je huis verlaat, geef je wat privacy op. Iemand kan je misschien een kliniek zien binnengaan, of ziet je met je secretaris een hotel verlaten." In het verleden kostte het mankracht en moeite om dit soort informatie te bemachtigen. Vandaag de dag en in de toekomst wordt deze informatie stilletjes verzameld door alledaagse apparaten en applicaties, en is beschikbaar voor allerlei partijen, die dit kunnen opvragen of kopen. Of ze betalen een hacker om de reisgeschiedenis van iedereen te stelen, zo stelt de EFF. "Het is deze overgang naar een regime waarin de informatie over je locatie continu, zwijgend en goedkoop wordt verzameld, waar we bezorgd over zijn."

"Ik heb niets te verbergen"
Een vaak gehoord argument is dat mensen die zich aan de wet houden geen privacy nodig hebben. De EFF merkt op dat het niet alleen de overheid, politie of politieke tegenstanders zijn waar bescherming tegen nodig is. Ook werkgevers, collega's, familie of zakelijke concurrenten hoeven niet de details van iemands persoonlijke leven te kennen. "Het beschermen van locatiespecifieke privacy draait om het behouden van waardigheid en vertrouwen als je je door de wereld begeeft." Bepaalde locatiespecifieke informatie zou bijvoorbeeld interessant voor verzekeringsmaatschappijen kunnen zijn, om zo de premie te verhogen. De EFF verwijst naar dit artikel waarin het "ik heb niets te verbergen" argument verder wordt ontkracht.

Om de privacy van burgers te waarborgen, moet daarom al bij het ontwerp van allerlei diensten hiermee rekening worden gehouden. "Nu is het moment om verantwoorde ontwerpen te kiezen en de locatiespecifieke privacy van gebruikers niet op te geven omdat het alleen maar opportuun is." Op wat voor manier mobiele telefoons, OV-chipkaart en creditcards de privacy aantasten, maakt de EFF in dit artikel duidelijk.
Gepubliceerd in Mobiliteit

Centrale databases waarmee overheden van hun burgers kunnen determineren wat ze zijn, doen en willen, ontstaan niet van de ene dag op de andere. Er zijn vele tussenstappen die gemaakt moeten worden voordat het ideaal van een centraal computergestuurde staat mogelijk is. Het artikel hieronder wordt hier gepresenteerd als voorbeeld van hoe zo'n tussenstap wordt gedaan.

SOURCE: The New York Times, Solomon Moore, April 18, 2009

Law enforcement officials are vastly expanding their collection of DNA to include millions more people who have been arrested or detained but not yet convicted. The move, intended to help solve more crimes, is raising concerns about the privacy of petty offenders and people who are presumed innocent.

 

Until now, the federal government genetically tracked only convicts. But starting this month, the Federal Bureau of Investigation will join 15 states that collect DNA samples from those awaiting trial and will collect DNA from detained immigrants — the vanguard of a growing class of genetic registrants.

The F.B.I., with a DNA database of 6.7 million profiles, expects to accelerate its growth rate from 80,000 new entries a year to 1.2 million by 2012 — a 17-fold increase. F.B.I. officials say they expect DNA processing backlogs — which now stand at more than 500,000 cases — to increase.

Law enforcement officials say that expanding the DNA databanks to include legally innocent people will help solve more violent crimes. They point out that DNA has helped convict thousands of criminals and has exonerated more than 200 wrongfully convicted people.

But criminal justice experts cite Fourth Amendment privacy concerns and worry that the nation is becoming a genetic surveillance society.

“DNA databases were built initially to deal with violent sexual crimes and homicides — a very limited number of crimes,” said Harry Levine, a professor of sociology at City University of New York who studies policing trends. “Over time more and more crimes of decreasing severity have been added to the database. Cops and prosecutors like it because it gives everybody more information and creates a new suspect pool.”

Courts have generally upheld laws authorizing compulsory collection of DNA from convicts and ex-convicts under supervised release, on the grounds that criminal acts diminish privacy rights.

DNA extraction upon arrest potentially erodes that argument, a recent Congressional study found. “Courts have not fully considered legal implications of recent extensions of DNA-collection to people whom the government has arrested but not tried or convicted,” the report said.

Minors are required to provide DNA samples in 35 states upon conviction, and in some states upon arrest. Three juvenile suspects in November filed the only current constitutional challenge against taking DNA at the time of arrest. The judge temporarily stopped DNA collection from the three youths, and the case is continuing.

Sixteen states now take DNA from some who have been found guilty of misdemeanors. As more police agencies take DNA for a greater variety of lesser and suspected crimes, civil rights advocates say the government’s power is becoming too broadly applied. “What we object to — and what the Constitution prohibits — is the indiscriminate taking of DNA for things like writing an insufficient funds check, shoplifting, drug convictions,” said Michael Risher, a lawyer for the American Civil Liberties Union.

This year, California began taking DNA upon arrest and expects to nearly double the growth rate of its database, to 390,000 profiles a year from 200,000.

One of those was Brian Roberts, 29, who was awaiting trial for methamphetamine possession. Inside the Twin Towers Correctional Facility in Los Angeles last month, Mr. Roberts let a sheriff’s deputy swab the inside of his cheek.

Mr. Roberts’s DNA will be translated into a numerical sequence at the F.B.I.’s DNA database, the largest in the world.

The system will search for matches between Mr. Roberts’s DNA and other profiles every Monday, from now into the indeterminate future — until one day, perhaps decades hence, Mr. Roberts might leave a drop of blood or semen at some crime scene.

Law enforcement officials say that DNA extraction upon arrest is no different than fingerprinting at routine bookings and that states purge profiles after people are cleared of suspicion. In practice, defense lawyers say this is a laborious process that often involves a court order. (The F.B.I. says it has never received a request to purge a profile from its database.)

When DNA is taken in error, expunging a profile can be just as difficult. In Pennsylvania, Ellyn Sapper, a Philadelphia public defender, has spent weeks trying to expunge the profile taken erroneously of a 14-year-old boy guilty of assault and bicycle theft. “I’m going to have to get a judge’s order to make sure that all references to his DNA are gone,” she said.

The police say that the potential hazards of genetic surveillance are worth it because it solves crimes and because DNA is more accurate than other physical evidence. “I’ve watched women go from mug-book to mug-book looking for the man who raped her,” said Mitch Morrissey, the Denver district attorney and an advocate for more expansive DNA sampling. “It saves women’s lives.”

Mr. Morrissey pointed to Britain, which has fewer privacy protections than the United States and has been taking DNA upon arrest for years. It has a population of 61 million — and 4.5 million DNA profiles. “About 8 percent of the people commit about 70 percent of your crimes, so if you can get the majority of that community, you don’t have to do more than that,” he said.

In the United States, 8 percent of the population would be roughly 24 million people.

Britain may provide a window into America’s genetic surveillance future: As of March 2008, 857,000 people in the British database, or about one-fifth, have no current criminal record. In December, the European Court of Human Rights ruled that Britain violated international law by collecting DNA profiles from innocent people, including children as young as 10.

Critics are also disturbed by the demographics of DNA databases. Again Britain is instructive. According to a House of Commons report, 27 percent of black people and 42 percent of black males are genetically registered, compared with 6 percent of white people.

As in Britain, expanding genetic sampling in the United States could exacerbate racial disparities in the criminal justice system, according to Hank Greely, a Stanford University Law School professor who studies the intersection of genetics, policing and race. Mr. Greely estimated that African-Americans, who are about 12 percent of the national population, make up 40 percent of the DNA profiles in the federal database, reflective of their prison population. He also expects Latinos, who are about 13 percent of the population and committed 40 percent of last year’s federal offenses — nearly half of them immigration crimes — to dominate DNA databases.

Enforcement officials contend that DNA is blind to race. Federal profiles include little more information than the DNA sequence and the referring police agency. Subjects’ names are usually kept by investigators.

Rock Harmon, a former prosecutor for Alameda County, Calif., and an adviser to crime laboratories, said DNA demographics reflected the criminal population. Even if an innocent man’s DNA was included in a genetic database, he said, it would come to nothing without a crime scene sample to match it. “If you haven’t done anything wrong, you have nothing to fear,” he said.

Next Article in US (2 of 17) » A version of this article appeared in print on April 19, 2009, on page A1 of the New York edition.

 

Gepubliceerd in Profiling

'Elke maand kwart miljoen verzoeken om gegevens telecom-gebruikers'

Het CIOT (Centraal Informatiepunt Onderzoek Telecommunicatie) is onderdeel van het Ministerie van Justitie en bemiddelt tussen opsporings-, inlichtingen- en veiligheidsdiensten en de aanbieders van telecommunicatiediensten. Het informatiesysteem van het CIOT wordt dagelijks gevoed met gegevens van 110 aangesloten providers. Bevoegde overheidsdiensten kunnen vervolgens gegevens als naam, adres, woonplaats, ip-adres, e-mailadres en telefoonnummer uit de database opvragen als dat nodig is voor strafvordering, inlichtingenverzameling of hulpverlening in noodsituaties. Ze dienen dan wel een gerechtelijk bevel of een vordering van een bevoegde opsporingsambtenaar te kunnen overhandigen.

Maandelijks ontvangt het CIOT een kwart miljoen aanvragen van opsporingsdiensten, zo vertelde René Bladder van de organisatie deze week tijdens de Ripe 58-bijeenkomst in Amsterdam. Dat zou neerkomen op 3 miljoen aanvragen per jaar en dat is een half miljoen meer dan waar het Ministerie van Justitie rekening mee houdt. Het aantal aanvragen is in de loop der jaren fors gestegen: in 2007 werden 1,9 miljoen verzoeken bij het Ciot neergelegd en in 2006 waren dat er nog 1,6 miljoen.

Bij deze gegevens zijn de aanvragen van de inlichtingendiensten niet meegenomen. In 2005 ontving het CIOT bijvoorbeeld 600.000 aanvragen voor bel-gegevens, maar op basis van een uitspraak van KPN-manager Justitieel Aftappen en Monitoren werd berekend dat daar nog eens 300.000 aanvragen van inlichtingen- en veiligheidsdiensten bijkwamen. Als die cijfers kloppen en de verhouding niet gewijzigd is, zou het totaal dit jaar op 4,5 miljoen aanvragen komen.

Bladder snapt de toename wel: "De rol van telecommunicatiediensten is de laatste jaren zo enorm toegenomen, dat het niet vreemd is dat opsporingsdiensten ook steeds meer geïnteresseerd zijn." Volgens Bladder worden veruit de meeste aanvragen in het kader van het Wetboek van Strafrecht gedaan en is  slechts een beperkt deel bedoeld voor noodhulp of levensbedreigende situaties.

Het totaal kan in de toekomst nog verder oplopen: op 23 juni begint de behandeling van de wet op de  Bewaarplicht Telecommunicatiegegevens. Als deze wet wordt aangenomen kunnen de opsporings-, inlichtingen- en veiligheidsdiensten gegevens nog 12 maanden na dato opvragen. Momenteel is de termijn nog 24 uur. Bladder voorziet dat zijn organisatie de opslagruimte moet vergroten als het voorstel wordt aangenomen. Of het voorstel wordt aangenomen is echter nog onzeker: de Eerste Kamer staat kritisch tegenover het wetsvoorstel.

Update 16.30: Aanvulling dat naast een gerechtelijk bevel ook een vordering van een bevoegde opsporingsambtenaar toegang geeft tot het Ciot-systeem.

 

Gepubliceerd in Profiling
Pagina 6 van 7

Onze Partners

logo Voys Privacyfirst
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
banner ned 1024px1
logo demomedia
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100
Control Privacy
Procis

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon