donatieknop english

Onder de Corona-noodwet heeft het kabinet de mogelijkheid om allerlei beperkende maatregelen in te voeren, waaronder een brede mondkapjesplicht, tenzij de Tweede Kamer dit deze week verwerpt. Vandaag stuurde Privacy First hierover onderstaande email aan de Tweede Kamer: 


Geachte Kamerleden,

Op 19 november jl. heeft het kabinet de Regeling aanvullende mondkapjesverplichtingen covid-19 bij u ingediend. Onder deze regeling zal het dragen van mondkapjes op talloze locaties (waaronder winkels, stations, luchthavens en onderwijs) per 1 december as. verplicht worden. Periodiek zal deze plicht door het kabinet – zonder instemming van het parlement – kunnen worden verlengd. Op basis van de Corona-noodwet heeft u momenteel zeven dagen de tijd om uw vetorecht uit te oefenen en de inwerkingtreding van een brede mondkapjesplicht te voorkomen. Uiterlijk op 26 november as. zult u dit in stemming kunnen brengen en de voorgestelde mondkapjesplicht kunnen verwerpen.

Over het dragen van mondkapjes is al maanden veel maatschappelijke discussie gaande. Standpunt van zowel het kabinet als het RIVM is herhaaldelijk geweest dat het dragen van een niet-medisch mondkapje nauwelijks effectief is ter bestrijding van het coronavirus. Wetenschappers lijken hierover verdeeld. Tegelijkertijd kan het dragen van mondkapjes ook averechts werken, d.w.z. de gezondheid van mensen juist schaden. Waar wel consensus over bestaat is dat het verplicht dragen van een mondkapje in juridische zin een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer en zelfbeschikking vormt. Dit valt daarmee onder het werkterrein van Privacy First. Het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer (privacy) is een universeel mensenrecht dat in Nederland wordt beschermd door zowel internationale en Europese verdragen als door onze nationale Grondwet. Iedere inbreuk op het recht op privacy dient daarom strikt noodzakelijk, proportioneel en effectief te zijn. Zo niet, dan is sprake van een ongerechtvaardigde inbreuk en derhalve een schending van het recht op privacy als mensenrecht en als grondrecht. Zolang het dragen van niet-medische mondkapjes ter bestrijding van het coronavirus niet effectief gebleken is en zelfs averechtse gezondheidseffecten kan hebben, kan van een maatschappelijke noodzaak ter invoering van een algemene mondkapjesplicht geen sprake zijn. Een dergelijke plicht zou dan immers neerkomen op een maatschappelijk experiment met onvoorziene consequenties. Dit past niet in een vrije democratische rechtsstaat. Privacy First adviseert u daarom om de voorgestelde regeling ter invoering van de mondkapjesplicht te verwerpen en het dragen van mondkapjes op vrijwillige basis te continueren.

Hoogachtend,

Stichting Privacy First

Gepubliceerd in Wetgeving

Aanstaande maandag en dinsdag debatteert en stemt de Eerste Kamer over één van de meest verregaande wetten die Nederland ooit gekend heeft. Gisteren stuurde Privacy First in dat verband onderstaande brief (pdf) aan de Eerste Kamer:

Geachte Kamerleden,

Begin deze week vindt in de Eerste Kamer het debat en de stemming plaats over een wetsvoorstel dat de afgelopen maanden terecht veel kritiek en onrust in de Nederlandse samenleving heeft veroorzaakt. Dit wetsvoorstel heet eufemistisch de Tijdelijke wet maatregelen Covid-19 en is beter bekend als de “Spoedwet”, “Noodwet” of “Coronawet”. Sinds de allereerste concept-versie van deze wet (mei 2020) heeft Privacy First diverse malen kritisch commentaar op het wetsvoorstel geleverd. Ons voornaamste punt van kritiek betrof het totalitaire karakter van deze wet: de minister zou per decreet talloze grondrechten kunnen gaan inperken en het parlement zou daarbij grotendeels buitenspel komen te staan. Dit aspect van de wet lijkt inmiddels slechts te zijn “gerepareerd” voorzover het de betrokkenheid van de Tweede Kamer betreft. Ook in de huidige versie van het wetsvoorstel krijgt de minister nog steeds een breed arsenaal aan beperkende middelen tot zijn beschikking. Daarbij staat de Eerste Kamer nog steeds grotendeels buitenspel. De Tweede Kamer zou inmiddels een “bekrachtigingsrecht” bij maatregelen onder de wet hebben, maar bij nader inzien blijkt dit slechts een verwerpingsrecht onder hoge tijdsdruk. Hieronder lichten wij dit kort toe.

Corona-noodwet als menukaart voor talloze inperkingen van grondrechten

Evenals eerdere versies biedt het huidige wetsvoorstel nog steeds alle mogelijkheden om talloze vrijheden, grondrechten en mensenrechten verregaand te kunnen inperken. Geen enkel segment van de samenleving blijft daarbij gespaard, denk bijvoorbeeld aan de vrijheid van beweging in de openbare ruimte, het openbaar vervoer, onderwijs en kinderopvang, openbare gelegenheden, horeca, evenementen, sport en recreatie, zorginstellingen etc, alles op straffe van hoge boetes. Getuige alle ontwikkelingen in de afgelopen maanden rijst daarbij inmiddels de vraag of de negatieve maatschappelijke, economische en sociale gevolgen van dergelijke maatregelen de veronderstelde positieve effecten niet verregaand en langdurig zullen (gaan) overtreffen. Naar analogie met vroegere uitspraken van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens: in hoeverre is hier sprake van “destroying society on the ground of defending it?”

Eerste Kamer voortaan buitenspel

Privacy First zal er geen doekjes om winden: zodra u dit wetsvoorstel accordeert, zet u zichzelf als Eerste Kamer gedurende de rest van dit tijdsgewricht grotendeels buitenspel. De Corona-noodwet zal na inwerkingtreding immers voor onbeperkte duur kunnen blijven gelden; periodieke verlenging zal geschieden bij koninklijk besluit en zonder parlementaire goedkeuring. Onder deze wet zullen door de minister (en diens onbekende opvolger(s)) talloze draconische maatregelen genomen kunnen worden, waarbij u als Kamerlid het nakijken zult hebben. Bij iedere nieuwe ministeriële regeling onder de Corona-noodwet zal immers louter de Tweede Kamer het recht hebben om deze binnen een week te verwerpen, waardoor de betreffende regeling niet in werking zal treden (of, bij spoedregelingen, buiten werking zal worden gesteld). Een dergelijk recht krijgt de Eerste Kamer echter niet. Een amendement van die strekking werd in de Tweede Kamer immers recentelijk verworpen.[1] Daarmee heeft de Tweede Kamer de Eerste Kamer in de Corona-crisis buitenspel gezet, in strijd met de systematiek die bijvoorbeeld bij noodsituaties geldt onder art. 103 Grondwet. Los van de vraag of er reeds sprake is van een noodsituatie (quod non), zou dit voor uw Kamer voldoende reden moeten zijn om dit wetsvoorstel geheel te verwerpen.

Tweede Kamer heeft slechts recht van verwerping i.p.v. bekrachtiging van maatregelen

Ten onrechte is de afgelopen tijd (door Kamerleden en zelfs door de Raad van State) gesuggereerd dat maatregelen onder de Corona-noodwet pas in werking kunnen treden nadat de Tweede Kamer hiermee heeft ingestemd.[2] De betreffende passage in het huidige wetsvoorstel (art. 58c lid 2-3) leest echter als volgt: “Indien binnen [een week] de Tweede Kamer besluit niet in te stemmen met de regeling, vervalt deze van rechtswege.” (onderstreping toegevoegd) Dit is dus geen recht van bekrachtiging, maar een recht van verwerping dat actieve besluitvorming vergt, dit alles onder hoge tijdsdruk. Hoe zal dit uitpakken tijdens het Kerstreces? Zie ter vergelijking het bekrachtigingsrecht zoals dat bij noodmaatregelen geldt onder art. 176 Gemeentewet. Het is aan uw Kamer om de interpretatie en toepassing van art. 58c lid 2-3 onder het huidige wetsvoorstel te laten verduidelijken. Tevens adviseert Privacy First u om alsnog een sterker bekrachtigingsrecht voor zowel de Tweede als Eerste Kamer af te dwingen en daartoe het huidige wetsvoorstel te verwerpen. Het behoud van onze vrije democratische rechtsstaat is daarmee het meest gediend.

Hoogachtend,

Stichting Privacy First

 

[1] Zie Kamerstukken II, 2020-2021, 35526, nr. 49.
[2] Zie de plenaire vergadering over het wetsvoorstel in de Tweede Kamer, 7-8 oktober 2020. Zie tevens de brief van de vice-president van de Raad van State met voorlichting over het wetsvoorstel d.d. 22 oktober 2020, Kamerstukken I, 2020-2021, 35526, nr. F, p. 10 (1e alinea) en p. 12 (1e alinea).

Gepubliceerd in Wetgeving

Geachte Kamerleden,

Het kabinet heeft een voorstel voor een noodwet ingediend die regeren per decreet voor langere tijd, op basis van niet-gespecificeerde criteria, informatie en data, mogelijk maakt. Indien u voor deze wet stemt, zet u zichzelf volkomen buitenspel, heft u feitelijk uw eigen bevoegdheden op en geeft u het kabinet en de bevoegde minister vrijwel absolute macht en een carte blanche.

Reeds eerder heb ik aangegeven wat de implicaties van het eerste concept-ontwerp van deze noodwet zijn voor onze samenleving en dat deze gebaseerd is op verkeerde uitgangspunten, een ministerieel decreet, gebrek aan noodzaak en proportionaliteit. Het kabinet heeft vervolgens aangegeven te hebben “geluisterd” naar de kritiek van de Raad van State, maar juist de essentiële onacceptabele zaken overeind gelaten:

- De criteria aangaande de uitgangspunten, de invoering en maatregelen zijn niet vastgelegd en kunnen niet democratisch worden getoetst door het parlement. Een criterium als "dreiging" is al genoeg om draconische ongrondwettelijke maatregelen te implementeren en de wet te activeren.

- De bepalingen aangaande de ministeriële bevoegdheden bieden ruimte voor totale willekeur en ongrondwettelijk optreden. Het parlement mag meekijken maar niet meebeslissen, wat ze er ook van vindt.

- De absurde boetes die direct aan personen en indirect aan bedrijven kunnen worden opgelegd inclusief strafblad en onthouding van een verklaring omtrent gedrag (denk aan hypotheek, opstarten bedrijf etc) blijven van kracht. De minister kan de boetes middels een last onder dwangsom verder opvoeren.

- De looptijd van 6 maanden die per koninklijk besluit telkens met 3 maanden verlengd kan worden. Daarnaast kunnen individuele maatregelen langer doorlopen. Het kabinet kan zonder toetsing of duidelijke criteria de noodwet op elk moment van kracht laten zijn.

Professor Wim Voermans heeft deze zaken uitstekend verwoord in zijn weblog. Privacy First adviseert daarom dit huidige wetsvoorstel niet aan te nemen.

Indien alsnog een dergelijke wet noodzakelijk wordt geacht, zou het moeten gaan om een proces/kaderwet vanuit de volgende condities:

Algemeen

1) Het uitgangspunt moet een brede noodwet voor algemene noodsituaties zijn. Vanuit volledige transparantie in uitgangspunten, doelstellingen en meetmethoden.

Democratische toetsing 

2) De Tweede Kamer moet een normaal bekrachtigings- en amendementsrecht hebben met een ruime meerderheid van stemmen en dit geldt ook voor instemming van de gemeenteraden voor plaatselijke regelingen. Het ministerieel decreet moet uit deze wet.

3) Alle mogelijke maatregelen in de vorm van ministeriële regelingen die een inbreuk (kunnen) vormen op grondrechten moeten voorgelegd worden aan de Eerste en Tweede Kamer en met een ruime meerderheid van tweederde in stemming worden gebracht. Denk hierbij onder andere aan:
a. Structurele invoering van abnormale sociale normen
b. Een nieuwe (plaatselijke) lockdown
c. De inperking van het demonstratierecht (denk aan framing als “evenement”) 
d. Uitstel van verkiezingen
e. Uitbreiding van bestrijdingsmaatregelen en quarantaine
f. Maatregelen inzake verplichte opname, medicatie en vaccinatie
g. Maatregelen achter de voordeur
h. De beperking van personenvervoer en reis- en verblijfsmogelijkheden van burgers
i. De inzet en gebruik van biometrische gezondheidsapps of middelen als toegang tot de samenleving
j. Het verplicht tracken en tracen van burgers
k. Het bezoekrecht in verpleeg- en verzorgingstehuizen
l. Etc.

4) Toetsing door beide Kamers dient te geschieden op basis van een legitieme doelstelling, strikte noodzaak, proportionaliteit en subsidiariteit en onderbouwd door transparante en heldere criteria. Daarnaast moeten andere vakgebieden meegenomen worden inzake de economische en sociale effecten van maatregelen.

5) De gemeenteraden moeten op lokaal niveau regelingen kunnen toetsen en plaatselijk implementeren.

6) Boetes herijken, gevangenisstraffen en strafblad eruit en/of opnieuw bepalen waar mogelijk.

Crisis Management Teams 

7) De rol van wetenschappelijke adviescolleges zoals in deze wet het RIVM / WHO moet sterk worden teruggebracht en onderdeel zijn van een veel breder platform van vertegenwoordigers in de samenleving. Tevens moeten alle leden van het in te stellen crisisteam en onderliggende teams gescreend worden op (dwars)verbanden met het (medisch) industrieel complex of andere (in)directe zakelijke belangen.

Transparantie

8) Het gebruik van een technocratisch dashboard en digitale ondersteuningsmiddelen en het werken met data en cijfers dient volledig transparant te zijn voor elke burger inclusief de onderliggende uitgangspunten en databronnen. Deze dienen op een speciale website voor alle burgers en het parlement real-time beschikbaar te zijn, met eenduidige rapportages inzake het totale beeld van het aantal besmettingen, immuniteit, opnames, mortaliteit en multiple causes in relatie tot een eenduidige doelstelling.

Anti-censuur bepaling 

9) Alle mogelijke behandelmethoden, medicatie en vaccinatie-onderzoeken en resultaten dienen te worden bijgehouden en gepubliceerd op een speciale website, voorzien van peer reviews en studies die volledig onafhankelijk zijn. Inbreng van andere specialismen binnen de samenleving moet kunnen worden toegevoegd. De één waarheid narrative van de WHO en andere beïnvloeders van beleid moet zoveel mogelijk worden voorkomen.

Verhoging directe controleerbaarheid en transparantie overheid

10) In het kader van de transparantie dienen WOB-verzoeken versneld te worden afgewikkeld. Hiervoor moet extra capaciteit worden gereserveerd.

Europese aanbestedingen & afrekenbaarheid beleid 

11) De minister / kabinet heeft de verplichting vooruitlopend op een mogelijke nieuwe crisissituatie de capaciteit in de gezondheidszorg op peil te hebben en een duidelijke begroting met daarin alle te maken kosten, ook voor inkoop van medicatie en behandelmethoden of vaccins transparant te vermelden en waar nodig te verantwoorden door goedkeuring van de Eerste en Tweede Kamer. Uitgangspunt voor alle maatregelen is immers altijd de capaciteit in de gezondheidszorg geweest!

Looptijd wet en onderliggende maatregelen

12) De looptijd van een noodwet mag nooit langer zijn dan maximaal 3 maanden (minder mag ook) na goedkeuring van het parlement en verlenging moet worden aangevraagd bij de Eerste en Tweede Kamer met een ruime meerderheid van minimaal tweederde stemmen. 

13) De looptijd van een door de Kamers goedgekeurde ministeriële regeling mag nooit langer zijn dan maximaal 6 weken. Daarna moet verlenging aangevraagd worden bij de Eerste en Tweede Kamer met een ruime meerderheid van minimaal tweederde stemmen.

Kortom: van machtigingswet naar bekrachtigingswet. Nu het kabinet de maatregelen niet meer kan uitleggen aan de burger komt het kabinet met een agenda van angst, dwang en controle. Aangevuld met onvolledige informatie en rapportages. Terwijl juist liefde voor de medemens en het vertrouwen en vrijheid van de zelfstandig denkende burger de capaciteit in de gezondheidszorg heeft gered.

De door het kabinet voorgestelde muilkorfwet voor parlement en burger is ongekend en ongrondwettelijk. Wij doen hierbij dan ook een klemmend beroep op uw eigen verantwoordelijkheid als Kamerlid, ook voor uw kinderen en toekomstige generaties, om de vrijheid hoog te houden en tegen deze wet te stemmen, ook als dat tegen de lijn van uw eigen fractie ingaat.

Privacy First is graag bereid om hierover met het parlement en het kabinet in overleg te treden.

Bas Filippini,
voorzitter Privacy First

Zie voor een verkorte versie van deze brief als videoboodschap https://www.youtube.com/watch?v=XddPI5rVqD8

Gepubliceerd in Wetgeving

Privacy First verschijnt regelmatig in de media, maar meestal zijn dit slechts korte fragmenten, soundbites of oneliners uit langere interviews. Café Weltschmerz vormt hierop een interessante uitzondering: hier neemt men nog de tijd om belangrijke (soms controversiële) onderwerpen uitgebreid te bespreken. Recentelijk sprak Privacy First voorzitter Bas Filippini in Café Weltschmerz over de geplande Corona-noodwet en de Corona-crisis, het belang van het recht op privacy, de rol van technologie en media in onze samenleving en het (dis)functioneren van onze huidige democratie. Bekijk hieronder het hele interview. Een eerder gesprek met Privacy First in Café Weltschmerz vindt u hier.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

Met grote zorg heeft Stichting Privacy First kennisgenomen van de nieuwe Corona-noodwet zoals die gisteren door het kabinet is ingediend bij de Tweede Kamer. Privacy First acht deze wet volstrekt overbodig, ondemocratisch, maatschappelijk ontwrichtend en juridisch onrechtmatig. Hieronder zal Privacy First dit kort toelichten.

Geen nood, dus geen grond voor noodwetgeving

Bij de indiening van noodwetgeving dient allereerst sprake te zijn van een noodsituatie. Het Corona-virus lijkt inmiddels echter grotendeels uit de Nederlandse samenleving verdwenen. Er is in Nederland allang geen sprake meer van een (dreigende) noodsituatie qua zorgcapaciteit. Dus bestaat er geen enkele aanleiding voor het indienen (laat staan parlementair behandelen en goedkeuren) van de Corona-noodwet zoals die vandaag door het kabinet bij het parlement is ingediend. Naar verwachting zal deze situatie ook niet veranderen. Privacy First adviseert de Tweede Kamer daarom om deze noodwet te verwerpen.

In plaats van invoering nieuwe noodwet dienen huidige noodverordeningen te worden ingetrokken

De huidige noodverordeningen zijn reeds te lang van kracht, zijn ondemocratisch en ongrondwettelijk. Zowel de gemeenteraden als het parlement staan hierbij buitenspel. Onlangs betoogde Privacy First daarom in de Telegraaf dat alle noodverordeningen per direct dienen te worden ingetrokken. Vervolgens dient het huidige stelsel van noodverordeningen te worden geanalyseerd en gedemocratiseerd. Een eventuele nieuwe lockdown zou wettelijk alleen mogelijk moeten zijn als tenminste 75% van beide Kamers ermee instemt.

Corona-crisis vergt een gerichte aanpak op lokaal i.p.v. nationaal niveau

Het Corona-virus laat zich niet bestrijden met een “one size fits all” maatregel zoals de voorgestelde noodwet. Zoals ook in Duitsland steeds vaker wordt betoogd vergt dit geen eenzijdige nationale wetgeving, maar specifieke, tijdelijke ingrepen op lokaal niveau, mits strikt noodzakelijk en proportioneel, met lokale democratische goedkeuring vooraf en de mogelijkheid van toetsing door de rechter.

Noodwet is in strijd met de Grondwet en mensenrechten

De eerste concept-versie van de noodwet was een juridisch gedrocht dat de toets aan de Grondwet en de mensenrechten (waaronder het recht op privacy, het huisrecht en de vrijheid van beweging) op geen enkele wijze kon doorstaan. Dit heeft in de maatschappij terecht tot grote onrust, weerstand en rechtszaken geleid. Desondanks maakt het kabinet nu geen pas op de plaats, maar drukt haar totalitaire noodwet-agenda onverminderd door. Privacy First verwacht dat dit de bestaande maatschappelijke onrust verder zal aanwakkeren en zich als een veenbrand door onze samenleving zal blijven verspreiden. Door de nieuwe noodwet dreigen immers nog steeds de volgende draconische maatregelen:

- Juridisch verplichte “veilige afstand” tussen vrijwel iedereen die niet op hetzelfde adres woont. Volstrekt onnodig dreigt hierdoor de “anderhalvemetersamenleving” juridisch verankerd te worden. Dit kan onze samenleving duurzaam ontwrichten. Dit terwijl de ervaring inmiddels leert dat een vrijwillig beroep op de sociale verantwoordelijkheid van mensen ruim voldoende is.

- Regeren per decreet door de minister(s). In de voorgestelde noodwet wordt dit de standaard praktijk en wordt het parlement grotendeels vleugellam gemaakt (zie o.a. art. 58c en bijbehorende toelichting). Dit geldt zelfs voor kwesties die buiten de noodwet vallen. In art. 58s wordt dit eufemistisch een “vangnet” genoemd: “Indien zich een omstandigheid voordoet waarvoor de (...) geldende maatregelen niet toereikend zijn, kunnen bij ministeriële regeling andere maatregelen worden genomen die de kans op verspreiding van het [Coronavirus] redelijkerwijze beperken.” Dit vormt simpelweg een recept voor toekomstig machtsmisbruik op een breed scala aan onderwerpen. 

- Verbod op groepsvorming, evenementen, verplichte hygiënemaatregelen en beschermingsmiddelen, beroepsverboden, verbod op personenvervoer, onderwijs, kinderopvang etc.

- Alles op straffe van hoge boetes en een strafblad.

- De beruchte Corona-app staat weliswaar niet meer in de nieuwe noodwet, maar zal in een apart wetsvoorstel alsnog juridisch verankerd worden. Daarmee blijft de dreiging van massale invoering van deze surveillance app onverminderd hoog.

Privacy First zal alle noodzakelijke maatregelen tegen deze noodwet treffen

Privacy First zal allereerst langs politieke weg de ingediende noodwet verder onschadelijk trachten te maken. In coalitie met andere relevante organisaties zal Privacy First tevens de mogelijkheden verkennen om eventuele inwerkingtreding van deze noodwet juridisch te verhinderen of de noodwet buiten werking te laten stellen.

Gepubliceerd in Wetgeving
maandag, 29 juni 2020 10:30

Grondrechten van burgers op het spel

Opiniestuk Telegraaf

De noodwet die het kabinet wil invoeren ondermijnt de grondwettelijke rechten van burgers en is daardoor volledig buitensporig. Het zogenoemde dashboard, aangestuurd door technocraten in plaats van democraten, zet de maatregelen om in permanente noodwetgeving. Waar ging de lockdown ook al weer over? Over capaciteitsvergroting in de gezondheidszorg. Over 'samen'. Niet over dwang en controle.

Over de uitgangspunten is geen brede maatschappelijke discussie geweest en de basis is nog steeds het nieuwe abnormaal: social distancing en de anderhalvemetersamenleving. Tevens gaat de wet uit van gewenste of verplichte “sociale gedragsregels”. Welke gedragsregels zijn dat? En van wie? Alsof alle 17 miljoen Nederlanders hier consensus over hebben.

Willekeur

Door het ministerieel decreet is deze wet onderhevig aan totale willekeur, op elk moment. Als de “gedragsregel” morgen is dat wij in zwembroek naar ons werk moeten komen, dan moeten we morgen in zwembroek naar ons werk. Ook biedt het decreet aan de repressiekant een open einde voor machtsmisbruik.

Naast het uitschakelen van het democratisch proces geeft deze wet tevens ruim baan aan het RIVM, dat weer de lijn van wereldgezondheidsorganisatie WHO volgt. De WHO is veel legitimiteit kwijt vanwege agendakaping door roofkapitalisten en staatsregimes, het uittreden van de VS en het klakkeloos opvolgen van resultaten uit frauduleuze onderzoeken in de vakliteratuur. Er is nog maar één waarheid: die van de ongekozen WHO. Geen prettig vooruitzicht als dat de norm wordt, vastgelegd in wetgeving.

Het kabinet claimt dat de crisis alleen onder bedwang kan worden gehouden vanuit de toepassing van informatietechnologie en apps. Maar de corona-app kan uitmonden in een sociale deug-app, een toekomstig biometrisch paspoort dat bepaalt waar je wel en niet welkom bent. Het is de voorkant van een digitale controle-infrastructuur. De minister werkt nu samen met Apple, Google en de Belastingdienst. Worden er automatische 1,5-meterboetes voorbereid op basis van locatiegegevens van de grootste privacyschenders van de afgelopen jaren? En dat met de vervalbepaling van liefst een jaar?

Huisvrederecht

In de praktijk betekent deze voorgestelde wet dat het huisvrederecht wordt opgeheven en de bevoegdheden van ambtenaren (lees BOA’s) verder uitgebreid. Iedereen die niet de bewoner is, kan worden opgepakt, beboet of weggestuurd. Ook omstandigheden in het huis kunnen aanleiding zijn tot optreden.

De wet gaat verder uit van diverse verboden op samenkomsten, bezoeken afleggen, reizen, verblijven tot en met het verbieden van handen schudden! Verder zijn er tal van mogelijke eisen aan beschermende middelen en hygiëne, mogelijk uit te breiden naar (verplichte) quarantaine, behandelingen en vaccinatie.

Ondemocratisch

De noodverordeningen zijn al veel te lang van kracht, in strijd met de Grondwet en ondemocratisch. Zowel de gemeenteraden als het parlement staan buitenspel. Dus: hef alle noodverordeningen per direct op, analyseer de tekortkomingen, maak er beleid op en democratiseer dat. En maak een eventuele nieuwe lockdown wettelijk alleen mogelijk als 75% van de Kamer ermee instemt.

Uitstel moet afstel worden.

Wie gaat slapen in een democratie, kan wakker worden in een dictatuur.

Bas Filippini,
voorzitter Privacy First

Gepubliceerd in de zaterdageditie van De Telegraaf, 27 juni 2020: https://www.telegraaf.nl/watuzegt/2035082270/grondrechten-van-burgers-op-het-spel.

Gepubliceerd in Columns

Op zondag 21 juni 2020 werd op het Malieveld in Den Haag door de groepering Viruswaarheid een grootschalig protest tegen de Corona-noodwetgeving georganiseerd. Vele duizenden mensen waren van plan om hier vreedzaam voor hun vrijheid te komen demonstreren. Ondanks een onterecht verbod op deze demonstratie gaven diverse sprekers die voor deze gelegenheid waren uitgenodigd alsnog acte de présence, waaronder Privacy First voorzitter Bas Filippini. Bekijk hieronder zijn gehele toespraak. In de aanloop naar deze demonstratie verscheen Privacy First tevens in het NOS Journaal.

Privacy First zal zich met alle politieke en juridische middelen blijven verzetten tegen totalitaire noodwetgeving, waaronder de Corona-spoedwet. Steunt u ons hierin? Wordt dan donateur van Privacy First!

Update 10 augustus 2020: klik hier voor de Engelstalig nagesynchroniseerde versie van de toespraak.

Gepubliceerd in Wetgeving

Column

In een eerdere column heb ik aangegeven dat deze draconische noodwet de grondwettelijke rechten van burgers ondermijnt en middels een dashboard, aangestuurd door technocraten in plaats van democraten, omgezet wordt in permanente noodwetgeving.

Nederland na 1 juli conform het kabinet:

Jan heeft een verjaardagspartijtje en nodigt zijn ouders, vrienden en bekenden uit. In de supermarkt maakt hij een praatje met een bekende, die zijn app wil checken alvorens het gesprek aan te gaan. Jan voelt zich sociaal onder druk gezet om ook een app te installeren. Buitengekomen krijgt hij van een BOA twee bekeuringen: één voor het schenden van de 1,5 meter en de andere voor het geven van een hand aan een andere bekende die hij tegenkwam. Tevens wordt hem gewezen op zijn leeftijd: hij valt in een risico-categorie.

Hij moet in quarantaine want er verschijnt een rood signaal op zijn net geïnstalleerde app. Hij mag niet meer reizen op straffe van een boete. Hij gaat toch nog even naar het verzorgingstehuis waar zijn ouders zitten maar daar wordt hem de toegang geweigerd. 's Avonds op de borrel thuis wordt aangebeld door twee BOA’s, die uitgerust met wapenstok en pepperspray zijn woning ingaan om te controleren of iedereen zich aan de regels houdt. Aangezien dat niet het geval is krijgen alle aanwezigen een bekeuring en Jan als organisator op de besloten plaats (zijn eigen huis) een zwaardere boete of 2 maanden celstraf. Allen hebben nu een strafblad. Iedereen die geen bewoner is moet vertrekken. Ook zijn nieuwe vriendin, die immers niet in het huis woont en zijn kinderen die bij zijn ex staan ingeschreven.

Heerlijk! Allemaal bij wet geregeld. Wat een geruststelling. Staatsterrorisme.

De eerste opzet van de nieuwe noodwet is schokkend. Enerzijds vanwege het amateurisme in de wetgevingsteksten (afgelopen 10 jaar heb ik niet eerder dergelijk broddelwerk gezien) en anderzijds vanwege de uitgangspunten en inhoud. Het start al met de uitgangspunten, welke veelal gebaseerd zijn op de waan van de dag en niet in het licht staan van onze democratische staatsinrichting:

  • Het classificeren van de huidige epidemie als klasse A epidemie. Wellicht gold dat een aantal maanden geleden. Inmiddels is dit op basis van de huidige ervaringscijfers en ontwikkelingen totaal geen proportionele stelling. Gezien het feit dat de besluitvorming in de Taskforce geheim is en er geen Wob-verzoeken worden ingewilligd is er sprake van willekeur in de aanpak en classificatie.
  • De Orwelliaanse framing inzake social distancing als basis voor “sociale (gewenste) gedragsregels”. Notabene social responsibility onder de burgers heeft de uitbraak onder controle gebracht. Deze wet gaat dus nog steeds uit van de Newspeak anderhalve-meter-samenleving die extreme beperking van de bewegingsvrijheid in onze samenleving tot gevolg heeft.
  • De mogelijkheid inzake flexibel meebewegen en aanpassen aan de situatie onder ministerieel decreet, dus buiten de parlementaire checks en balances. Dit biedt aan de repressiekant een carte blanche voor machtsmisbruik en “function creep”, met andere woorden het steeds verder oprekken van de bevoegdheden en repressie.
  • De centrale en benoemde rol van het RIVM in deze wet en indirect de WHO. De WHO, die meerdere foute inschattingen heeft gemaakt en waarvan de legitimiteit steeds meer ontbreekt door de invloed van enkele grote geldschieters uit dictatoriale regimes en de industrie alsmede de uittreding van de VS. Met als gevolg richtlijnen gebaseerd op bijvoorbeeld een frauduleuze en teruggetrokken publicatie in The Lancet inzake mogelijke goedkope medicijnen. De WHO richtlijnen, door enkelen bepaald, worden op deze wijze direct omgezet in onze wetgeving.
  • De claim dat de crisis vooral onder bedwang is vanuit de toepassing en inzet van digitale (ondersteunende) middelen in plaats van de social responsibility van de burger en de capaciteitsvergroting in de zorg.
  • In de memorie van toelichting vele pagina’s over de Corona-app die er blijkbaar MOET komen. Vanuit de politiek geïnspireerde uitgangspunten is dit de start van een social credit app en dito systeem met uiteindelijk biometrische identificatie als toegangspaspoort naar de maatschappij. Vooral voor reizen en verblijven. Tevens is de app de voorkant van een digitale surveillance infrastructuur.
  • Een vervalbepaling van 1 jaar (!) zodat de noodwetgeving structurele wetgeving wordt.

Vervolgens de zaken die deze wet onder dwang wil afdwingen (gevangenisstraf 1 tot 6 maanden en geldboetes en strafblad):

  • Huisvredebreuk opheffen. Het huis en erf als besloten plaats. Iedereen die niet de bewoner is kan opgepakt en weggestuurd worden. Ook omstandigheden in het huis kunnen aanleiding zijn tot optreden.
  • Uitbreiding en vastlegging bijzondere opsporingsbevoegdheid ambtenaren in de wet geregeld.
  • De risico-inschatting welke nu al tot willekeur en discriminatie leidt, te beginnen met leeftijd met later toevoegingen van andere kenmerken van “gevaar”.
  • Groepsbijeenkomsten waarvan ingeschat wordt dat de “sociale norm” niet gehandhaafd kan worden.
  • Mate en tijdsduur van contact tussen burgers, handen schudden verboden.
  • Reisverbod middels personenvervoer, wellicht uit te breiden met gebruik eigen auto?
  • Bezoekverbod zieken en behoeftigen.
  • Eisen aan beschermende middelen en hygiëne, uit te breiden naar (verplichte) quarantaine, behandelingen en vaccinatie.

Deze wet is een belediging naar alle burgers die vanuit social responsibility weken thuis hebben gezeten om het capaciteitsprobleem in de gezondheidszorg op te lossen (weet u het nog, de reden voor dit alles?). Tevens een belediging naar alle professionele beleidsmakers en rechtswetenschappers die onze rechtsstaat dagelijks vertegenwoordigen en vormgeven. Het bewust aanpassen van wetgeving om structureel de vrijheden van burgers te onderdrukken is staatsterreur en niets anders. Dat is deze wet van dit kabinet: staatsterreur. Ondoordacht en onverantwoordelijk naar de toekomst. Deze wet is fout en stuurt van samen-leving naar apart-leving. Een dergelijke noodwet mag er nooit komen. Dit gaat alleen maar over dwang en controle conform het Chinese model en de afbraak van onze rechtsstaat.

Vanuit deze wet wordt de burger onder andere voor de volgende zaken beboet:

1 maand / geldboete categorie 1

  • 1,5 meter verbod
  • Groepsvorming
  • Publieke plaatsen betreden die niet geopend zijn
  • Deelname aan verboden evenementen.

2 maanden / geldboete categorie 2

  • Overtreding organisatoren in publieke plaatsen
  • Overtreding houders van evenementen
  • Hygiëne/beschermingsovertredingen
  • Overtreding op aanvullende beperkende regels die gesteld worden
  • Overtredingen achter de voordeur indien vrees voor besmetting
  • Overtreding van niet-bewoners en uithuiszetting
  • Overtreding woonzorg bezoek
  • Overtreding toegang kinderopvang
  • Overtreding scholensluiting
  • Specifieke bedrijfssluitingen
  • Diverse overtredingen van bedrijven die zich niet aan de regels houden.

3 maanden / geldboete categorie 3

  • Het (onder druk) verplichten van apps die tracen en tracken buiten de GGD om.


Bas Filippini,
voorzitter Privacy First

Gepubliceerd in Columns

Deze week behandelt de Tweede Kamer een "tijdelijke" Corona-noodwet waardoor de bewegingen van iedereen in Nederland voortaan "anoniem" in kaart gebracht kunnen worden. Eerder uitte Privacy First reeds kritiek op dit plan in een uitzending van Nieuwsuur. In vervolg hierop verzond Privacy First vandaag onderstaande brief aan de Tweede Kamer:


Geachte Kamerleden,

Met grote zorg heeft Stichting Privacy First kennisgenomen van het “tijdelijke” wetsvoorstel informatieverstrekking RIVM i.v.m. COVID-19. Privacy First adviseert u om dit wetsvoorstel te verwerpen wegens de volgende fundamentele bezwaren en risico’s:

Strijdig met fundamentele bestuurlijke en privacy principes

- De maatschappelijke noodzaak voor dit wetsvoorstel ontbreekt. Het Corona-virus ebt momenteel immers weg uit de Nederlandse samenleving. Andere vormen van monitoring zijn reeds voldoende effectief gebleken. De noodzaak voor dit wetsvoorstel is niet aangetoond, en net zomin bestaan er voorbeelden uit het buitenland waar toepassing van vergelijkbare technieken een wezenlijke bijdrage leverde.
- Het wetsvoorstel is volstrekt disproportioneel, want het omvat alle telecom-locatiedata in heel Nederland. Van enige differentiatie is geen sprake. Hetzelfde geldt voor dataminimalisatie: een steekproef zou kunnen volstaan.
- Het wetsvoorstel werkt met terugwerkende kracht vanaf 1 januari 2020. Dit is in strijd met de rechtszekerheid en het legaliteitsbeginsel, zeker omdat deze datum ver vóór de Nederlandse ‘start’ van de pandemie ligt (11 maart).
- De in het wetsvoorstel gekozen systematiek van nadere aanwijzingen door de Minister is ronduit ondemocratisch. Het holt de democratische rechtsstaat en toezicht door de volksvertegenwoordiging verder uit.
- In het wetsvoorstel wordt niet gerept over privacy-by-design of hoe dit toegepast zal worden, terwijl dat juist bij dit wetsvoorstel aan de orde zou moeten zijn.

Alternatieven zijn minder invasief: subsidiariteit

- Privacyvriendelijker alternatieven zijn door de staatssecretaris onvoldoende onderzocht. Heeft zij hierin wel interesse?
- Data bij telecomproviders worden gepseudonimiseerd met een uniek ID-nummer en als zodanig aangeleverd bij het CBS. Massale aantallen gevoelige persoonsgegevens worden hierdoor enorm kwetsbaar. Anonimisering door het CBS gebeurt pas in een later stadium.
- De data worden bij gebruik gefilterd op geografische herkomst. Dit creëert een risico van verboden discriminatie naar nationaliteit.
- Onduidelijk is of men de gebruikte data bij CBS of RIVM zal willen “verrijken” met andere data, met function creep (doelverschuiving) en mogelijk data-misbruik tot gevolg.

Transparantie en onafhankelijk toezicht ontbreken

- De Privacy Impact Assessment (PIA) bij het wetsvoorstel is vooralsnog niet openbaar.
- Onafhankelijk toezicht op de maatregelen en effecten (door een rechter of onafhankelijke commissie) ontbreekt.
- De AVG is wellicht slechts deels op het wetsvoorstel van toepassing, aangezien anonieme data en statistieken van de werking van de AVG uitgezonderd zijn. Dit veroorzaakt nieuwe risico’s op data-misbruik, slechte beveiliging, datalekken etc. Algemene privacy-beginselen zouden daarom in elk geval van toepassing verklaard moeten worden.

Structurele wijzigingen en chilling effect

- Dit wetsvoorstel lijkt nu formeel tijdelijk, maar de geschiedenis rond dergelijke wetgeving leert dat het hoogstwaarschijnlijk permanent zal worden.
- Ongeacht de “anonimiteit” van e.e.a. zullen veel mensen zich door dit wetsvoorstel gemonitord gaan wanen en zich onnatuurlijk gaan gedragen. Het risico van een maatschappelijk chilling effect is enorm.

Gebrekkige methode met grote impact

- De effectiviteit van het wetsvoorstel is onbekend. Het wetsvoorstel vormt in wezen dus een massaal experiment. De Nederlandse maatschappij is echter niet bedoeld als levend laboratorium.
- Anonieme data kunnen middels koppeling alsnog herleidbaar blijken. Ook bij de gekozen drempelwaarde van minimaal 15 eenheden per datapunt is het risico van unieke “singling out” en identificatie waarschijnlijk nog steeds te groot.
- Het wetsvoorstel leidt tot valse signalen en blinde vlekken door mensen met meerdere telefoons, kwetsbare groepen zonder telefoon etc.
- Er is een groot risico op function creep (doelverschuiving), heimelijk gebruik en misbruik van data door andere overheidsdiensten (waaronder AIVD), toekomstige overheden, internationale uitwisseling etc.
- Naast het recht op privacy komen ook andere mensenrechten door dit wetsvoorstel onder druk te staan, waaronder de vrijheid van beweging en het recht op demonstratie. Dit wetsvoorstel kan gemakkelijk leiden tot structurele crowd control die niet past in een democratische samenleving.

Specifieke toestemming vooraf

Naast bovenstaande bezwaren en risico’s betwijfelt Privacy First of het gebruik van telecomdata zoals door dit wetsvoorstel beoogd voor telecom-providers überhaupt rechtmatig is. In de optiek van Privacy First zou daartoe tenminste sprake moeten zijn van expliciete, specifieke toestemming vooraf (opt-in) door de klant in kwestie, danwel van de mogelijkheid van een opt-out achteraf en het individuele recht op verwijdering van alle data.

Het is aan u als Kamerleden om onze maatschappij voor dit wetsvoorstel te behoeden. Bij gebreke daarvan behoudt Privacy First zich het recht voor om juridische stappen inzake deze wet te nemen.

Voor nadere informatie of vragen met betrekking tot bovenstaande is Privacy First te allen tijde bereikbaar op telefoonnummer 020-8100279 of per email: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken..

Hoogachtend,

Stichting Privacy First

Gepubliceerd in Wetgeving

Column

Het accepteren van de Orwelliaanse Newspeak “nieuwe normaal anderhalve meter samenleving” leidt automatisch tot het accepteren van de absurde handhaving ervan. Aangezien dit niet overeenstemt met de Grondwet is de Raad van State geraadpleegd. Talloze ongrondwettelijke maatregelen dreigen nu in een noodwet te worden verankerd. De wereld op zijn kop. Hoe voorkomen wij dat we in een onmenselijke en niet vrije, ondemocratische samenleving terechtkomen? Hieronder diverse ongrondwettelijke maatregelen die in een noodwet dreigen te worden opgenomen op een rij:

  • Implementatie van een surveillance infrastructuur:
    - Ondersteund door Corona- en andere apps
    - Tracking en tracing van burgers middels telecomdata en smartphones
    - BOA’s die onzinnige maatregelen moeten handhaven uitrusten met wapens
    - Reizen op basis van checks en gezondheidsverklaringen

  • Lichamelijke integriteit:
    - Ondermijning en afschaffen van het medisch (beroeps)geheim
    - Verplichte medische behandeling en vaccinatie / biometrische registratie

  • Anonimiteit in de openbare ruimte:
    - 1,5 meter controle met linten, strepen, cirkels etc
    - Scan-auto’s voor parkeren om burgers te traceren
    - Registratie van alle vrijetijdsbesteding in horeca, sport, theater, musea etc
    - Strafblad bij overtredingen
    - Gezichtsbedekking in openbare gelegenheden
    - Ongefundeerde ondermijning van het gebruik van cash geld

  • Recht van samenkomst beperkt en onder druk:
    - Demonstraties effectief onmogelijk
    - Grote politieke bijeenkomsten onmogelijk
    - Geloofsbelijding en sociale structuren onder druk

  • Huisvredebreuk:
    - Ingrijpen achter de voordeur middels kliklijnen, BOA’s en politie-controles
  • Functioneren van democratische rechtsstaat:
    - Weigering om Wob-verzoeken in behandeling te nemen
    - Beperking van rechten van verdachten en advocaten
    - Beperking van openbare rechtszittingen 
    - Functioneren Eerste en Tweede Kamer onder druk
    - Censuur door (sociale) media bij afwijking van officiële narratives.

En als uitsmijter: een onderzoek naar het uitstellen van de verkiezingen…

Dit is volgens mij niet wat wij als burgers willen: een semi-rechtsstaat op basis van een dashboard, aangestuurd door technocraten. Van lockdown naar lockdown onder structurele noodwetgeving. Voor wat nu blijkt een klein percentage sterfgevallen, vaak met een multiple cause. Waar zijn we in vredesnaam mee bezig?

Privacy First gaat uit van eigen keuzes in een vrije omgeving. Wij zijn voor social responsability, niet voor structurele social distancing. Weg met de noodwet en terug naar een menselijke, open en vrije samenleving!


Bas Filippini,
voorzitter Privacy First

Gepubliceerd in Columns
Pagina 1 van 2

Onze Partners

logo Voys Privacyfirst
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
banner ned 1024px1
logo demomedia
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100
Control Privacy
Procis

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon