donatieknop english

Als voorzitter van Privacy First ben ik aangenaam verrast door de titel en inhoud van het recente artikel in De Pers: "Privacy is het nieuwe groen". De Pers is één van de media die in Nederland de laatste jaren relatief veel aandacht hebben besteed aan onze privacy en het recht op bescherming van de persoonlijke levenssfeer.

Heel belangrijk is ons inziens dat er eigen keuzes in een vrije omgeving mogelijk blijven voor burgers en bedrijven inzake privacy en het recht op lichamelijke integriteit. De afgelopen jaren zien we veel door de overheid gedwongen privacybeperkingen gekoppeld aan omgekeerde bewijslast, iedereen verdacht totdat het tegendeel bewezen is en ook nog eens voorstellen voor hoge boetes als je niet meewerkt. Zie de voorstellen voor spionagekastjes in de auto, boetes voor huisartsen die hun medisch geheim niet willen verbreken, de diagnose-behandelcombinatie bij psychiaters, verplichte ID en fouillering van onschuldige burgers en ga zo maar door. Veelal vanuit technologie als oplossing voor "het probleem". Een uit de hand gelopen controledrift van een overheid die haar eigen burgers niet meer vertrouwt, in plaats van als dienstverlener, betaald door de burger op te treden.

Privacy First staat voor privacy by design in de wetgeving (die het echte "probleem" oplost), getoetst aan de Grondwet van onze democratische rechtsstaat, gevolgd door een gedegen uitvoering en eventueel ondersteund door de inzet van privacy enhancing technology. Met altijd de vrije keuze van de burger indien het gaat om meedoen of niet, tenzij deze burger met rede verdachte is en als zodanig binnen de wet wordt opgespoord.

Nu de nieuwe Paspoortwet en bijbehorende biometrische opslag van onze eigen lichaamskenmerken langzamerhand onhoudbaar zijn geworden en wij verder gaan in hoger beroep, zullen wij ons verder gaan concentreren op nog veel andere zaken, zoals kentekenregistratie, camera's in de openbare ruimte, verplichte intelligente meetsystemen voor auto's, mensen (profiling) en in huis, het verbod op vrije keuze in voeding en andere zaken zoals gloeilampen, het verplichte uniforme systeem van betalen in Europa via drie wereldwijde creditcard-maatschappijen, de vrijheid op internet enzovoort...

Het is hard nodig dat er spelregels komen voor het beperken van burgerrechten bij elke crisis of toekomstige aanslag in de wereld en dat de burger niet meegesleept wordt in het emotionele moment om dan maar de vrijheid in te leveren voor veiligheid. Dan verdienen we beiden niet.

Bas Filippini

Voorzitter Privacy First

Gepubliceerd in Columns

Door onze gastcolumnist.

Marketing is het creëren van vraag naar een product en het verhogen van die vraag: zoveel mogelijk verkopen dus. Hiervoor maakt men gebruik van de elementen product, promotie van het product, de prijs en de plaats (afzetgebied). Hier vallen echter ook personen en profiling (lees registratie en matchen van gegevens) onder. Dit wordt weliswaar buiten de lesboekjes gehouden, maar in de praktijk veelvuldig toegepast. Zo wordt de markt niet alleen uitstekend beheerd, maar ook gecontroleerd en gemanipuleerd.

Ook onze Overheid doet graag aan marketing: gelikte tv-spotjes doen ons geloven dat het leuk is om naar het Casino te gaan, u wordt daar met een glimlach van uw geld afgeholpen. De Staatsloterij steunt met uw geld het goede doel in het buitenland (het zogenaamde feelgood-programma). Bordelen zijn gelegaliseerd en drugs worden gedoogd en indien mogelijk gelegaliseerd, denk bijvoorbeeld aan beperkt wietgebruik. Het doel heiligt de middelen, de Overheid heeft controle over de omzet en casht bovendien de belasting over deze “producten”. Het gaat om producten die veel geld genereren voor de Overheid. Het zorgt ervoor dat de Overheid als marketeer verandert in een marketing pooier: veel vraag creëren op verslavende producten en vervolgens veel cashen, immers de Overheid stuurt deze “vrije” markt middels promotie, inclusief een aangepaste regelgeving. De alom geprezen vrije markt benadering, die normaliter door de serieuze ondernemer wordt bedreven, geldt niet voor bovenstaande Staats(gebonden)bedrijven, want een goede melkkoe moet je houden. De droom van menig marketeer, een spel dat de Overheid als geen ander begrijpt en tot op de bodem uitspeelt.

Onze oud-premier zei het al: “we moeten de VOC-mentaliteit van vroeger navolgen”. Letterlijk genomen houdt dit in: handel drijven en opium exporteren. Tot de Boxer-opstand in China vervoerde de VOC o.a., als opium-monopolist, opium van Zeeuwse bodem naar China. Een niet meer in gebruik zijnd Zeeuws papaverveld (zie foto) is hier nog een stille getuige van. De Nederlandse Opiumbelangen op Java werden ondergebracht in de door ons koningshuis opgerichte NHM. Ook de Nederlandse Cocaïnefabriek deed het goed als grootste dealer van Europa, waarna men in 1972 besloot om de NCF in een Holding van AkzoNobel BV onder te brengen.

zeeland

Voorts ontstonden in de laatste decennia van de 20ste eeuw onder toeziend oog van de Overheid vele coffeeshops, en startte de Overheid een initiatief tot het kweken van medicinale wiet. Dat allemaal onder het mom om de drugsscene te decriminaliseren of omwille van gezondheidsredenen, met als gevolg medicinale Nederwiet. Een marketeer zou zeggen: uitbreiding van de markt. Nader onderzoek wijst uit dat omliggende landen het niet eens zijn met deze visie en de buurtbewoners van coffeeshops klagen over overlast omdat de politie niet ingrijpt, zogenaamd wegens onderbezetting. Feit is dat de politie niet kan ingrijpen, want het in bezit hebben van een paar gram wiet is niet strafbaar en gebruik ervan ook niet. Alleen het kweken is strafbaar. Dus komt de Overheid met de oplossing om spuithuizen in te richten waar men, na registratie, harddrugs krijgt. Ook coffeeshops zullen binnenkort alleen nog Nederlanders mogen binnenlaten die geregistreerd lid zijn en in het bezit zijn van een wietpasje. Zo houden we iedereen tevreden en denkt men buitenlanders te weren. Iedere burger weet dat het overleggen van een Nederlandse ID voldoende zou moeten zijn om niet-Nederlanders te weren uit coffeeshops. Supermarkten doen dit immers ook om alcoholverkoop aan minderjarigen te voorkomen. Deze methode kan volgens de Overheid niet worden toegepast bij coffeeshops. Bovendien wordt de coffeeshop straks een “besloten coffeeshop” met een gedoogdrempel van maximaal van 1500 leden per shop. De vraag rijst nu of deze registratiemaatregel een middel is om Europol een plezier te doen, zodat gebruikers makkelijker te traceren zijn met alle gevolgen van dien? Of gaat het erom dat de omzet van de coffeeshop tegelijkertijd beter inzichtelijk wordt en de belastinginkomsten veiliggesteld worden? Immers 1500 leden keer 3 gram wiet per dag (toegestane portie) is: kassa! Welke coffeeshop heeft 1500 bezoekers die dagelijks 3 gram wiet kopen? Ga uit van ca. 440 steden en dorpen in Nederland, maal 1500 gebruikers: dat is ca. 660.000 gebruikers die maximaal 3 gram wiet per dag kopen. Dagelijks is dat 1980 kg wiet ter waarde van ca. € 3500 p/kg (prijsindicatie volgens internet). Dit komt neer op € 6.930.000 omzet per dag. Daar verdient de Overheid lekker aan: 1.3 miljoen aan BTW per dag x 365 dagen, dat is ca. een half miljard op jaarbasis. Mooi meegenomen en dat dan alleen als er sprake is van één coffeeshop per gemeente.

We kunnen trots zijn: de VOC-mentaliteit is helemaal terug, en sterker nog, nooit weggeweest: handel drijven en geld verdienen aan verkoop en belastingheffing van handel en opiaten. Echte Nederwiet in een besloten coffeeshop met geregistreerde gebruikers. Gecontroleerde inkomstenbelasting met gegarandeerde afzet, immers men moet als lid wel een jaar lid blijven. En en passant, als het te moeilijk wordt, zijn de afnemers zo te vinden. Makkelijk toch? De marketingmachine werkt op volle kracht.

Gepubliceerd in Columns

Door onze gastcolumnist.  

Internet: de digitale snelweg waarvan niemand eigenaar is. En ondanks het feit dat er geen eigenaar is, gaan de ontwikkelingen van de technologie op Internet razendsnel. Dit komt doordat een aantal bedrijven intensief samenwerken. Het gaat om W3C (WorldWideWeb Consortium), IETF, IESG, IAB, ISOC en IANA. Ook de Amerikaanse overheid en bedrijven in telecommunicatie, satellieten, netwerken enz. dragen een steentje bij.

Dagelijks ervaart u het gemak van Internet. Mensen surfen, chatten, mailen en registreren er lustig op los. Men geneert zich niet om (alle) privégegevens op het Internet te zetten, soms inclusief foto’s of filmpjes die niets aan de verbeelding overlaten. Al deze vrije informatie-uitwisseling heeft helaas ook een keerzijde. Niet alles kan open en bloot op Internet gezet worden, immers grotere zakelijke instellingen surfen ook op Internet. Als blijkt dat uw op het .net geplaatste informatie schadelijk blijkt voor de onderneming waar u werkt, dan is dit reden voor ontslag. Ook ouders dienen hun kind beter te beschermen tegen - en te informeren over - Internet. Immers, alle gegevens blijven voor altijd circuleren op Internet. Weet u wat men in de toekomst doet met al die overvloed aan informatie en wie dat doet?

Het verloop van de ontwikkeling en de gevaren van Internet zijn de volgende:

  1. Toegang tot Internet is laagdrempelig en voor iedereen toegankelijk. Eerst (web 1.0) bepaalden de dotcom-bedrijven wat op het Internet gepubliceerd werd. De gegevens konden worden gecontroleerd en het desbetreffende bedrijf of de site- eigenaar was verantwoordelijk en dus ook aansprakelijk voor de inhoud.
  2. Tegenwoordig (web 2.0) is iedereen betrokken bij het proces. Men voegt zelf informatie toe en wisselt via zakelijke, vrienden- of andere sites en media als Twitter informatie uit. Soms gebeurt het dat iemand de identiteit van iemand anders aanmaakt en misbruikt op Facebook of Twitter met fictieve informatie. Dit valt niet recht te zetten en helaas, de informatie blijft altijd circuleren. Een bijkomstigheid is bovendien ook nog dat de nationale en internationale wetgeving verschilt. Als veel kennis en informatie op een punt is gebundeld zoals het geval is op bijvoorbeeld LinkedIn en Hyves, dan wordt het al helemaal moeilijk. De vraag is hoe gaat het bedrijf met deze informatie om en wat gaat men ermee doen en hoe betrouwbaar is de informatie eigenlijk die op Internet staat?
  3. De toekomstige stap (web 3.0) zou kunnen zijn de mogelijkheid tot bijvoorbeeld profiling van data en beeldmateriaal. Dit wordt vergemakkelijkt door gebruik van één groot, centraal platform (door gebruik van cloudcomputing: een paar servers verspreid over de wereld) waarop veel websites samenkomen en waarbij het gebruik van lokale servers totaal overbodig wordt gemaakt. Alle op Internet bekende persoonsgegevens kunnen op een snelle en makkelijke manier aan elkaar worden gekoppeld zodat een aardig (doch incompleet) beeld ontstaat van personen. Selectie op kenmerken is een fluitje van een cent. Het Internet is genadeloos, alles blijft bewaard. Een keer fout is altijd fout. De individuele burger heeft geen zeggenschap over de vernietiging van de door hemzelf op het Internet ingevoerde privégegevens. Voorts is hier evenmin sprake van wetgeving die de argeloze burger beschermt. Een marketingmachine zou gegevens kunnen opkopen, waarna u wordt gebombardeerd met een overdaad aan aanbiedingen en kansen.
  4. De laatste stap is het tweede en ware gezicht van Internet: waar alle kennis is verzameld, daar ligt ook de macht. Nu zijn het een handvol toonaangevende bedrijven die zich gezamenlijk bezighouden met het ontwikkelen van het platform. Door de vrije markt economie zal dit aantal sterk verminderen. Daarom is het wenselijk, de belangen van de individuele burger en de problematiek rondom een centrale database wereldwijd op een wettelijke manier vast te leggen waarbij de privacy en de bescherming van de individuele burger prevaleert boven economische belangen.

Wederom stellen wij de vraag: wat is het doel en heiligt het doel de middelen? LinkedIn is inmiddels beursgenoteerd!

Gepubliceerd in Columns

Door onze gastcolumnist. 

Als u morgen een brief zou ontvangen, waarin u wordt opgeroepen door een daartoe bevoegde Instantie, dat u zich binnen een week verplicht moet laten chippen, dan zult u dit waarschijnlijk niet laten doen, tenzij u daartoe gedwongen wordt. Echter als het proces van chippen van de burger stap voor stap wordt doorlopen, dan wordt de kans dat uw weerstand wegebt snel kleiner. En daarin schuilt nu juist het gevaar.

De microchip is inmiddels een sluipende realiteit die al meer dan tien jaar wordt toegepast. Men is er nog niet aan toe, aldus een trendsettend continent, om gedetineerden te chippen. Dit project is in het eerste decennium van 2000 afgeblazen. De weerstand was nog te hoog.

Inmiddels chipt men wel patiënten (met goedkeuring van de patiënt), met als doel het druppelsgewijs toedienen van medicijnen op afstand. Het gaat om tienduizenden patiënten. Verder wordt promotie gemaakt via de media voor het chippen van bijvoorbeeld Alzheimer-patiënten, want de patiënt weet vaak niet meer hoe hij/zij heet. Middels een microchip kunnen naam, adres, maar ook andere gegevens heel gemakkelijk en efficiënt worden uitgelezen.

Dit product leent zich niet alleen voor medicijngebruik. De chip kan ook data bevatten die vervolgens op afstand worden bediend en uitgelezen. Achter de schermen wordt hard doorgewerkt. Zo wordt de PSID-microchip samen met Microsoft Health Vault (Nasdaq beursgenoteerd) en Google Health (Nasdaq beursgenoteerd) doorontwikkeld. Deze menselijke microchip is, ja u raadt het al, ook Nasdaq beursgenoteerd. En let wel: de ontwikkelingen gaan razendsnel! Ongetwijfeld zal straks het kosten-baten argument op tafel komen als verkoopargument om mensen ervan te overtuigen dat de samenleving te duur en te complex is geworden om iedereen adequaat te kunnen behandelen. Ziekenhuizen worden steeds groter, en dus ook veel logger en krijgen steeds meer mensen te “verwerken”. Dat kost tijd en tijd is geld. Maar dat is echt onzin, want binnen een minuut kunt u miljonair worden, als je de Staatsloterij zou moeten geloven. Op de beurs kunt u ook een klapper maken. Anderen (de meesten van ons) werken echter uren, dagen, maanden tegen een schamel loon en worden nooit rijk.

De overheid zit niet stil. Volgens de hondenchip-informatiesite wordt het per 2011 wettelijk verplicht om hondenpuppies te chippen. Het asiel werkt hier trouwens al aan mee. Als u een hond bij het asiel ophaalt is de kans zeer groot dat de hond gechipt is. Ervaring wijst uit, aldus de hondenchip-website, dat de chip slechts de grootte heeft van een rijstkorrel en dat deze verkleeft aan de huid, dus niet rondzwalkt in het lichaam. Je ziet er helemaal niets van. De chip kost ca. € 27,50 en gaat een hondenleven lang mee. De chip is fraudebestendig (wij wisten niet dat honden konden frauderen!), de chip is uniek en kan gemakkelijk uitgelezen worden. Saillant detail: ook dierenchips zijn Nasdaq beursgenoteerd.

Het is onze Overheid die het chippen van honden wettelijk verplicht. Hoe lang duurt het nog voordat de Overheid het chippen van mensen wettelijk verplicht? Immers de hondenproeftuin biedt onze Overheid interessante informatie over de haalbaarheid. Ingeval de medische sector geen adequaat middel blijkt om de burger collectief gechipt te krijgen is terrorisme vast een goed excuus om de burger alsnog wettelijk collectief te chippen.

Inmiddels is het aan de andere kant van de oceaan in twee staten wettelijk verboden om een menselijk chip, een sensor, transmitter of enig ander opsporingsobject te implanteren. Het zou sjiek zijn als onze Overheid verantwoordelijkheid neemt voor de Nederlandse burger en eenzelfde wet aanneemt als in bovengenoemde twee staten. Regeren is immers vooruitzien. Of zou de Overheid (groot)aandeelhouder zijn? Het zou bij wet verboden moeten worden dat alle chips t.b.v. levende wezens inclusief gerelateerde medische onderdelen beursgenoteerd zijn. Dit werkt prijsverhogend en maakt de Nederlandse maatschappij onbehandelbaar en dus nog zieker. Weet u wie straks de knoppen bedient en met uw informatie aan de haal gaat?

Gepubliceerd in Columns

Column voorzitter Privacy First, mei 2011 

Privacy First, opgericht begin 2009, gaat in hoger beroep tegen de niet-ontvankelijkverklaring door de rechtbank Den Haag in de rechtszaak voor een betere Paspoortwet. Sinds haar oprichting heeft de stichting een duidelijke lijn gevolgd tegen de schending van de privacy van Nederlandse burgers. Inmiddels zijn diverse verenigingen en stichtingen verenigd in het Platform Bescherming Burgerrechten en worden maandelijks alle thema’s besproken. De Paspoortwet staat helaas niet op zichzelf, maar is slechts één van de thema’s die spelen op het gebied van privacyschending. 

Steeds meer komen we te weten over de plannen van onze (semi)overheid om burgers te bestoken met privacybeperkende maatregelen. De overheid had toch niets te verbergen? In werkelijkheid hebben we anno 2011 te maken met een overheid die haar eigen burgers niet meer vertrouwt en twee klassieke rechtsprincipes volledig heeft omgedraaid in haar onbeperkte streven naar total control:

  • iedereen verdacht totdat het tegendeel bewezen is, en
  • het toepassen van een omgekeerde bewijslast, aanvullend een variant van de wet Bibop, oftewel financiële machtsmiddelen.

De rechtszekerheid voor de burger is in haar basis aangetast met “function creep by design” als uitgangspunt. Waar in eerste instantie criminelen getoetst werden en vervolgens de horeca, zijn nu ook tandartsen aan de beurt. Het paardenmiddel vanuit terrorisme- en criminaliteitsbestrijding wordt moeiteloos toegepast op elke doelgroep die in de toekomst ook maar even afwijkt van “normaal” . Dat laatste natuurlijk bepaald door ijverige ambtenaren achter een bureau. Ver weg van de dagelijkse praktijk, zonder menselijke maat. 

Privacy First staat voor eigen keuzes in een vrije omgeving, een principe dat de overheid volgens ons als uitgangspunt dient te hanteren in een vrije democratische rechtsstaat. Om vervolgens goede wetten te maken, de uitvoering hiervan te regelen naar een menselijke maat en daarna, ja echt daarna, te besluiten hoe en wat te automatiseren in dit proces. Privacy First streeft hierbij naar de oprichting van een toetsend orgaan voor het goedkeuren van alle nieuwe wetgeving aan de Nederlandse grondwet.

De werkelijkheid ten aanzien van onze wetgeving is echter compleet anders. Het patroon herhaalt zich de laatste jaren op telkens dezelfde wijze: zonder enig beleid ten aanzien van een gedegen probleemanalyse door de overheid wordt door grote ICT-bedrijven in Nederland bij elk sociaal-maatschappelijk probleem direct gelobbied voor een miljoenen- of zelfs miljardenverslindende ICT-oplossing. Altijd uitgaand van centrale registratie van een complete doelgroep en opslag van alle activiteiten en gegevens. Er wordt vervolgens niet gekeken naar de burger, de menselijke maat en eventuele betere oplossingen dan centralisatie in systemen, noch of de “oplossing” in proportionele verhouding staat tot het eigenlijke “probleem”.

In het WRR-rapport van maart dit jaar (iOverheid) wordt deze wijze van handelen uitstekend weergegeven en tevens in Europees perspectief geplaatst. Zeer pijnlijke gevallen van persoonsverwisseling in systemen, het uitleveren van Nederlandse burgers aan Oost-Europese EU-landen, het outsourcen van onze paspoortwetgeving aan een Frans defensiebedrijf en het vrijgeven van het complete betalingsverkeer aan de VS spreken boekdelen. Dit alles zonder enige instemming van de burger en zonder enige democratische grondslag. Bepaald door de lobby vanuit het bedrijfsleven.

Professor dr. Smalhout bood vorige week een interessante kijk op het huidige fatsoensniveau bij de overheid, welke met door de burgers betaald belastinggeld diezelfde burger in een stalinistische houtgreep wil krijgen om de criminaliteit en terrorismedreiging tegen te gaan. In het huidige kabinet zijn de voorvechters van deze filosofie weer in diverse uitrustingen te vinden, getuige het trio Donner - Opstelten - Teeven. En de privacybeweging maar denken dat het na Hirsch Ballin niet meer erger zou kunnen…

Het bijzondere van de overheid is dat er, eventueel met andere organisaties, ook na duidelijke afwijzing door burgers ten aanzien van wetten en maatregelen toch gewoon doorgegaan wordt met verder onderzoek, studies en varianten op hetzelfde thema. Een prachtig voorbeeld hiervan is de ANWB, waar de heer Van Woerkom onlangs weer de spionagekast in elke auto opnieuw als prachtige oplossing voor files (?) in Nederland presenteerde. Ditmaal via alle leaserijders in Nederland, afgedwongen via wetgeving. Leaserijders, dat is een gemakkelijker doelgroep, want de baas betaalt en de bedrijven moeten zich aan de wet houden, toch? Geen burgerlijke ongehoorzaamheid, maar via de hardwerkende burger, gestraft voor het nemen van initiatief om zaken te doen. De eigen tombstone voor de heer Van Woerkom: de invoering van de spionagekast. Fantastisch toch?

Hebben we niet een spionagekast in de auto, dan tapt de overheid TomTom’s af voor meer informatie en start de overheid nu met automatische nummerplaatherkenning, 3D-camera’s (met steun van onze EU) en totale-trajectcontroles. Met centrale databases, de bekende ICT-ondersteuning en function creep. Het gebruik van camera’s die gelaatsscans herkennen wordt hier moeiteloos aan toegevoegd, aangezien die inmiddels in bankpinautomaten en zelfs de nieuwe parkeerautomaten zijn ingebouwd. Als handig extraatje worden daar nu sensors aan toegevoegd die “onregelmatige” beelden en geluiden kunnen uitfilteren om eventele ongepaste zaken op straat te signaleren. Privacy First gaat ook hier juridisch actie op nemen. Duidelijke afspraken vanuit democratische rechtsprincipes zijn immers hard nodig op dit thema.

Een ander thema dat Privacy First aan het hart gaat is het zogeheten Elektronisch Patiënten Dossier (EPD) met als uitsmijter de Diagnose Behandel Combinatie (DBC). Liefst had Den Haag het EPD verplicht gesteld, de lobby vanuit de zorgverzekeraars vroeg daar toch zo duidelijk om. Ook hierin weer centrale databases, miljoenenverslindende ICT-projecten en geen enkele zorg om de vrije keuze van de burger en fundamentele rechtsprincipes, in dit geval het artsengeheim. Zowel “normale” als “abnormale” burgers zijn bekend in één bestand met daarin alle medische vragen, behandelingen, medicijnen etc., zelfs als die burgers hun eigen medische zorg helemaal zelf betalen! 

Terug naar Privacy First, voor goede wetgeving gebaseerd op democratische rechtsprincipes, goede uitvoering en goede inzet van technologie. Met als actievorm rechtszaken en claims voor gedupeerde burgers. Hetzij tegen de overheid, hetzij tegen bedrijven of instellingen die hun vingers niet kunnen thuishouden in het Privédomein van de burger.

Privacy First is voor goede inzet van technologie en stimuleert daarom privacy embedded of privacy enhanced technology (PET). Privacy First is van mening dat juist Nederland hierin voorop kan gaan lopen. Criminaliteit en terrorisme moeten voorkomen en bestreden worden volgens de juiste principes. Mensen die privacy en vrijheid hiervoor opgeven verdienen geen van beide. Staatscriminaliteit en staatsterrorisme zijn tenslotte een veel erger kwaal en al teveel gezien in de geschiedenis. Juist nu is het tijd om te kiezen voor een positieve en vrije toekomst, voor jezelf, je familie en je kinderen. 

Tijd voor een politieke beweging of partij? Wie zal het zeggen?

Bas Filippini

Voorzitter Privacy First

Gepubliceerd in Columns

Door onze gastcolumnist. 

Wie kent niet de serie White Collar, die onlangs werd uitgezonden op RTL 5. Een jonge gedetineerde, die is voorzien van een elektronische enkelband, wordt vrijgelaten in de maatschappij, waarbij de enkelband er voor zorgt dat deze jongeman binnen een beperkt gebied op ieder moment van de dag kan worden gecheckt door de FBI.

In Nederland is in de eerste helft van 2010 een dergelijke proef gestopt omdat elektronische detentie nog niet was vastgelegd in de wet. De gedetineerde mocht dagelijks een korte tijd zijn huis verlaten op vastgestelde tijden en onder bepaalde voorwaarden. Inmiddels is bekend dat het huidige kabinet in ieder geval elektronische detentie niet zal invoeren.

De ontwikkelingen binnen onze huidige maatschappij doen denken aan bovenstaande situatie.

Onschuldige, naïeve burgers worden zo langzamerhand 24 uur per dag gevolgd, of zo u wilt bewaakt. Allerlei concepten zijn in gang gezet door het Zakenleven en de Overheid om de bewegingsvrijheid van de burgers zoveel mogelijk te registreren, “voor het geval dat”.

Burgers worden consequent behandeld als zijnde verdachte objecten, die binnen een onveilige samenleving moeten worden gevolgd en geregistreerd. Dit gaat lijnrecht in tegen de burgerrechten die de Overheid decennialang heeft beheerd en bewaakt.

Burgers worden via satellieten middels verbindingscommunicatie 24 uur per dag gevolgd: via mobieltjes, de digitale politie, chips in plastic kaarten, vervoer via auto (denk bijvoorbeeld aan kentekenregistratie), het openbaar vervoer en ga zo maar door.

Via internet wordt uw surfgedrag vastgelegd en zodanig opgeslagen dat dit altijd is na te zoeken, maar ook nieuwe televisieaanbieders, zoals bijvoorbeeld Ziggo bieden de mogelijkheid tot inzage wanneer u, en ook hoe lang u naar bepaalde televisieprogramma’s kijkt.

Het is bijzonder vreemd dat gedetineerden blijkbaar meer rechten hebben dan de gewone burger. Immers het project “elektronische detentie” werd medio 2010 stopgezet omdat het in de wet nog niet compleet was vastgelegd.

Het bouwen van een digitale maatschappij en het registreren van alle handelingen en veranderingen daarentegen worden doorgevoerd zonder dat de wet hierin voorziet en zonder dat de burger in bescherming wordt genomen.

Daar waar e.e.a. wel wettelijk is/zal worden goedgekeurd is het nog maar de vraag of de Overheid het belang van het individu nog steeds hoger aanslaat dan het belang van de Overheid en het Zakenleven.

De maatschappij vraagt om een versnelde aanpak en een computer is bijna niet meer weg te denken uit deze complexe samenleving. De vraag is echter wel of het doel de middelen heiligt. Is het doel van een digitale maatschappij om de communicatie en zakelijke transacties te vergemakkelijken of is het doel de totale controle over alles wat leeft?

Het is geen optie om ons hoofd in het zand te steken en onszelf in slaap te sussen dat het allemaal wel meevalt. In dat geval geeft u uzelf minder bewegingsvrijheid dan een gedetineerde. Immers, de gedetineerde staat onder wettelijke bescherming maar u niet. Is dat de prijs die u gaat betalen u straks wel waard?

Gepubliceerd in Columns
zaterdag, 23 april 2011 15:59

Het Knoppenmonster: wat kan ik eraan doen?

Door onze gastcolumnist. 

Een veel gehoorde klacht inzake privacy is: “leuk en aardig, maar wat kan ik er aan doen? In mijn eentje bereik ik niets.” Hieronder wat tips om uw bewegingsvrijheid terug te pakken. Het goede nieuws is namelijk dat u meer kunt dan u denkt.

Assertiviteit

Durf aan een werknemer van de betreffende Instantie te vragen waarom maatregelen opeens van kracht zijn en neem niet alles zomaar aan. Laat deze Instantie aantonen dat maatregelen op wettige basis zijn genomen. Wees kritisch en reageer als u vindt dat argumenten oneigenlijk worden gebruikt.

Een veelgehoord argument is “terrorisme” of “de terrorist”. Te pas en te onpas zijn er de laatste jaren allerlei maatregelen doorgevoerd die u in uw vrijheid beperken. Echter de tv en het journaal houden zich verrassend stil. Heeft u wel eens gehoord van het Europees Arrestatie Bevel (EAB)? Dit is een belangrijk voorbeeld. Terrorisme wordt als kapstok gebruikt om wetten door te voeren die helemaal niets te maken hebben met terrorisme. De gevolgen van het EAB zijn voor de Nederlandse burgers echter zeer ingrijpend. Surf op Google op "EAB" of "Europees Arrestatiebevel" en lees alles wat hierover geschreven staat!

Vertel aan uw vrienden en kennissen wat er speelt en wijs ze op de gevaren. Het gaat ook om uw kinderen en kleinkinderen. Wat wilt u voor hen achterlaten?

Biometrische gegevens (bijvoorbeeld uw vingerafdrukken) t.b.v. uw paspoort of identiteitskaart
Verordening (EG) nr. 2252/2004 d.d. 13 dec. 2004:

Indien u een paspoort of identiteitskaart aanvraagt bent u verplicht om uw biometrische gegevens af te staan. Maar u heeft wel rechten! Zo kunt u een verklaring eisen. Het afgeven van uw biometrische gegevens t.b.v. een reisdocument is namelijk alleen bedoeld om de authenticiteit van het document vast te stellen en om te checken of de documenthouder en de gegevens met elkaar overeenkomen (art. 4).

Geef een door u getekende verklaring af waarin u aangeeft dat u onder protest uw biometrische gegevens afgeeft en dat u geen toestemming geeft om deze gegevens in een databank te laten opnemen. Laat dit document ondertekenen door de betreffende Instantie en laat dit document ook van een stempel en datum voorzien. U geeft namelijk privégegevens aan een Instantie zonder dat u (wettelijk) beschermd wordt. De bewijslast moet bij Justitie liggen en niet bij u. U bent niet wettelijk beschermd als iemand anders met uw gegevens aan de haal gaat. Bewijst u maar eens dat u niet de persoon bent die met uw gegevens marchandeert. Een onmogelijke opgave!

Een detail: niet alle EU-landen doen mee aan deze maatregel; denk bijvoorbeeld aan Denemarken.

Banken – cashgeld

Om te voorkomen dat cashgeld binnenkort uit het circuit verdwijnt kunt u nee zeggen tegen verplicht pinnen in winkels en deze winkels links laten liggen. Zie ook de rubriek Het Knoppenmonster: Banken en Verzekeringen.

Gepubliceerd in Columns

Door onze gastcolumnist. 

Nederland is registratieziek. Als u bij de balie komt van de Overheid, Bank of Verzekering mag (lees: moet) u uw BSN (Burger Service Nummer), rijbewijs of paspoort, geboortedatum, polisnummer enz. afgeven. Als dat overeenkomt en u wordt gevonden in het registratiebestand, is er iemand die u met uw vragen verder helpt. Men weet dan immers wie u bent: een geregistreerde aaneenschakeling van nummers en getallen.

Ook als u telefoneert bent u verplicht om via een labyrint van getallen het menu te doorlopen middels hulp van een robotstemmetje, alvorens u geholpen wordt.

Wij hebben een familielid (wij noemen deze de BOB) die geen toekomst heeft als getrouwd persoon. De BOB is een Hollandse 50-er (blond haar, blauwe ogen, rode wangen), die de pech had ergens in Afrika geboren te zijn. De ouders dachten er indertijd goed aan te doen om bij het verlaten van dat land het originele geboortebewijs uit dat land mee te nemen. Het rommelde er nogal. De BOB heeft weliswaar een Nederlands paspoort, maar de Overheid accepteert het geboortebewijs niet meer ook al gaat het hier om een authentiek document dat voorzien is van authentieke zegels. “Jammer”, zegt de Overheid, “de instantie van het geboorteland moet een nieuw document opsturen waaruit blijkt dat de BOB daar geboren is.” Maar ja, de BOB staat niet meer geregistreerd in Afrika en kan dus niets opvragen of overleggen en mag derhalve niet trouwen. Immers, de ouders hadden het originele document meegenomen. Foutje bedankt. De BOB, kunt u echt bewijzen dat u geboren bent? Dan mag u alsnog trouwen. Dat is het goede nieuws voor vandaag!

Een voorbeeld dat veel mensen raakt is de VOG: een verklaring omtrent goed gedrag. Het is een keurmerk van de Overheid (in dit geval Justitie) voor eenieder die het waagt aan een baan te beginnen, of van baan wil veranderen. Als u al door de sollicitatie heen komt dient u bij steeds meer instanties een VOG te overleggen. Staat uw naam geregistreerd bij Justitie en politie dan heeft u pech: u krijgt de baan waarschijnlijk niet.

Dit is bizar. Immers in Nederland is het (lees: was het) normaal bij verandering van werkgever dat u een getuigschrift meeneemt van voorgaande werkgever(s). Daar waar nieuwkomers begonnen met een baan, kreeg men na een gesprek al dan niet de baan. Het werd gegund of niet.

Het ontslagrecht voorziet er nog steeds in, dat als iemand de wet aantoonbaar heeft overtreden of zich niet gedraagt volgens de geldende bedrijfsregels, deze persoon vervolgens door het bedrijf mag worden ontslagen.

Dankzij de VOG is iemand die een aantekening in het dossier van Justitie en politie heeft, vogelvrij. U komt niet meer aan het werk, ook niet als u opgepakt bent geweest en hiervoor veroordeeld bent en uw straf heeft uitgezeten. De aantekening (ook indien slechts sprake was van een verdenking) blijft nog jaren in het dossier van Justitie zitten. Het is voor de sollicitant ondoorzichtig op welke criteria een VOG wordt afgegeven. Wij kennen provo’s en hippies van vroeger die nu in hoge functies terecht zijn gekomen. Deze mensen maken nu het beleid. Wij vragen ons af: vertrouwt de waard zijn gasten, en zo nee, waarom niet?

Maar wat kan u dat schelen? Nu het goede nieuws: het is binnen uw omgeving dagelijkse kost: kinderen die in aanraking zijn geweest met politie en Justitie, in verband met overmatig drank- en/of drugsgebruik (bijvoorbeeld een party drug), vandalisme enz., hebben een grote kans geen VOG meer te krijgen, dus ook geen werk. De registratie blijft voor kleinere misdrijven vijf jaar bewaard. Hoe zwaarder het misdrijf, hoe langer dit bewaard blijft.

Ziet u de toekomst van uw kind al voor u? Werkeloos en geen uitzicht op beter. Het systeem bewijst dat uw kind niet deugt.

Een aantekening bij Bureau HALT is genoeg om een halt toe te roepen aan de carrière van uw kind. Of wordt het tij nog gekeerd?

Gepubliceerd in Columns
zaterdag, 09 april 2011 17:01

Het Knoppenmonster: Banken en Verzekeringen

Door onze gastcolumnist.
 
Stelt u zich eens voor dat u uw (woon)lasten niet meer kunt betalen zodat uw gas, water en licht worden afgesloten, dat u vervolgens uw huis wordt uitgezet en dat uw banktegoed wordt bevroren. Daar komt nog bij dat u uitsluitend mag pinnen in een levensmiddelenzaak als bijvoorbeeld de buurtwinkel A&H ergens in Amsterdam waar cash geld niet meer wordt geaccepteerd “omwille van de veiligheid”. Wat een scenario. U heeft geen onderdak meer, maar ook geen middelen en mogelijkheden om in uw basisbehoeften te voorzien. U bent totaal afhankelijk geworden van goodwill uit uw directe omgeving.

Let op, lieve mensen: dit scenario is veel dichter bij dan u denkt.

In maart 2011 verzekerde een trotse Rabobank-medewerker ons dat de Rabobank verwacht dat binnen vijf tot maximaal tien jaar de hele geldstroom totaal gedigitaliseerd is. Als het inderdaad zover komt, dan houdt dit voor u in dat cash geld is verdwenen en dat alles digitaal gaat. De banken maar ook de Overheid weten dan precies waar, wanneer en waaraan u uw geld uitgeeft. Wat een enorme inbreuk op uw privacy!

Wij vragen ons af: waarom deze actie en wat is hier het nut van? Wie is de klant die elke keer braaf het geld op de bankrekening parkeert? Dat bent u! Hoe komt het dat u als klant onmondig wordt gemaakt. Waarom lezen wij niets over dit onderwerp in de krant en horen wij niets op het journaal, anders dan dat de Duitse Bank roept dat het maken van cash geld miljarden kost? Is dit misschien een voorbode of een vrijbrief om het cash geld dan maar te verwijderen uit het circuit?

Dan hebben we ook nog Verzekeringsmaatschappijen zoals bijvoorbeeld Fortis ASR. Ook ASR is er trots op dat men binnenkort het betalingsverkeer zeker tot 95% heeft gedigitaliseerd. Waarom eigenlijk? Binnen de verzekeringswereld wordt tegenwoordig gesproken over een Nieuwe Wereld. Wij vragen ons af: wat houdt deze Nieuwe Wereld in en waar leidt deze toe? Een snelle vraag waarop ongetwijfeld een complex antwoord volgt.

Dan hebben we nog de Overheid en de Belastingdienst. Dit jaar wordt u als noviteit een compleet door de Belastingdienst ingevuld digitaal aangifteformulier voorgeschoteld. Ingeval er sprake is van bijvoorbeeld vast loondienstverband en een standaard hypotheek, is de Belastingdienst in staat om al deze gegevens voor u tot op de cent uit te werken, aldus de reclamespotjes op tv. Heeft u echter toestemming gegeven aan de diverse instanties dat uw privé-gegevens zomaar worden doorgegeven aan de Belastingdienst? Hoe komt de Belastingdienst aan al uw gegevens?

Vroeger was het simpel: we hadden een spaarvarkentje en stopten daar onze centjes in. Als deze vol was, of eerder, dan sloegen wij het varkentje kapot en gingen wij ons te buiten aan aankopen. Als iemand anders het volle varken meenam en dit namens u uitgaf zeiden we: geen denken aan, dat geld is van mij en dat geef ik zelf uit.

Nu brengen wij het geld naar een bank. Wij weten niet wat ermee gebeurt. Bij opname van hoge bedragen moeten wij zelfs braaf aangeven wat wij met het geld gaan doen. Zijn we weer kleuter geworden? Een kleuter echter weet wie vader of moeder is en hoe ze zijn. In het geval van Banken en Verzekeringen of zo u wilt iemand bij de Overheid weet u niet wie het voor het zeggen heeft en hoe men de knoppen hanteert.

Het zou goed zijn om uw stem te laten horen zolang het nog kan. Ga kritischer met uw privé-gegevens om. U mag vragen stellen en voorwaarden creëren. U bent een volwassen klant en u mag dus keuzes maken die goed voor u zijn. U bent immers geen kleuter meer.

Gepubliceerd in Financiële privacy & PSD2
Pagina 4 van 4

Onze Partners

logo Voys Privacyfirst
logo greenhost
logo platfrm
logo AKBA
logo boekx
logo brandeis
 
banner ned 1024px1
logo demomedia
 
 
 
 
 
Pro Bono Connect logo 100
IIR banner

Volg ons via Twitter

twitter icon

Volg onze RSS-feed

rss icon

Volg ons op LinkedIn

linked in icon

Volg ons op Facebook

facebook icon