donatieknop english

"Er zijn grenzen aan de technieken die de overheid mag gebruiken om de burger te controleren. Dat vindt zeventig procent van de deelnemers aan de Stelling van de Dag. U meent dat de controle met waarborgen moet worden omgeven.

Een ruime meerderheid vindt het dan ook een goede zaak dat privacywaakhond Privacy First een rechtszaak tegen trajectcontroles heeft aangespannen omdat de camera's niet alleen hardrijders registreren maar ook alle andere automobilisten die langsrijden en zich netjes aan de snelheidslimiet houden. Volgens Privacy First, dat een nationaal debat over controletechnieken wil houden, is dit onrechtmatig. "De goeden mogen niet onder de kwaden lijden", aldus een lezer. U vindt dat trajectcontrole net als in Duitsland verboden zou moeten worden.

Ook andere technische systemen vindt u onaanvaardbaar, zoals het opslaan van telefoon- en internetgegevens van burgers en het invoeren van het kenteken in parkeermeters, waar de rechter overigens al een stokje voor heeft gestoken. Over het met camera's registreren van kentekens en het opslaan van passagiersgegevens verschilt u van mening. De helft is ervoor, de andere helft is tegen.

Camera's op straat, in winkelcentra, tunnels en dergelijke vindt u echter geen bezwaar. "Het is goed voor onze veiligheid", schrijft iemand. Een ander tekent echter aan dat het niet de bedoeling is dat de camera's registreren "wat voor brood ik koop bij de bakker".

Aanvaardbaar
Zeventig procent van de lezers vindt opslaan van persoonsgegevens en camerabeelden alleen aanvaardbaar als er duidelijke waarborgen zijn, bijvoorbeeld dat ze niet worden misbruikt en dat ze maar kort worden bewaard. "Alleen toestaan indien er duidelijke garanties zijn dat de gegevens alleen voor dat ene doel beschikbaar zijn en alleen voor de juiste dienst", schrijft een lezer.

U bent het er niet mee eens dat dit soort controlepraktijken een noodzakelijk kwaad is en dus zonder meer moet worden aanvaard. Een flinke minderheid van bijna 40 procent vindt echter van wel: "Met alle terreur is het hard nodig, deze controle." Een ander schrijft: "Als er ook maar één zaak wordt opgelost omdat een persoon per ongeluk ergens op een camera staat, vind ik het prima."

Minister Van der Steur (Veiligheid) stelt dat de opsporing van misdrijven wordt bemoeilijk als bedrijven niet meer kunnen worden verplicht telefonie- en internetgegevens van burgers op te slaan. Ruim 60 procent van u is echter niet van deze argumentatie onder de indruk: "Onder het mom van veiligheid wordt een steeds meer totalitaire staat ingevoerd", aldus een lezer, die verwijst naar het boek '1984' over een futuristische dictatuur waarin 'Big Brother' elke burger via een beeldscherm in de gaten houdt.

Ruim zeventig procent van u vindt dat de overheid te veel en te vaak persoonsgegevens opslaat. "Ik vind het te ver gaan, mijn privacy wordt zo op vele terreinen geschonden," schrijft iemand. Meer dan de helft vindt dat bestrijding van misdaad en terreur ook wel zonder dit soort praktijken kan: "Het is nog nooit bewezen dat het opslaan van al deze data heeft geholpen tegen terreur.""
 
Bron: Telegraaf 8 april 2015, p. 18. Tevens gepubliceerd op http://www.telegraaf.nl/watuzegt/23898277/__Burger_ongebreideld_controleren__.html.

Gepubliceerd in Privacy First in de media
dinsdag, 07 april 2015 16:46

Van trajectcontrole naar total control?

Column door Bas Filippini,
voorzitter Privacy First 

Rechtszaak tegen trajectcontrole

Op 28 april as. dient mijn rechtszaak tegen trajectcontroles boven de Nederlandse snelwegen en wellicht in de toekomst alle openbare wegen en weggetjes in Nederland. Trajectcontrole is ooit ingevoerd onder een algemene bepaling in de Politiewet. De vereiste specifieke wetgeving met privacywaarborgen ontbreekt sindsdien nog steeds. Het volgen van alle automobilisten in de openbare ruimte over een langere periode zonder redelijke verdenking van een strafbaar feit is in de optiek van Privacy First een zware inbreuk op de privacy en disproportioneel. Reden waarom dit middel in Duitsland verboden is. Ik heb bewust te hard gereden omdat ik wil aantonen dat de overheid met mijn boete middels trajectcontrole, zonder specifieke wettelijke basis, gebruik heeft gemaakt van onwettig bewijs en dat ik en alle andere Nederlanders onze boete(s) om deze reden terug moeten krijgen.

De laatste jaren wordt de burger vanuit techniek geconfronteerd met steeds meer nieuwe maatregelen van de overheid om diezelfde burger te kunnen controleren. In breder verband wil ik daarom van de rechter weten hoe ver we mogen gaan in Nederland met de controle en spionage van burgers in de openbare ruimte. En, als dit plaatsvindt, onder welke voorwaarden, met welke waarborgen en met welke technologie? De overheid heeft immers tot taak de privacy van burgers te beschermen en hierop alléén inbreuk te maken als dit per doelomschrijving strikt gerechtvaardigd is.

Inmiddels zijn we aangekomen op een kantelpunt waarin technologie leidend is en alle burgers in plaats van potentiële (buitenlandse) spionnen onderwerp van spionage zijn geworden (zie de onthullingen van Edward Snowden). Inkomsten, efficiency en controle zijn daarbij leidend voor de overheid.

In het kort hieronder mijn argumenten tegen trajectcontroles op een rij:

Wettelijke basis ontbreekt

Navraag inzake trajectcontrole leert dat er geen specifieke wettelijke basis voor bestaat. Trajectcontroles zijn ingevoerd onder een algemene politiebepaling (art. 3 Politiewet). Hiermee gaat gepaard dat er geen privacywaarborgen zijn voor de uitvoering van trajectcontroles, tegen misbruik van gegevens, doelbinding etc. Duidelijk toezicht op de gegevens is niet geregeld en ook is het onduidelijk wie er allemaal toegang tot de gegevens heeft en wat ermee gebeurt. Het beheer is neergelegd bij private partijen, waaronder een Amerikaans bedrijf (CSC) dat onder de Patriot Act valt.

Omkering van het klassieke rechtsprincipe

Trajectcontrole is een systeem dat uitgaat van 100% controle, oftewel total control. Bij total control worden middels profiling potentiële verdachten uit de database gefilterd. Met andere woorden, iedereen is een verdachte en wordt gevolgd, ook niet-hardrijders, keurige belastingbetalers etc. Waarvan je verdacht wordt, wordt niet meegedeeld. In een fatsoenlijke rechtsstaat word je echter pas gecontroleerd en gevolgd als je met rede verdacht bent van een strafbaar feit.

Overheid heeft taak privacy te beschermen

Het wordt door de huidige overheidsdienaren volkomen vergeten, maar de overheid staat ten dienste van de burger en niet andersom. Miljoenenverspillende technische speeltjes en experimenten van ICT-bedrijven zijn nog geen reden om deze taak te verzaken en de privacy van de burger niet serieus te nemen noch te beschermen. De overheid is inmiddels de grootste privacyschender en belangrijk hierin is dat de burger geen keuze meer heeft. Privacyschendende systemen en regelgeving worden opgedrongen aan de burger, die middels belastingen voor zijn/haar eigen controle betaalt. Bij commerciële bedrijven is er tenminste nog enige mate van keuzevrijheid, al zal de overheid hierin strak moeten regisseren en optreden waar nodig (zie Google, Facebook etc). Trajectcontrole is naar mijn mening een disproportionele maatregel naar de burger die geen overtreding begaat. Er zijn voldoende privacyvriendelijke alternatieven om op snelheidsovertredingen te controleren.

Trajectcontroles als onderdeel van total control

Trajectcontroles staan niet op zichzelf en zijn inmiddels onderdeel van een enorm controle-apparaat dat zijn weerga niet kent, denk aan ANPR (automatische nummerplaatherkenning), @MIGO BORAS (vriend van wie?) grenscontrole, elektronische slotgrachten rond steden, kentekenparkeren, OV-chipkaarten, reisdatabases, etc. Er wordt als het ware een elektronische gevangenis zonder weerga opgetuigd, waarbij wettelijke waarborgen ontbreken en kentekens en OV-chipkaarten fungeren als elektronische enkelbanden.

Dit staatsapparaat geeft het doorgeslagen controle- een efficiencydenken binnen de overheid weer, waarin de burger geen rol speelt en gewantrouwd wordt. Zoals de waard is... De controlewaanzin in de openbare ruimte gaat steeds verder en zal eindigen achter de voordeur van die verschrikkelijke en lastige burgers, middels slimme energiemeters en 2-weg elektronische apparatuur, sympathiek "The Internet of Things" genoemd. In werkelijkheid een paard van Troje en een democratisch monster, zeker in combinatie met een ander nieuw speeltje binnen de overheid, "Big Data".

Inmiddels heeft de overheid het Orwelliaans genoemde "Servicehuis Parkeer- en Verblijfsrechten" opgericht (dit is geen grap) waarin alle kentekens van alle parkeerders en in de toekomst alle reis- en verblijfsgegevens kunnen worden opgeslagen. De overheid die gaat bepalen wat mijn reis- en verblijfsrechten zijn, met invoering van kilometerheffing via een sluwe omweg? Of op basis van je type auto,  je rechtsverleden etc? Een verdere stap in centralisering van de total control organisatie ten behoeve van de eindejaarscijfers van enkele grote ICT-leveranciers, dat mag duidelijk zijn. Hoe meer centralisatie, hoe groter en ingewikkelder de projecten, hoe meer verspilling, onduidelijkheid en hoe hoger de winsten. Als het vervolgens niet toegestaan is in Nederland, dan tuigen we gewoon een werkgroep op die in Brussel hiervoor gaat lobbyen. Mooi voorbeeld is de gedwongen chip in de auto voor zogenaamde "bots-analyse" (eCall), nadat alle andere redenen geen hout sneden. Na de verplichtstelling via de EU om alle huis-, tuin- en keukendieren in Europa verplicht te chippen (enorme omzet voor twee chipleveranciers) is nu de auto aan de beurt met het kenteken als chip aan je oor, een echte "melkkoe" dus.

Function creep, oftewel het oprekken van grenzen (van fatsoen)

De burger en maatschappij worden continu weer verrast met nieuwe feiten en toepassingen van eerder voor andere doelen ingestelde controlemaatregelen. Waren de camera's er in eerste instantie voor veilig rijden, inmiddels is trajectcontrole een ordinaire boetemachine waaruit niet te ontsnappen valt en worden alle ANPR-gegevens realtime door de Politie gedeeld met de Belastingdienst. Liefst via geheime convenanten en werkgroepen, denk aan de werkgroep uitwisseling gegevens naar de politie waarbij de directeur van Translink (OV chipkaart) gezellig aanschuift. Ja, die chipkaart waarvan vervoersgegevens absoluut niet voor andere doelen gebruikt zouden worden. Het is kortom niet duidelijk wie er van welke gegevens gebruik maakt en wat er verder mee gebeurt. Gaan reis- en verblijfsgegevens inmiddels ook naar Sociale Zaken en andere ministeries, naar "de NSA kijkt met u mee" uitwisselingsprogramma's, etc? Voor wie waren we er ook alweer? Voor onszelf of die lastige burger? Waar blijft de menselijke maat in de doorgekoppelde en door centrale meldkamers overgenomen Nationale Politie zonder regionale kantoren? Waar is die buurtagent die zelfstandige beslissingen kan nemen op basis van de lokale en bekende omgeving en daarmee ook een grote preventieve werking heeft?

Vorming van een excuusmaatschappij: heb jij wel een geldig excuus of alibi?

Door de continue controle en profiling voelen burgers zich (on)gemerkt steeds meer bespied. Dit kan leiden tot zelfcensuur en een beperking van de vrije meningsuiting en dus de pluriformiteit van een gezonde democratische samenleving en rechtsstaat. Het is straks nodig om altijd een excuus te hebben. De continue profiling dwingt met andere woorden de burger in een positie om uit te moeten gaan leggen aan de overheid (Belastingdienst, Politie & Justitie, Sociale Zaken) waarom hij/zij ergens is geweest, hoe vaak en wat de reden daarvan ook weer was. De burger als continue verdachte en wee diegene die "afwijkend" gedrag vertoont ten opzichte van het "normaal" gedrag. Inmiddels gaat het die kant al op voor Nederlanders met een vinkje achter hun naam, kinddossier of geloofsovertuiging. Tevens worden automobilisten al steeds meer lastiggevallen over waar ze op welk tijdstip rijden en parkeren en of ze bereid zijn (nu nog vrijwillig) om van reisgedrag te veranderen. Privacy First krijgt hier steeds meer klachten over.

De overheid en enkele grote commerciële privacyschenders houden zelf niet van controle en wisselen uw en mijn gegevens inmiddels (via geheime convenanten) op grote schaal uit met de Belastingdienst, Politie en Justitie. Wordt er vervolgens een rechtzaak gewonnen door Privacy First en anderen, dan voelt diezelfde overheid zich niet geroepen iets met de uitspraak te doen. In Amsterdam start de meldtekst op parkeerautomaten nog steeds met de tekst dat het invoeren van het kenteken sinds 1 juli 2013 verplicht is en ook het opheffen van de Wet bewaarplicht telecomgegevens is geen reden voor de overheid om hier voortaan vanaf te zien. Er wordt duidelijk met twee maten gemeten.

Nederland Privacy Gidsland

Trajectcontrole is onderdeel van een veel grotere controlewaanzin van de overheid over niet met rede verdachte burgers, ontbeert een wettelijk kader en is daarmee onwettig en hoort maar op twee plaatsen thuis: in de prullenbak of in een dictatuur waar dit soort praktijken normaal zijn.

Privacy First staat voor het inzetten van slimme technologie om uitvoering te geven aan een juist beleid binnen wettelijke kaders door de overheid. In het geval van trajectcontrole door alleen overtreders te registreren en een goed wettelijk en uitvoeringskader in te stellen. Met een duidelijke eigen verantwoordelijkheid hierin en waarborgen van en voor de burger inzake het gebruik van zijn/haar gegevens. Privacy First staat voor een  "privacy by design" aanpak met inzet van "privacy enhanced technology" en "privacy impact analyses" om tot een goed beleid en uitvoering te komen. Met daarin de beste technologie, zodat Nederland hierin vooroploopt en internationaal Privacy Gidsland kan worden met een nieuw exportproduct. Dan kunnen de ICT-bedrijven gewoon blijven doorgroeien, maar dan wel met een privacyvriendelijk alternatief. Als lichtend voorbeeld voor de wereld!

Gepubliceerd in Columns

"De campagne Specifieke Toestemming van Privacy First is tegen de nieuwe EPD-wet van minister Schippers van VWS. Volgens Privacy First is het wetsvoorstel van Schippers oude wijn in nieuwe zakken. Vier jaar geleden haalde Schipper's voorstel voor het elektronisch patiëntendossier het niet. Nu wel? En wat is eigenlijk tegen het wetsvoorstel?" Beluister hieronder het hele interview:

Bron: http://www.amsterdamfm.nl/nieuwe-epd-wet-nieuwe-wijn-in-oude-zakken/, 4 maart 2015.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"De nieuwe EPD-wet van minister Schippers laat patiënten toestemming verlenen waarvan ze de gevolgen niet kunnen overzien, wat in strijd is met het recht op privacy en het medisch beroepsgeheim. Daarvoor waarschuwt de campagne Specifieke Toestemming in een brief aan de Eerste Kamer.

Specifieke Toestemming is een initiatief van een groep bezorgde burgers, Privacy First en de Stichting Bescherming Burgerrechten. Volgens het initiatief maakt het wetsvoorstel "Cliëntenrechten bij elektronische verwerking van gegevens" het mogelijk om met een eenmalige toestemming medische gegevens toegankelijk te maken bij elke zorgverlener met wie de patiënt contact heeft gehad.

Geeft de patiënt bij één zorgverlener toestemming, dan kunnen op basis hiervan namelijk ook gegevens bij andere zorgverleners worden ontsloten. De minister noemt dit in haar voorstel "gespecificeerde toestemming", maar het wetsartikel in kwestie laat in feite genoeg ruimte over voor een carte blanche. "Een toestemming met zo'n reikwijdte is zowel vanuit het recht op privacy van de patiënt als het beroepsgeheim van de zorgverlener ondenkbaar", zo stelt Specifieke Toestemming.

Gevolgen

Het initiatief waarschuwt dat een patiënt die bij één zorgverlener toestemming voor het delen van gegevens geeft, niet weet welke informatie vervolgens ook ontsloten kan worden uit de dossiers van andere zorgverleners, van apothekers en huisartsen tot specialistische zorgverleners en ziekenhuizen. "Hij staat daarmee niet in de positie om over het ontsluiten van gegevens een weloverwogen beslissing te maken waarvan hij de gevolgen kan overzien."

Volgens Specifieke Toestemming moet bij het delen van medische persoonsgegevens het voor de patiënt op voorhand duidelijk zijn om welke gegevens het gaat, en wie deze met welk doel kan raadplegen. De nieuwe wet van minister Schippers zou niet aan deze eisen voldoen. De D66-fractie van de Eerste Kamer heeft de regering inmiddels gevraagd om op de brief van Specifieke Toestemming te reageren."

Bron: https://www.security.nl/posting/420746/Eerste+Kamer+gewaarschuwd+voor+nieuwe+EPD-wet, 4 maart 2015.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"Als de Tweede Kamer instemt met het massaal aftappen van internetverkeer, stapt organisatie Privacy First onmiddellijk naar de rechter. "We weten hoe het moet, we hebben de overheid al een paar keer eerder aangepakt", zegt voorzitter Bas Filippini.

Privacy First won al eerder rechtszaken tegen de centrale opslag van vingerafdrukken onder de Paspoortwet en tegen kentekenparkeren. De onafhankelijke stichting ziet in het huidige voorstel van minister Plasterk om de inlichtingendiensten de bevoegdheid te bieden om alle communicatie van alle burgers continu af te tappen een goede mogelijkheid om dit door de rechter te laten toetsen aan hoger privacyrecht.

Niet te begrijpen

"Het is onbegrijpelijk dat een dergelijk voorstel nu in de Tweede Kamer ligt", aldus Filippini. "Nu de Eerste Kamer al eerder niets in een dergelijk voorstel zag, het Europese Hof van Justitie de bewaarplicht telecomgegevens vorig jaar ongeldig verklaarde en er recentelijk een zeer kritisch rapport van de Raad van Europa over massale surveillance verschenen is, komt Plasterk met een draconische wet die het ongericht en continu tappen van al het internetverkeer van alle Nederlanders mogelijk moet maken."

Kop in het zand

"Edward Snowden heeft ons geleerd hoe overheden met deze gegevens omgaan, maar de Nederlandse politiek doet alsof gerechtelijke uitspraken en een jaar lang onthullingen niet relevant zijn. In dit voorstel is er sprake van een omkering van hoe wetgeving tot stand gebracht zou moeten worden en is privacyschendende technologie leidend", aldus Filippini."

Bron: http://www.automatiseringgids.nl/nieuws/2015/07/als-massale-taps-mogen-stappen-wij-naar-de-rechter, 11 februari 2015.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"(...) Bij de gemeente Kampen waren de parkeerautomaten uit 2001 aan vervanging toe. De gemeente besloot om het casco van de zuilen te laten staan en alleen de betaalautomaat-technologie te vervangen. (...)

De nieuwe parkeerautomaten zijn (...) ingericht op het gebruik van kenteken-invoering, zodat er geen papieren kaartje meer hoeft te worden geprint en achter de voorruit van de auto geplaatst. Parkeerwachters kunnen door middel van het scannen van het kenteken eenvoudig zien of er voldoende parkeergeld is betaald en of een autobezitter een geldige vergunning heeft. Maar met het oog op de recente uitspraak van de rechter dat gemeenten automobilisten niet mogen verplichten hun kenteken af te geven, stopt de gemeente voorlopig niet met de papieren kaartjes.

De rechtszaak was aangevraagd door Stichting Privacy First. De stichting noemt de nieuwe methode van betaald parkeren een vorm van inbreuk op de privacy. De overheid krijgt met de ingevoerde en opgeslagen kentekens altijd inzicht in waar autobezitters zijn en dat is niet gewenst, vindt de stichting.

De rechter in Amsterdam deed overigens geen uitspraak over de privacy-aspecten maar stelde vast dat parkeerders die hun kenteken verkeerd hebben ingevoerd in de parkeerautomaat, maar wel kunnen bewijzen dat zij betaald hebben, niet beboet mogen worden. Het standpunt van de gemeente dat parkeren zonder juiste invoering van het kenteken maakt dat er sprake is van onbetaald parkeren, is naar het oordeel van de rechtbank in strijd met de wet."

Bron: http://www.computable.nl/artikel/nieuws/overheid/5237471/1277202/programmeerfout-gaat-taxameter-geld-kosten.html, 3 maart 2015.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"De gemeente Delft gaat ondanks een rechterlijke uitspraak gewoon door met de invoering van het digitaal kentekenparkeren.

Volgens de Amsterdamse rechtbank kunnen parkeerders niet worden verplicht hun kenteken in de automaat in te tikken. Parkeerbeheerder Cition haalde met zijn scanauto's snel veel geld op omdat kentekens zich makkelijk laten controleren. Met die scanauto's had het bedrijf in 2013 drie keer zo veel auto's kunnen controleren als in 2010. Gevolg: een grotere 'pakkans' en een 'grotere betalingsbereidheid', wat zorgt voor meer geld in het laatje, zei directeur Weekers tegen Het Parool. Vorig jaar spande de stichting Privacy First een rechtszaak aan. Voorzitter Bas Filippini voerde bij een parkeerpaal bewust een kenteken niet in, omdat de verplichting wat de stichting betreft een schending is van het recht op privacy. De opgelegde boete werd met succes bij de rechter aangevochten. Filippini zegt tegen het Parool dat de uitspraak een bom legt onder de controlemogelijkheden van parkeerbeheerders.

Het Delftse college ziet dat echter anders. ,,Alle kentekens van parkeerders, dus vergunninghouders en kortparkeren, zijn noodzakelijk om deze efficiency te bereiken,'' antwoorden B&W aan de raad, nadat over deze kwestie vragen waren gesteld in een raadscommissie.

Het college zegt dat in de Amsterdamse uitspraak ook staat dat met kentekenparkeren 'enige inbreuk op het privéleven van een kentekenhouder' is toegestaan. ,,De overwegingen in de uitspraak zijn ook van toepassing op het kentekenparkeren in Delft. Ook Delft gaat vanwege efficiencyvoordelen over op kentekenparkeren. Bovendien zijn in Delft voldoende waarborgen ingebouwd voor de bescherming van privacy en zullen alleen bij het opleggen van een naheffingsaanslag kentekengegevens worden gekoppeld aan persoonsgegevens,'' aldus B&W."

Bron: AD/Haagsche Courant 24 februari 2015, p. 2.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

De nieuwe EPD-wet van minister Schippers laat patiënten toestemming verlenen waarvan ze de gevolgen niet kunnen overzien. Dat is in strijd met het recht op privacy en het medisch beroepsgeheim, stelt onze campagne Specifieke Toestemming in een brief aan de Eerste Kamer.

Het wetsvoorstel Cliëntenrechten bij elektronische verwerking van gegevens (33509) maakt het mogelijk om met een eenmalige toestemming medische gegevens toegankelijk te maken bij elke zorgverlener met wie de patiënt contact heeft gehad. Geeft de patiënt bij één zorgverlener toestemming, dan kunnen op basis hiervan namelijk ook gegevens bij andere zorgverleners worden ontsloten.

De minister noemt dit in haar voorstel 'gespecificeerde toestemming', maar het wetsartikel in kwestie laat in feite genoeg ruimte over voor een carte blanche. Een toestemming met zo'n reikwijdte is zowel vanuit het recht op privacy van de patiënt als het beroepsgeheim van de zorgverlener ondenkbaar, zo stelt Specifieke Toestemming.

Een brede toestemming met ondoorzichtige reikwijdte

Een patiënt die bij één zorgverlener toestemming geeft voor het delen van gegevens, weet niet welke informatie vervolgens ook ontsloten kan worden uit de dossiers van andere zorgverleners – van apothekers en huisartsen tot specialistische zorgverleners en ziekenhuizen. Hij staat daarmee niet in de positie om over het ontsluiten van gegevens een weloverwogen beslissing te maken waarvan hij de gevolgen kan overzien.

Ook kan een dergelijke toestemming ertoe leiden dat dossiers toegankelijk worden bij toekomstige zorgverleners van de patiënt, zonder dat de patiënt zich daar bewust van is. Het delen van gegevens buiten het zicht van de patiënt kan het vertrouwen van burgers in het beroepsgeheim ondermijnen.

Een toestemming met een dergelijke reikwijdte is bovendien in strijd met de eisen van noodzakelijkheid en proportionaliteit voortkomend uit artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), het fundamentele recht op privacy. Eveneens druist het delen van medische gegevens op basis van een toestemming die elders is gegeven in tegen het beroepsgeheim van de zorgverlener, die informatie over zijn patiënten uitsluitend mag delen voor specifieke, behandelgerelateerde doeleinden en voor het breed ontsluiten van gegevens zélf toestemming aan de patiënt moet vragen.

Bij het delen van medische persoonsgegevens moet het voor de patiënt op voorhand duidelijk zijn om welke gegevens het gaat, en wie deze met welk doel kan raadplegen. Dat is een fundamenteel recht van de patiënt en een plicht van de arts. Aan deze eisen wordt niet voldaan in de nieuwe wet van minister Schippers, die het mogelijk maakt om zonder dat er een medische noodzaak is vastgesteld, op grote schaal medische gegevens toegankelijk te maken voor in principe alle op het systeem aangesloten zorgverleners.

Een opt-out bij uitbreiding van het systeem

Patiënten die ooit toestemming hebben gegeven voor het delen van gegevens, moeten zelf deze toestemming inperken wanneer het systeem wordt uitgebreid en ze het daar niet mee eens zijn, zo valt ook in het wetsvoorstel te lezen. Specifieke Toestemming wijst erop dat een 'stille' uitbreiding van de toestemming, waarbij er wordt uitgegaan van impliciete toestemming van de patiënt, op basis van de eerdergenoemde wets- en verdragsbepalingen nooit rechtmatig kan zijn.

Download de volledige brief aan de Eerste Kamer HIER.

De D66-fractie van de Eerste Kamer heeft de regering gevraagd om op de brief van Specifieke Toestemming te reageren; zie HIER het verslag van de Eerste Kamer dat vandaag is gepubliceerd (pdf, p. 8).

Gepubliceerd in Medische privacy

"GroenLinks in Rotterdam wil dat er een gebruiksvriendelijke manier komt voor parkeerders om te betalen voor een parkeerplek als ze om privacyredenen hun kenteken niet willen invoeren.

Het liefst ziet de partij dat Rotterdam parkeervakregistratie invoert, zodat parkeerders de gegevens van het parkeervak invoeren in plaats van hun kenteken.

De rechter oordeelde vorige week in een zaak die door de stichting Privacy First tegen de gemeente Amsterdam was aangespannen dat parkeerders niet verplicht zijn hun kenteken in te voeren. Ze moeten wel aantonen dat ze hebben betaald.

Rotterdam respecteert die uitspraak. Parkeerders die geen kenteken willen invullen, moeten wel een betaalbewijs overhandigen. GroenLinks vindt dit te omslachtig. ,,Wat ons betreft moeten Rotterdamse parkeerders aan de voorkant een privacyvriendelijk alternatief aangeboden krijgen, zodat iedereen daar makkelijk gebruik van kan maken.""

Bron: AD/Rotterdams Dagblad, 3 februari 2015, p. 3.

Gepubliceerd in Privacy First in de media

"De Vaste Kamercommissie voor Veiligheid en Justitie is vorige week in een ronde-tafelgesprek door voor- en tegenstanders van de Wet Bewaarplicht Telecom (dataretentie) bijgepraat over hoe er tegen nut en noodzaak van de wet wordt aangekeken. Op 24 maart vindt er een Kameroverleg plaats over het herziene wetsvoorstel inzake de bewaarplicht. XS4ALL pleit onder meer voor een redelijke vergoeding voor het bewaren van verkeersgegevens, mocht het herziene wetsvoorstel toch worden aangenomen.

De overheid heeft eind december 2014 het conceptwetsvoorstel voor de aanpassing van de bewaarplicht van telecommunicatiegegevens online gezet. De online consultatie leverde forse kritiek op van operators, advocaten en burgerrechtenorganisaties. De herziening volgde op een uitspraak van het Europees Hof van Justitie april vorig jaar dat de EU-bewaarplicht in strijd was met diverse grondrechten en dus geschrapt moest worden. De Nederlandse overheid stelt dat het bewaren van verkeersgegevens noodzakelijk blijft in de strijd tegen criminaliteit en terrorisme.

Voorstanders

Vertegenwoordigers van Politie en openbaar ministerie benadrukten tijdens het rondetafelgesprek op 29 januari hoe belangrijk de bewaarplicht is en waarschuwden voor een digitale vrijstaat als de bewaarplicht wordt ingeperkt. (...) Jacob Kohnstamm, voorzitter van privacytoezichthouder CBP, stelde niet per definitie tegenstander te zijn van de bewaarplicht. Wel vind hij dat voor een dergelijke zware inbreuk op de privacy eerst moet worden aangetoond dat de bewaarplicht noodzakelijk is voor het bestrijden van zware criminaliteit. Hij noemde het laakbaar dat ondanks vier jaar ervaring met bewaarplicht in Nederland de politie en andere opsporingsdiensten niet kunnen aantonen dat de bewaarplicht heeft geholpen bij het bestrijden van criminaliteit en terrorisme.

Tegenstanders

Onder meer internetprovider XS4ALL en digitale burgerrechtenorganisatie Bits of Freedom waren aanwezig om hun tegenstand tegen een herziene wet bewaarplicht uit te leggen. XS4ALL benadrukte onder meer de al eerder aangeduide inbreuk op de privacy en ging verder in op hoe operators en ISP's in een onmogelijke positie worden gedwongen. Klanten laten weten dat zij gegevens geschrapt willen zien - met de uitspraak van het Europees Hof van Justitie in het achterhoofd - maar de Nederlandse wet stelt dat men de gegevens wel moet bewaren. Ook wees XS4ALL op het proportionaliteitsbeginsel: zijn de kosten in verhouding tot de opbrengst. (...)

Bits of Freedom wees er onder meer op dat volgens Agentschap Telecom er al regulering bestaat die bewaren van veel verkeersgegevens voor enige tijd al verplicht. Verder zijn er vrijwel geen aantoonbare strafzaken waaruit blijkt dat het bewaren van verkeersgegevens een rol heeft gespeeld in de uitslag van een rechtszaak. Ook kwam BoF met het voorbeeld van Vodafone, dat in 2012 bij een grote brand haar database voor verplicht opgeslagen verkeersgegevens verloor. Politie en opsporingsdiensten stelden toen dat dit geen problemen opleverden. BoF noemde dat vreemd, omdat Vodafone wel goed zou zijn voor ongeveer een kwart van de mobiele markt.

Wat er vooraf ging

In april 2014 bepaalde het Europees Hof van Justitie de EU-verordening inzake dataretentie voor telecomoperators in strijd met de fundamentele grondrechten die privéleven, communicatie en persoonsgegevens beschermen. De Raad van State kwam met een vergelijkbare uitspraak. In november 2014 bepaalde de Nederlandse regering echter dat de Bewaarplicht telecomgegevens van kracht zou blijven. Volgens het kabinet is de bestaande wet onmisbaar voor de opsporing en vervolging van ernstige strafbare feiten. De Nederlandse wetgeving is bovendien rechtsgeldig tot stand gekomen, op basis van de daarvoor geldende procedures.
(...)
Internetprovider BIT besloot in december samen met Privacy First, de Nederlandse Vereniging van Journalisten, de Groep Publiekstijdschriften van het Nederlands Uitgeversverbond, NDP Nieuwsmedia en de Nederlandse Vereniging van Strafrechtadvocaten een kort geding tegen de Staat te beginnen. De eis van het consortium is onder meer dat de Wet Bewaarplicht Telecommunicatie wordt afgeschaft. Zakelijke operator Voys sloot zich later bij het kort geding aan, dat op 18 februari 2015 dient."

Bron: http://www.telecompaper.com/nieuws/hoorzitting-bewaarplicht-levert-weinig-nieuwe-standpunten-op--1062794, 2 februari 2015.

Gepubliceerd in Privacy First in de media
Pagina 6 van 21

Onze Partners

logo Voys Privacyfirst
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
banner ned 1024px1
logo demomedia
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100
Control Privacy
Procis

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon